II SA/Po 99/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga /spr./ Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Protokolant masz. Maria Kasztelan po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 03 października 2007 r. przy udziale sprawy ze skargi A. i G.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny oddziaływania inwestycji na środowisko; oddala skargę. /-/ B. Drzazga /-/ J. Szaniecka /-/ W. Batorowicz W toku postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek inwestorów I.W. i A.U. o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, Starosta P. postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 106 § 5 kpa w związku z § 3 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), uzgodnił warunki zabudowy dla przedsięwzięcia polegającego na budowie dwóch elektrowni wiatrowych w obrębie wsi S., na działkach nr [...], i [...], pod warunkiem bezwzględnego zachowania warunków określających dopuszczalny poziom hałasu i efektu cienia. W uzasadnieniu postanowienia organ I instancji powołał się na wyniki analizy zgromadzonego materiału dowodowego, w tym raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia inwestycyjnego na środowisko. Zdaniem organu, zarzuty A.P. i G.P. podnoszone w toku postępowania nie powodują niedopuszczalności lokalizacji przedsięwzięcia na terenie objętym wnioskiem. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli A.P. i G.P. Po rozpoznaniu zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...]r., utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Skargę na powyższe postanowienie II instancji wnieśli do sądu administracyjnego A.P. i G.P. Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. wyrokiem z dnia 10 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Po 320/06, uchylił zaskarżone postanowienie wskazując, że w dniu 28 lipca 2005r. weszła w życie ustawa z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954), zmieniająca treść art. 46 ustawy Prawo ochrony środowiska. Zgodnie z tą zmianą, inwestor musi uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko. Z tym, że uzyskanie takiej decyzji następuje dopiero na etapie postępowania o wydanie pozwolenia na budowę. Zgodnie z art. 19 ust. w/w ustawy z dnia 18 maja 2005r., do postępowań w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, wszczętych a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy, przepisy dotychczasowe stosuje się na wniosek uprawnionego podmiotu. W aktach brak było takiego wniosku, w związku z czym, ziściły się przesłanki do zastosowania ustawy Prawo ochrony środowiska w brzmieniu po nowelizacji. Sąd wskazał, iż przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ II instancji winien zakreślić skarżącym oraz innym uprawionym podmiotom, termin dla złożenia wniosku w zakresie woli stosowania dotychczasowych przepisów. Stosownie do zaleceń wyroku WSA w P. z dnia 10 sierpnia 2006r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wezwało inwestorów do złożenia stosownego wniosku w terminie 7 dni, pouczając iż brak odpowiedzi lub odpowiedź odmowna spowoduje umorzenie dotychczasowego postępowania w tym zakresie, a dalsze postępowanie będzie toczyć się w oparciu o znowelizowane przepisy Prawa o ochronie środowiska. We wskazanym terminie, w piśmie z dnia [...]r. A.U. i I.W. wnieśli o zastosowanie dotychczasowych przepisów. Po ponownym rozpoznaniu zażaleń A.P. i G.P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Starosty P. z dnia [...]r. Uzasadniając organ wyjaśnił że stosownie do art. 48 ust. 2 pkt 1 Prawa o ochronie środowiska organ właściwy do wydania decyzji o warunkach zabudowy wydaje tę decyzję po uzgodnieniu z organem ochrony środowiska. Uzgodnienie to polegać może bądź na zaakceptowaniu wydania takiej decyzji, bądź na odmowie wyrażenia zgody na taką inwestycję. Zarówno dodatkowe wymogi stawiane inwestorowi, jak i akceptacja proponowanych warunków zabudowy winny być szczegółowo uzasadnione zgodnie z przepisami kpa. W przedmiotowej sprawie organ I instancji uzgodnił decyzję o warunkach zabudowy z zachowaniem wymaganych przepisów. W zaskarżonym postanowieniu wskazano zastrzeżenia (które uzasadniono), z uwzględnieniem których dopuszczalna jest planowana inwestycja i odniesiono się do zgłaszanych przez strony zarzutów. Zdaniem organu, stanowisko organu pierwszej instancji, iż zamierzenie inwestycyjne nie stanowi zagrożenia dla środowiska znajduje potwierdzenie w zgromadzonym materiale dowodowym, w szczególności w treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie organu zarzuty zażalenia, bądź nie zostały udowodnione, bądź też nie mogą być brane pod uwagę w niniejszym postępowaniu, jako niezwiązane z ochroną środowiska. W przewidzianym ustawą terminie A.P. i G.P. wnieśli do sądu administracyjnego skargę na w/w postanowienie organu odwoławczego. W skardze podnieśli, że zaskarżone postanowienie narusza ich interes prawny i przepisy prawne. Skarżący wyjaśnili, że nie wyrażają zgody na ustalenie warunków zabudowy dla planowanej inwestycji, której realizacja jest planowana na stałych trasach przelotowych dzikich gęsi. Podniesiono zarzut błędnego ustalenia stanu faktycznego, oraz nieuwzględnienia protestu mieszkańców. Skarżący wyjaśnili też, że w pobliżu planowanej inwestycji znajdują się należące do nich grunty rolne, na których planują oni w przyszłości pobudować obiekt mieszkalny na potrzeby własne. Podniesiono też, iż planowana inwestycja ma być realizowana na terenie zaprojektowanego obszaru chronionego krajobrazu "W. Parku Krajobrazowego". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ odwoławczy podkreślił, że wbrew zarzutom skarżących, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko dotyczył terenu objętego inwestycją, co wynika z jego treści. Raport określa też jednoznacznie, że teren ten położony jest poza obszarami chronionego krajobrazu i poza obszarem przelotu ptactwa wędrownego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 46 ust. 1 i 4 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 28 lipca 2005r., kiedy to weszła w życie ustawa z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113, poz. 954), wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w sprawie przedsięwzięcia mogącego znacząco oddziaływać na środowisko, wymagało przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko. Planowana przez inwestorów I.W. i A.U. budowa dwóch elektrowni wiatrowych jest, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) przedsięwzięciem, które może wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko. W niniejszej sprawie Wójt Gminy S., postanowieniem z dnia [...]r., wydanym na podstawie art. 51 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, stwierdził obowiązek sporządzenia raportu i określił jego zakres. Inwestorzy obowiązek nałożony w/w postanowieniem wykonali, składając raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia inwestycyjnego na środowisko - Elektrownia wiatrowa "S.", gm. S. powiat p., sporządzony przez W.G. – Zakład "B" w P. Zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska (w brzmieniu obowiązującym do dnia 28.07.2005r.), następnym etapem postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko było dokonanie przez Wójta Gminy S., organu administracyjnego właściwego do wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzgodnienia z organem ochrony środowiska – Starostą P. (art. 378 ust. 1 w/w ustawy). Postanowieniem z dnia [...]r. Starosta P. uzgodnił pozytywnie wniosek inwestorów, opierając się na przedłożonym przez nich raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, sporządzonym przez W.G. Również organ odwoławczy, rozpoznając zażalenia skarżących, nie zgłosił zastrzeżeń do treści, zakresu i wniosków raportu. W art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska określono elementy, które powinien zawierać każdy raport oddziaływania na środowisko. Zakres raportu w niniejszej sprawie został też sprecyzowany w postanowieniu Wójta Gminy S. z dnia [...]r. Należy zauważyć, że ustawa nie przewiduje ograniczeń co do osoby sporządzającej raport, a jego treść i zasadność wniosków podlega ocenie organów, stanowiąc część materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. Z uzasadnienia organów orzekających w niniejszej sprawie wynika, że podzieliły one ustalenia raportu o braku przeciwwskazań do ustalenia warunków zabudowy dla planowanej elektrowni wiatrowej "S." składającej się z dwóch siłowni. Wprawdzie uzasadnienia obydwu postanowień są w tym względzie bardzo lakoniczne, ale zgromadzony w toku postępowania administracyjnego materiał dowodowy pozwala, zdaniem Sądu, na ustalenie, czy dokonana przez organy swobodna ocena dowodów nie została przekroczona. Zdaniem Sądu, treść raportu odpowiada wymogom wskazanego wyżej art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska i jest zgodna z treścią postanowienia z dnia [...]r., a sformułowane przez skarżących zarzuty co do nieprawidłowych ustaleń stanu faktycznego nie znajdują potwierdzenia. W szczególności należy zauważyć, ze inwestycja położona jest na terenie gm. S. w powiecie p., a nie w powiecie w., a W. Park Krajobrazowy jest dopiero w fazie projektowania. Trafnie więc w raporcie ustalono, że inwestycja położona jest poza obszarami chronionego krajobrazu. Nie budzi też wątpliwości, że sporządzający raport prawidłowo ustalił położenie terenu objętego inwestycją i opisał elementy przyrodnicze środowiska. W tej sytuacji błędne zaliczenie, jak twierdzą skarżący, obszaru do mezoregionu Dolina G., zamiast do mezoregionu Pojezierza W., gdy obszar ten leży na granicy owych mezoregionów nie może mieć wpływu na ocenę trafności orzeczeń. Należy zauważyć, że skarżący w każdym bądź razie tego nie wykazali. Skarżący również nie podważyli skutecznie treści raportu odnośnie zagrożenia inwestycji dla życia ptaków wędrownych. Nawet z przedłożonej przez skarżących opinii P.T.O.P. "S." (k.21 akt) wynika, iż w okolicach planowanej siłowni wiatrowej nie ma ważnych szlaków wędrówkowych ptaków. Należy zgodzić się zatem z oceną, że siłownia składająca się z dwóch elementów, położonych w pewnej odległości od siebie, nie będzie stanowiła zagrożenia dla żyjących w okolicy ptaków. Skarżący nie wykazali także, aby inwestycja miała stanowić zagrożenie dla środowiska jeziora położonego w odległości 700 m, czy też dla mieszkańców pobliskiej wsi (minimalna odległość ma wynosić 500 m). Pozostałe zarzuty skarżących – brak odpowiedniej szerokości drogi dojazdowej, plany skarżących dotyczących przyszłej zabudowy nie mogą być rozpatrywane na etapie uzgodnienia przedsięwzięcia z organem ochrony przyrody. Skoro zatem, zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska i przepisami postępowania, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). /-/ B. Drzazga /-/ J. Szaniecka /-/ W. Batorowicz