II SA/Po 973/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 07 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rady Rodziców Przedszkola Samorządowego w K. na decyzje Wojewody z dnia (...) 2008 r. Nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty P. w W. z dnia (...) 2008 r. (-) E. Podrazik Dnia (...) 2008 r. skarżąca Rada wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Wojewody W., którą umorzono postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty W. z dnia (...) 2008 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę – adaptację części budynku szkoły na potrzeby przedszkola w K. W powyższej skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jak również wstrzymanie wykonania poprzedzającej ją decyzji Starosty W. z dnia (...) 2008 r. Z treści skargi wynika, że w opinii skarżących, zrealizowanie planowanej inwestycji – adaptacji części pomieszczeń budynku szkoły dla potrzeb przedszkola w K. – spowoduje zagrożenie warunków bezpieczeństwa i higienicznych dla dzieci uczęszczających do przedszkola. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Możliwość wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć, zgodnie z art. 61 § 3 powyższej ustawy, także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicy tej samej sprawy. Przyjmuje się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w wypadku, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Powszechnie przyjmuje się również, że to na wnioskodawcy leży obowiązek wskazania, że w przedmiotowej sprawie zachodzą przesłanki udzielenia tego środka ochrony przez sąd. Zdaniem Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty W. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż skarżący nie sprecyzowali w wystarczający sposób na czym mogłaby polegać znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki, jakie, zdaniem skarżących, powstałyby w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji. Sama okoliczność, że rozpoczęcie realizacji inwestycji spowoduje – zdaniem skarżącej Rady – zagrożenie bezpieczeństwa i higieny dzieci uczęszczających do przedszkola, stanowi zbyt hipotetyczną przesłankę, by usprawiedliwiać wstrzymanie wykonania decyzji Starosty W. Sąd podkreśla, iż jedynie realne niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków stanowić może wystarczającą przesłankę dla zastosowania, określonej przepisami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, instytucji wstrzymania aktu lub czynności. Wobec powyższego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji. /-/ E. Podrazik