II SA/Po 967/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia ... 2014 r. Nr ... w przedmiocie kary pieniężnej; postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak W skardze z dnia 23 lipca 2014 r. na decyzję Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia ... 2014 r. ..., w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu środków zastępczych, pełnomocnik D. K. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania w całości decyzji organu I instancji - Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia ... 2013 r. nr .... W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, że wykonanie ww. decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., z uwagi na wysokość nałożonej kary (180.000 zł.) może narazić ją na znaczną szkodę. Za wstrzymaniem wykonania decyzji przemawia także zasadność skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Z treści powołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż przesłanką uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest skonkretyzowane niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obie te przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić zarówno łącznie, jak i alternatywnie. Jednocześnie należy wyjaśnić, że szkoda, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi mianowicie o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Trudne do odwrócenia skutki to z kolei takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06 oraz postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Kr 975/08, wszystkie orzeczenia dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej. Niewątpliwie decyzja, której dotyczy wniosek jest aktem wydanym w granicach sprawy, w której zapadła zaskarżona decyzja Wielkopolskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, a zatem Sąd może wstrzymać jej wykonanie w sytuacji ustalenia, iż zachodzą wyżej wymienione przesłanki. Tym bardziej, iż decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Odnosząc się do argumentów podniesionych we wniosku należy wskazać, iż spełnienie świadczenia pieniężnego (np. uiszczenie kary pieniężnej) nie wywołuje, co do zasady, trudno odwracalnych skutków lub szkody, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia. W przypadku bowiem uwzględnienia skargi przez Sąd, po uiszczeniu lub wyegzekwowaniu przedmiotowej kary, będzie ona podlegała zwrotowi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lutego 2011 r. sygn. akt II GSK 167/11 dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jakkolwiek kwota wymierzonej kary jest w rozpatrywanym przypadku obiektywnie wysoka, to jednak strona skarżąca nie wyjaśniła w jaki sposób jej uiszczenie doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu wniosku znalazło się wyłącznie ogólnikowe stwierdzenie o możliwości poniesienia znacznej szkody. We wniosku nie zawarto jednak żadnych danych pozwalających ocenić kondycję finansową skarżącego. Nie można zatem ocenić czy uiszczenie kary będzie faktycznie groziło wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody. Sąd podzielił przy tym stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 23 listopada 2004 r., sygn. GZ 120/04, (dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej oraz majątkowej. Sąd miał nadto na uwadze, iż postanowieniem z dnia 13 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Po 967/14 Referendarz sądowy tut. Sądu odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uznając za niewiarygodne oświadczenie, które skarżący przedstawił co do swojej sytuacji materialnej. Skarżący nie wniósł sprzeciwu od powyższego postanowienia i uiścił należny wpis. Zauważyć także należy, iż ewentualne wady zaskarżonej decyzji o wymierzeniu kary, będą przedmiotem merytorycznej oceny zasadności skargi, ale nie uzasadniają wstrzymania wykonania decyzji. Podkreślenia nadto wymaga, że przedmiotowa kara ma na celu ochronę życia i zdrowia konsumentów oraz interesu publicznego przed wprowadzaniem do obrotu środków zastępczych, co ustawodawca miał na uwadze, nakazując przepisem art. 52a ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii (Dz.U. z 2012 r. Poz.. 124 ze zm.) nadawać decyzji wymierzającej karę pieniężną rygor natychmiastowej wykonalności. Mając na względzie powyższe i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia przesłanek do wstrzymania zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ D. Rzyminiak - Owczarczak