II SA/Po 987/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis od skargi w wysokości 200,- (słownie: dwieście) złotych. /-/ J. Zieliński R. K.pismem z dnia 16 lutego 2011 r. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia [...] 2011 r. dotyczącej zezwolenia na zajęcie pasa drogowego. Po rozpatrzeniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] 2011r. odmówiło stwierdzenia nieważności orzeczenia Burmistrza Gminy K.. W treści powyższej decyzji organ zawarł pouczenie, że może być ona zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., w terminie 30 dni od dnia doręczenia. W dniu 16 września 2011 r. (data stempla pocztowego) R. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2011 r. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a), skargę można wnieść do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. podjęta w trybie nadzwyczajnym - w związku z wnioskiem R. K. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy K. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, iż postępowanie administracyjne w trybach nadzwyczajnych jest odrębnym postępowaniem, wszczynanym i prowadzonym na tych samych zasadach co postępowanie w trybie zwykłym, z kilkoma wyjątkami, do których należy między innymi wskazanie organu właściwego do rozpatrzenia sprawy zgodnie z właściwością instancyjną. Niewątpliwie, do decyzji wydawanych w trybie nadzwyczajnym znajdują zastosowanie przepisy dotyczące wnoszenia odwołań oraz wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy. Tym samym od decyzji wydanej przez samorządowe kolegium odwoławcze w trybie nadzwyczajnym przysługuje stronie środek zaskarżenia przewidziany w art. 127 § 3 Kpa, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy kierowany do tego samego organu, który wydał taką decyzję. Zaskarżona decyzja Kolegium z dnia 29 lipca 2011 r. została wydana w pierwszej instancji, a tym samym – zgodnie z powołanym wyżej art. 127 § 3 Kpa, skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, co w świetle art. 52 § 1 p.p.s.a czyni jego skargę niedopuszczalną. W tej sytuacji skarga R. K. podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Jednocześnie należy wyjaśnić, iż błędne pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji odnośnie możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego, podczas gdy stronie przysługiwało prawo złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może szkodzić stronie, która się do niego zastosowała (art. 112 Kpa). Powyższa okoliczność będzie stanowiła podstawę do wniesienia przez stronę wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (w trybie i terminie wskazanym w art. 58 Kpa), jeśli skarżąca z tej możliwości wzruszenia zaskarżonej decyzji zechce skorzystać. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono jak w punkcie 2 sentencji rozstrzygnięcia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. /-/ J. Zieliński