II SA/Po 964/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 grudnia 2013r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. F. na postanowienie Wojewody z dnia [...] lipca 2013r. Nr [...] w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia 1. zwolnić K. F. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych ponad uiszczony wpis sądowy od skargi, 2. ustanowić dla K. F. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżąca K. F. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na postanowienie organu administracji z 29 lipca 2013r. Uiściła wpis od skargi w wysokości 100 zł. Pismem z 24 listopada 2013r. wniosła o przyznanie prawa pomocy, gdyż nie stać jej na adwokata. We wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu PPF wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że prowadzi swoje gospodarstwo domowe wraz z dwiema córkami. Starsza – uczy się na studiach dziennych, młodsza ma 2,5 roku i jest niepełnosprawna. Skarżąca oświadczyła, że utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł brutto miesięcznie. Wskazała, że choruje i również ma orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Nadto podała, że nie posiada żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Z akt administracyjnych wynika, że wraz z córkami zamieszkuje u matki. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Wniosek o prawo pomocy można wnieść w każdym czasie i obejmuje on koszty sądowe aktualne na dzień wniesienia wniosku oraz na przyszłość (art. 243 §1 p.p.s.a.). Zatem w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych nie obejmuje uiszczonego już wpisu od skargi, a przyszłe koszty sądowe, których obowiązek poniesienia powstanie w toku niniejszego postępowania. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a.). Ciężar wykazania zasadności wniosku spoczywa, zatem na wnioskodawczyni ubiegającej się o prawo pomocy. Owe wykazanie polega w rzeczywistości na przedstawieniu w sposób przekonujący, że nie dysponuje w całości środkami, które mogłaby przeznaczyć na uiszczenie pozostałych kosztów postępowania. Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawczyni pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie zgodnie z żądaniem poprzez zwolnienie z pozostałych kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prowadzi 3-osobowe gospodarstwo domowe wraz córkami, które znajdują się na jej utrzymaniu. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wynagrodzenie za pracę, które uzyskuje w zasadzie pokrywa podstawowe potrzeby koniecznego utrzymania rodziny, przy czym uwzględnić należy, że są one zwiększone z uwagi na chorobę młodszej córki oraz samej skarżącej. Wnioskodawczyni nie dysponuje także żadnym wartościowym majątkiem, czy oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów niniejszego postępowania. Wobec powyższego przyjąć należy, że aktualnie skarżąca nie ma środków na pokrycie pozostałych kosztów sądowych oraz wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska