II SA/Po 968/05

II SA/Po 968/05 POSTANOWIENIE Dnia 6 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 6 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta i Gminy w M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu; postanawia: odrzuca skargę. /-/ E. Podrazik II SA/Po 968/05 UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie skargę wniósł organ administracji – Burmistrz Miasta i Gminy M., który wydawał postanowienie w I instancji, następnie uchylone przez zaskarżone postanowienie SKO. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść może każdy, kto ma w tym interes prawny, a także inne szczegółowo wymienione w tym przepisie podmioty. Wśród podmiotów tych nie wymienia się organu administracji, który wydawał decyzję w I instancji. Burmistrz Miasta i Gminy M. wydając postanowienie w I instancji nie działał jako podmiot, którego własnego interesu prawnego dotyczy sprawa, ale jako organ administracji realizujący przyznane mu kompetencje do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej. Nie mieści się więc w pojęciu podmiotu, który ma interes prawny w rozumieniu wyżej powołanego przepisu. Skarga jest więc niedopuszczalna i na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podlega odrzuceniu. Ponadto skarga został wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia z art. 52 § 1 wskazanej ustawy, mianowicie postanowienie organu II instancji doręczone zostało skarżącemu w dniu 12.07.2005 r., termin do złożenia skargi upływał z dniem 11.08.2005 r., a skargę wniesiono w dniu 12.08.2005 r. Również z tego względu skargę należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze na mocy wskazanych przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 3 wyżej powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji. /-/ E. Podrazik