II SA/Po 990/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia oddalić wniosek /-/ W. Batorowicz Skarżący wniósł do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. W skardze sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przedmiotowy wniosek nie został jednak w żaden sposób umotywowany. Obowiązującą zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji (postanowienia), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia niezbędne było właściwe uzasadnienie wniosku, które winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa. Natomiast sporny wniosek nie został poparty stosownymi argumentami i dowodami. Nie można, bowiem zarzutów odnoszących się do zaskarżonego postanowienia utożsamiać z podstawami wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Również ze zgromadzonego w aktach administracyjnych sprawy materiału nie wynika, jakoby wykonanie zaskarżonego postanowienia miało rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu od postanowienia nakładającego sporną opłatę skarżący podnosił wprawdzie, że kwota jest w jego ocenie bardzo wysoka i wręcz niemożliwa do zapłacenia, zauważyć jednak należy, że argumenty te nie znajdują poparcia w zebranym w sprawie materiale. Zatem, wobec niewykazania i nieuprawdopodobnienia przez skarżącego, że wykonanie zaskarżonego postanowienia wywoła niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki, Sąd nie miał podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji. /-/ W. Batorowicz