II SA/Po 975/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 lutego 2009r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] Nr [..] w przedmiocie kary za samowolne zajęcie pasa drogowego postanawia oddalić wniosek. /-/B. Drzazga Skarżący J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [..] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego w wysokości 1.244,02 zł. Skarżący uiścił wpis od skargi w niniejszej sprawie w kwocie 100 zł. Następnie w dniu 9 grudnia 2008r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że posiadane przez niego dochody nie pozwalają na uiszczenie przedmiotowej kary bez istotnego uszczerbku dla utrzymania rodziny oraz gospodarstwa domowego. Zważywszy na treść i uzasadnienie wniosku Sąd wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, pod rygorem rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o dotychczas zgromadzone dowody. W odpowiedzi skarżący podał, że miesięcznie osiąga wynagrodzenie w kwocie ok. [...] zł netto. Gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną, która co miesiąc otrzymuje rentę w kwocie [...] zł oraz z synem, który z uwagi na odbywane studia nie podejmuje pracy. Skarżący wyliczył stałe miesięczne koszty utrzymania, podając, że opłaty z tytułu czynszu wynoszą 769 zł, energii ok. 85 zł, gazu ok. 300 zł i czesnego za studia syna ok. 400 zł. Wskazał też, że wymienione wydatki ulegają zwiększeniu o koszty związane z zakupem żywności, środków czystości, odzieży i środków medycznych dla pozostającej na rencie żony. W dowód powyższego skarżący przedłożył odcinek renty żony, rachunek za energię, gaz i czynsz. Zdaniem skarżącego wskazane okoliczności świadczą, że wykonanie przez niego zaskarżonej decyzji nie jest możliwe bez uszczerbku dla możliwości regulowania innych bieżących zobowiązań, w szczególności opłat związanych z utrzymaniem mieszkania i rodziny. Stąd istnieje ryzyko wyrządzenia mu znacznej szkody w majątku osobistym i spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków wiążące się z brakiem możliwości realizacji innych bieżących płatności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z powyższego wynika, że instytucja wstrzymania wykonania aktów może dotyczyć jedynie takich, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Bezspornie decyzja ustalająca wysokość kary za zajęcie pasa drogowego do takiej kategorii aktów należy. W przypadku przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenie skutków w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że chodzi o szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (post. NSA z dnia 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, niepubl.). Utrwalony w orzecznictwie jest pogląd, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (post. NSA z 15 grudnia 2004r., GZ 127/04, niepubl.; post. NSA z 20 grudnia 2004r., GZ 138/04, LexPolonica). Przedmiotowa sprawa dotyczy właśnie takiej należności. W ocenie Sądu skarżący nie wykazał, by jego sytuacja materialna była na tyle trudna, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez uiszczenie kary w kwocie 1.244,02 zł mogło rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważyć należy, że skarżący poza rzetelnym wykazaniem kosztów utrzymania siebie i rodziny (czynsz, opłaty za energię, gaz, czesne za studia syna – w sumie ok. 1550 zł) nie wykazał, jakie uzyskuje dochody. Ograniczył się bowiem jedynie do przesłania odcinka uzyskiwanej przez żonę renty na kwotę [...]zł i podania, że jego comiesięczne zarobki wynoszą ok. [...] zł netto. Skarżący ujawnił Sądowi zatem jedynie ponoszone koszty utrzymania i dochód żony, nie uwiarygodniając żadnymi dokumentami (np. kopią umowy o pracę lub wyciągiem z konta) wysokości uzyskiwanych przez siebie dochodów. Sąd nie miał zatem podstaw by przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji poprzez zapłatę kary w kwocie 1.244,02 zł może wyrządzić skarżącemu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/B. Drzazga