II SA/Po 990/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym spraw ze skargi P. M. na decyzję Wojewody z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie uchylenia decyzji o przyznaniu prawa do stypendium postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ M. Kwiecińska W skardze na powołaną powyżej decyzję Wojewody, utrzymującą w mocy decyzję Starosty O. z dnia (...) października 2012 r. o uchyleniu z dniem (...) czerwca 2011 r. decyzji o przyznaniu prawa do stypendium od dnia (...) czerwca 2011 r. w okresie odbywania stażu, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek powyższy nie został uzasadniony – skarżąca ograniczyła się jedynie do wskazania, że podniesione przez nią wady prowadzonego postępowania uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności. Wstrzymanie wykonania decyzji ma charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. Strona powinna przedstawić konkretne zdarzenia i okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Niewystarczające jest przy tym samo powtórzenie treści przepisu, a tym bardziej samo wniesienie o zastosowanie ochrony tymczasowej. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, komentarz dot. art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Analiza wniosku skarżącej wskazuje, że zaniechała ona wywiązania się z obowiązku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W szczególności skarżąca nie wskazała, jakiego rodzaju niebezpieczeństwo znacznej szkody, czy też trudne do odwrócenia skutki, mogą nastąpić w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Sąd. W konsekwencji skarżąca uniemożliwiła Sądowi dokonanie oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji istotnie spowoduje następstwa, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd podkreśla, że na podstawie zaskarżonej decyzji skarżąca utraciła prawa do stypendium w okresie odbywania stażu od dnia (...) czerwca 2011 r. Jednakże w wyniku ewentualnego pozytywnego dla niej rozstrzygnięcia Sądu prawo to zostanie jej przywrócone. Ponadto zwrócić należy uwagę, że u podstaw wydania zaskarżonej decyzji spoczywał fakt przyznania jej renty rodzinnej. Oznacza to, że wydanie zaskarżonej decyzji nie pozbawiło skarżącej środków do życia, gdyż uzyskuje ona środki finansowe z ZUS. Mając na względzie powyższe argumenty, Wojewódzkie Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ M. Kwiecińska