II SA/Po 976/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi "M. P." sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2012 r., znak [...] w przedmiocie uchylenia decyzji oraz odmowy wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] października 2012 r. "M. P." sp. z o.o. w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] września 2012 r., znak [...], utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lipca 2012 r., znak [...], na podstawie której (1) uchylono zezwolenie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r. na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających powyżej 18% alkoholu oraz (2) odmówiono wydania zezwolenia na sprzedaż tych napojów alkoholowych. Ponadto skarżąca spółka "M. P." sp. z o.o. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że prowadzi działalność gastronomiczną o wyspecjalizowanym profilu. Zajmowany lokal stylizowany jest bowiem na czasy PRL-u i służy do sprzedaży alkoholu oraz drobnych przekąsek. Uniemożliwienie sprzedaży alkoholu spowoduje zatem de facto całkowite zaprzestanie działalności przez "M. P." sp. z o.o., co z kolei przekłada się na straty rosnące z każdym dniem. Skarżący jest bowiem związany umową najmu i musi opłacać co miesiąc czynsz. Zaprzestanie działalności oraz brak przychodów ze sprzedaży alkoholu mogą zatem doprowadzić do sytuacji, w której "M. P." sp. z o.o. nie będzie miał środków niezbędnych na uregulowanie zobowiązań wobec wynajmującego. Nagłe zamknięcie działalności doprowadzi również do strat, wynikających z konieczności uiszczenia opłat za media oraz zapłaty wynagrodzenia kontrahentom, z którymi skarżącego wiążą wieloletnie umowy o współpracy. Tym samym straty ponoszone przez spółkę będą generowane każdego dnia, co w konsekwencji może spowodować jej niewypłacalność. Opisana sytuacja rodzi zatem poważne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, a nawet spowodowania trudnych do odwrócenie skutków. Zwłaszcza, że rozpoznanie sprawy może potrwać nawet klika miesięcy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Wniosek okazał się bezzasadny. Wedle art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) wniesienie skargi co do zasady nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Niemniej, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy po przekazaniu skargi sądowi ten może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo (1) wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Trzeba przy tym zaznaczyć, że skutek, którego dotyczą wskazane przesłanki, musi być na tyle konkretny i na tyle istotnym, że ewentualnej szkody nie będzie mógł wynagrodzić późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani przywrócenie do stanu poprzedniego. Dotyczy to w szczególności przypadku utraty przedmiotu świadczeniu, który ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem. Wreszcie należy podkreślić, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar uprawdopodobnienia okoliczności, wskazujących na zaistnienie choćby jednej z przesłanek z art. 61 § 3 cytowanej ustawy. Odnosząc te uwagi do specyfiki niniejszej sprawy, Sąd uznał, że nie zaistniały podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Trzeba bowiem zauważyć, że argumentacja skarżącego ma charakter ogólny i dotyczy zdarzeń o charakterze potencjalnym. W szczególności "M. P." sp. z o.o. nie uprawdopodobnił rzeczywistego niebezpieczeństwa poniesienia znacznej szkody w skutek utraty możliwości sprzedaży alkoholu. Za niewystarczające należy bowiem uznać same zapewnienia skarżącego o konieczności uiszczania stosowanych opłaty bez podania choćby szacunkowego ich udziału w ostatecznym bilansie spółki. Nie wiadomo w tej mierze, czy faktycznie koszt czynszu jest aż tak znaczący, jak sugeruje skarżący, ani też nie jest znana ewentualna możliwość wycofania się skarżącej z umów w zakresie dostawy mediów lub wyrobów alkoholowych. Trzeba przy tym podkreślić, że z perspektywy art. 61 § 3 powołanej ustawy istotne jest dopiero niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej, a nie jakiejkolwiek, szkody. Podobnie należy ocenić kwestię spełnienia drugiej przesłanki z powyższego przepisu. Zakładając nawet, że skarga "M. P." sp. z o.o. odniesie pozytywny skutek i doprowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, trudno przyjąć, że czasowa przeszkoda w sprzedaży alkoholu uniemożliwi następnie skarżącemu wyrównanie ewentualnych negatywnych konsekwencji, jakie w związku z tym go dotknęły. Tym bardziej, że skarżący nie odniósł się szerzej do tego zagadnienia. Dlatego też należy stwierdzić, że żadna z podstaw wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie znalazła zastosowania w rozpatrywanej sprawie. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik