II SA/Po 973/17

Starzy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 27 października 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosków skarżących o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. G. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2017r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia zwolnić T. G. i M. G. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. /-/ K. Witkowicz-Grochowska Skarżący T. G. i M. G. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w kwocie 500 zł wnieśli o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości. We wniosku skarżący podali, że sami prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Utrzymują się z emerytur: skarżącego w kwocie [...]zł i skarżącej w wysokości [...] zł, co łącznie daje [...]zł. netto miesięcznie. Nadto oświadczyli, że nie uzyskują żadnych innych dochodów. Skarżąca posiada dom, w którym mieszkają o powierzchni [...] m², we wspólności małżeńskiej jest grunt o powierzchni [...]m². Posiada wraz z żoną 10 letni samochód osobowy marki Renault Clio. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej (art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a."). Natomiast przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania strony i rodziny (art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a.). W świetle powyższego, oświadczenie majątkowe skarżących zawarte na formularzu o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że skarżący nie są w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty sądowe. Wnioskodawcy utrzymują się bowiem jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego w łącznej wysokości około [...]zł miesięcznie. Posiadany majątek nieruchomy przeznaczają natomiast na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych przez skarżących dochodów nie pozwala na zaspokojenie wszystkich podstawowych potrzeb koniecznego utrzymania rodziny. Nie posiadają przy tym żadnych oszczędności, czy innych wartościowych ruchomości, z których mogliby uzyskać dodatkowe dochody. Wobec powyższego przyjąć należy, że skarżący nie dysponują wolnymi środkami, które mogliby przeznaczyć na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ K. Witkowicz-Grochowska