II SA/Po 976/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi J. G. na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia emerytalnego; postanawia odrzucić skargę. /-/ B.Drzazga Pismem z dnia [...] 2013 r. J. G. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych z dnia [...] 2012 r., wydaną na podstawie art. 5 ust. 1m art. 58 ust. 1, art. 61 ust. 2, art. 33 oraz art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Służby Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.), o odmowie przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia ustalonej decyzją z dnia [...] 1994 r. nr ewid. [...] poprzez zmianę grupy zaszeregowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skargę J. G. jako wniesioną do niewłaściwego sądu należało odrzucić. Wyjaśnić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza, czy sprawa będąca jej przedmiotem należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zasadą jest, że kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej: p.p.s.a.) określa, że prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 p.p.s.a.). W przypadku wniesienia skargi w sprawie, która nie należy do właściwości sądu administracyjnego sąd ten – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – odrzuca skargę. Zważyć należy, iż stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zm.), dalej: k.p.c., sprawy z zakresu ubezpieczeń społecznych są sprawami cywilnymi, do których rozpoznania, stosownie do przepisu art. 2 K.p.c. powołane są sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości innych organów. Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, objętymi właściwością sądów powszechnych, są m.in. sprawy dotyczące ubezpieczeń społecznych oraz emerytur i rent (art. 476 § 2 k.p.c.). Również ustawa z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67 ze zm.) stanowi w art. 32 ust. 4, że w sprawach dotyczących prawa do zaopatrzenia emerytalnego i świadczeń z tego tytułu zainteresowanemu przysługuje odwołanie do właściwego sądu, według zasad określonych w przepisach Kodeksu postępowania cywilnego, a więc do właściwego sądu powszechnego. Z powyższego wynika, że w sprawach o wydanie decyzji o ustaleniu prawa do zaopatrzenia emerytalnego właściwy jest sąd powszechny. Sprawa objęta skargą J. G. dotyczy odmowy przeliczenia podstawy wymiaru świadczenia z tytułu zaopatrzenia emerytalnego. Jest zatem sprawą, o której mowa w art. 476 § 2 pkt 2 i art. 1 k.p.c. Skoro w tych sprawach nie jest właściwy sąd administracyjny, lecz sąd powszechny (art. 2 k.p.c.), to skargę należało uznać za niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd pragnie wskazać, że zaskarżona decyzja zawiera stosowne pouczenie, w którym podano, że od niniejszej decyzji służy stronie w terminie miesiąca od daty jej doręczenia – odwołanie do Sądu Okręgowego w W. – Wydział Ubezpieczeń Społecznych. /-/ B.Drzazga