II SAB/Po 105/17
PostanowienieWSA w Poznaniu2018-08-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Elwira Brychcy
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez osoby fizyczne, które twierdzą, że występują jako przedstawiciele społeczności doktorantów, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli nie zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF, pomimo wezwania do uzupełnienia braków?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez osoby fizyczne, które nie występują jako przedstawiciele ustawowi, lecz jako osoby fizyczne, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, jeśli nie zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF, zgodnie z art. 257 P.p.s.a., nawet jeśli skarżący twierdzą, że reprezentują inną grupę.Stan faktyczny
Skarżący złożyli wnioski o udzielenie pomocy prawnej, twierdząc, że występują jako przedstawiciele społeczności doktorantów. Zostali wezwani do uzupełnienia braków formalnych poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu PPF. Skarżący nie złożyli wniosku na wymaganym formularzu, a jedynie pismo z zapytaniem o podstawę prawną ich statusu. W konsekwencji, starszy referendarz sądowy pozostawił wnioski bez rozpoznania. Skarżący wnieśli sprzeciw, który został utrzymany w mocy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.Rozstrzygnięcie
Utrzymano w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2018 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 20 sierpnia 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2018 roku na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi P. A. K., M.K.H.-K., W. M. H. i W. F. H. na bezczynność Rektora Politechniki Poznańskiej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia utrzymać w mocy zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2018 roku o pozostawieniu bez rozpoznania wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych przez P.A. K., M. K. H.-K., W.M. H. i W. F. H. /-/ E. Brychcy
Pismem z dnia 8 lutego 2018 roku skarżący P. A. K., M. K. H.-K., W. M. H. i W. F. H. zwrócili się o udzielenie pomocy prawnej w toczącej się sprawie.
Zarządzeniem z dnia 22 lutego 2018 roku wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych wniosku o prawo pomocy w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania poprzez złożenie wniosku na urzędowym formularzu (PPF) pod rygorem pozostawienia wniosku o prawo pomocy bez rozpoznania.
Dnia 14 marca 2018 roku powyższe wezwania zostały skutecznie doręczone (k. 99-102).
Wnioski o przyznanie prawa pomocy nie zostały złożone na urzędowym formularzu przez skarżących w terminie określonym w wezwaniu.
Zarządzeniami z dnia 9 maja 2018 roku starszy referendarz sądowy pozostawił wnioski skarżących o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, gdyż pomimo wezwania nie zostały one złożone na urzędowym formularzu.
Pismem z dnia 4 czerwca 2018 roku skarżący wnieśli sprzeciw od powyższych zarządzeń referendarza sądowego twierdząc, że nie występują w sprawie jako osoby fizyczne tylko jako przedstawiciele społeczności doktorantów (występujący w sprawach związanych ze sprawowaną funkcją).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej p.p.s.a), wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu. Z kolei zgodnie z art. 257 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Bezsporne w sprawie jest to, że skarżący pomimo wezwania nie złożyli wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Formularz wniosku został doręczony skarżącym w dniu 14 marca 2018 roku, a termin do jego wypełnienia upływał w dniu 21 marca 2018 r. Jednak skarżący nie nadesłali wypełnionych formularzy PPF w wyznaczonym terminie, a jedynie pismo z dnia 17 marca 2018 r. z zapytaniem o podstawę prawną na jakiej nie są traktowani jako ustawowi przedstawiciele społeczności doktorantów. Również do sprzeciwu od zarządzeń starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2018 r. skarżący nie dołączyli wypełnionych formularzy PPF. Należy zauważyć, że treść art. 257 P.p.s.a. nie pozwala na rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy jeżeli nie został on złożony na urzędowym formularzu. Skoro skarżący nie złożyli wniosków o przyznanie prawa pomocy na urzędowych formularzach, to należało je pozostawić bez rozpoznania, a zatem utrzymać w mocy wcześniejsze zarządzenia starszego referendarza sądowego z dnia 9 maja 2018 roku.
Sąd zaznacza przy tym, że niniejsze rozstrzygnięcie nie zamyka skarżącym drogi do ponownego ubiegania się o przyznanie prawa pomocy. Każdy wniosek o przyznanie prawa pomocy może bowiem zostać rozpatrzony merytorycznie pod warunkiem, że zostanie złożony na urzędowym formularzu PPF. Dodatkowo należy wyjaśnić, że stroną skarżąca w niniejszej sprawie są wymienione z nazwiska cztery osoby fizyczne
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 260 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
/-/ E. Brychcy
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło