II SAB/Po 10/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak - Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2015 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. z siedzibą w G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko I. umarza postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu administracji do wydania orzeczenia administracyjnego, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej spółki kwotę (...) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia (...) grudnia 2014 r. (data nadania: 27 grudnia 2014 r. , "A" Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika procesowego – radcę prawnego G. W., wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Burmistrza O. z dnia (...) września 2014 r. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że pismem z dnia (...) października 2014 r. Burmistrza przesłał zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia (...) września 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Kolegium, pismem z dnia (...) października 2014 r. poinformowało skarżącego, że załatwienie sprawy nastąpi do dnia (...) lutego 2015 r. Wobec powyższego, doręczonym w dniu (...) listopada 2014 r. pismem, skarżący wezwał Kolegium do usunięcia naruszenia prawa i rozpoznania zażalenia na postanowienie z dnia (...) września 2014 r. Pomimo tego, do dnia wniesienia skargi, zażalenie nie zostało rozpoznane, a organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 35 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.". Dodatkowo w skardze zwrócono się o zasądzenia kosztów postępowania, w łącznej kwocie (...) zł, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując, że pismo zawierające zażalenia zostało doręczone organowi w dniu (...) października 2014 r. Po jego otrzymaniu organ odwoławczy niezwłocznie poinformował skarżącego, pismem z dnia (...) października 2014 r., że zażalenie, z uwagi na zwiększony wpływ spraw i braki kadrowe, zostanie rozpoznane do dnia (...) lutego 2015 r. Następnie organ podał statystykę, odnoszącą się do ilości spraw, jakie ma do rozpoznania oraz aktualnej obsady kadrowej, konkludując, że w tych okolicznościach niemożliwe było rozpoznanie sprawy w terminie 30 dni. Kolegium wskazało wreszcie, że zażalenie na postawienie z dnia (...) września 2014 r. zostało rozpoznane w dniu (...) grudnia 2014 r. Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 14 maja 2015 r. Sąd postanowił o przeprowadzeniu dowodu z akt sprawy II SA/Po 235/13, w zakresie dokumentu zawartego na k. 7 akt administracyjnych, a dotyczącego zwrotnego potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika "A" Sp. z o.o. postanowienia z Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2014 r., nr (...). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Postępowanie podlega umorzeniu. Instytucja skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ma na celu ochronę strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie. Równocześnie, podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organy, należy uwzględnić stan sprawy istniejący w dniu wyrokowania. Wydanie bowiem decyzji (postanowienia) przez organ administracji w sprawie, w której złożono skargę na bezczynność wyłącza możliwość uwzględnienia tej skargi. Przenosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarga została wniesiona w dniu (...) grudnia 2013 r., natomiast w dniu (...) grudnia 2014 r. Kolegium rozpoznało zażalenia na postanowienie Burmistrza O. z dnia (...) września 2014 r. Tym samym, w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, to jest w dniu 14 maja 2015 r. niemożliwym stało się wydanie rozstrzygnięcia, o jakim mowa w art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zobowiązanie organu do rozstrzygnięcia sprawy. Dlatego też, postępowanie sądowe podlegało, w myśl art. 161 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, umorzeniu. Sąd nie znalazł przy tym podstaw do oddalenia skargi. Zauważyć bowiem należy, że nadanie postanowienia z dnia (...) grudnia 2015 r. miało miejsce dopiero w dniu (...) stycznia 2015 r., a więc już po wniesieniu skargi na bezczynność (data wpływu do organu: (...) grudnia 2014 r.). Oznacza to, że w momencie wniesienia skargi postanowienie Kolegium nie zostało jeszcze doręczone skarżącemu, a więc organ faktycznie pozostawał w bezczynności (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II SAB/Po 23/11, Baza NSA). W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych wydanie przez organ decyzji po wniesieniu do sądu skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, nie zwalnia sądu administracyjnego z dokonania oceny, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1360/12, Baza NSA; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 05 lipca 2012 r., Baza NSA). Innymi słowy, nawet w przypadku umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, z uwagi na wcześniejsze wydanie decyzji przez organ, sąd administracyjny jest obowiązany do dokonania oceny skargi i ustalenia czy działanie, względnie zaniechanie organu administracji publicznej, w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, wyczerpywało przesłankę rażącego naruszenia prawa. W ocenie Sądu, przedstawione przez Kolegium okoliczności, dotyczące zwiększonego wpływu spraw oraz braków kadrowych, wskazują, że brak terminowego rozpoznania zażalenia nie miał charakteru celowego, lecz wynikał z faktycznych trudności organu związanych z ilością prowadzonych spraw. Nie sposób więc przyjąć, aby działanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wypełniało znamiona rażącego naruszenia prawa. O kosztach sądowych (pkt 3 sentencji) Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu, także w przypadku umorzenia postępowania, z uwagi na dokonanie przez organ autokontroli. Wskazany wyżej przepis znajduje bowiem zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowania, organ wyda akt lub podejmie czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności, przewlekłości. O powyższym przesądziła uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. I OPS 6/08, ONSAiWSA 2009, Nr 4, poz. 63). Sąd orzekając o kosztach uwzględnił poniesiony przez skarżącego koszt wpisu ((...) zł), wynagrodzenie reprezentującego skarżącą radcy prawnego ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (test jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), w wysokości(...) zł, oraz koszt opłaty skarbowej od pełnomocnictwa dla ww. pełnomocnika (...) – łącznie (...) zł.