II SAB/Po 106/13
PostanowienieWSA w Poznaniu2014-01-30
Skład orzekający: Barbara Drzazga
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest dopuszczalna, gdy tożsame postępowanie sądowe dotyczące tej samej sprawy zostało już prawomocnie zakończone?Ratio decidendi
Sąd uznał, że skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna, jeśli pomiędzy tymi samymi stronami toczy się już postępowanie sądowe lub zostało ono prawomocnie zakończone w tej samej sprawie, co stanowi przeszkodę procesową na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. W takim przypadku skargę należy odrzucić.Stan faktyczny
S. K. wniósł skargę na przewlekłość postępowania Starosty dotyczącego zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków działki nr [...], żądając m.in. zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie oraz wymierzenia grzywny. Wcześniej złożył skargę na tę samą przewlekłość, która została rozstrzygnięta wyrokiem umarzającym postępowanie z powodu ustania przewlekłości i oddalającym wniosek o grzywnę.Rozstrzygnięcie
Podjął postępowanie z urzędu, odrzucił skargę z dnia 29 sierpnia 2013 r. na przewlekłość postępowania administracyjnego i zwrócił skarżącemu uiszczony wpis sądowy w kwocie 100 zł.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi S. K. na przewlekłość Starosty [...] w przedmiocie zmiany w ewidencji gruntów i budynków postanawia 1. na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi podjąć postępowanie z urzędu, 2. odrzucić skargę. 3. zwrócić stronie uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (słownie: stu złotych). /-/ Barbara Drzazga
S. K. w piśmie procesowym datowanym na 29 sierpnia 2013 r. (data wpływu do organu: 3 września 2013 r.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] położonej w [...] (znak postępowania administracyjnego [...]), żądając zobowiązania organu do załatwienia sprawy w terminie 30 dni, ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie, ustalenia, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenia organowi grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, poinformowania właściwego organu zwierzchniego o dostrzeżonych w sprawie uchybieniach oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg postępowania, a następnie podniósł, że postępowanie stanowi wręcz akademicki przykład braku rzetelności i terminowości, co uzasadnia przedmiotową skargę. Dodał, że domaganie się wymierzenia organowi grzywny w maksymalnej wysokości jest uzasadnione nie tylko blisko dwuletnim okresem prowadzenia postępowania, ale również faktem pomijania przepisów stanowiących materialnoprawną podstawę wniosku. Okoliczności sprawy świadczą o tym, że organ nie zamierza merytorycznie zająć się sprawą, a jedynie zmierza do jak najszybszego i najprostszego jej zakończenia z pominięciem praw i interesów skarżącego. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Po 106/13 i została opłacona wpisem sądowym w kwocie 100 zł.
Wcześniej strona wniosła do tutejszego Sądu skargę z dnia 22 lipca 2013 r. (data wpływu do organu: 24 lipca 2013 r.) na przewlekłe prowadzenie tego samego postępowania administracyjnego (wszczętego na wniosek z dnia 25 sierpnia 2011 r.), formułując tożsame żądania w sprawie sądowej, prowadzonej pod sygn. akt II SAB/Po 91/13. Skarga w tej sprawie została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 9 października 2013 r. (prawomocnym od dnia 5 grudnia 2013 r.). Sąd w wyroku tym umorzył postępowanie ze skargi S. K. z dnia 22 lipca 2013 r. na przewlekłość Starosty [...] w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...], położonej w [...], wszczęte na wniosek skarżącego z dnia 25 sierpnia 2011 r., bowiem ustała przewlekłość organu na skutek wydania przez Starostę [...], po wniesieniu skargi z dnia 22 lipca 2013 r., decyzji z dnia [...] 2013 r. o odmowie ujawnienia w operacie ewidencji gruntów i budynków powierzchni sprzed modernizacji ww. operatu w działce nr [...], położonej w [...], a zatem nastąpiło rozpatrzenie sprawy z wniosku skarżącego z dnia 25 sierpnia 2011 r. Sąd stwierdził, że nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 p.p.s.a., ale jedynie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy w zakreślonym przez sąd terminie, wobec czego w tym zakresie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a postępowanie zostało umorzone (pkt I sentencji wyroku). Ponadto Sąd stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa, a także oddalił wniosek skarżącego o wymierzenie organowi grzywny.
Postanowieniem z dnia 22 listopada 2013 r. Sąd zawiesił niniejsze postępowanie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. akt II SAB/Po 91/13.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Podjęcie postępowania z urzędu przez sąd nie wymaga uzasadnienia, bowiem przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) nie przewidują zażalenia na takie postanowienie – wniosek taki wynika z treści art. 162, art. 163, art. 191 oraz art. 194 § 1 p.p.s.a.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje bowiem wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego, co wywołuje skutki zarówno procesowe jak i materialnoprawne. Najważniejszym skutkiem procesowym jest powstanie stanu sprawy w toku (lis pendens), co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny albo stan bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie, zaś z chwilą uprawomocnienia się takiego rozstrzygnięcia sprawa objęta jest skutkiem powagi rzeczy osądzonej (res iudicata). Rozpatrzenie skargi i skontrolowanie legalności działania organu w danej sprawie administracyjnej w takich warunkach spowodowałoby wystąpienie skutku w postaci nieważności postępowania (art. 183 § 2 pkt 3 p.p.s.a.
Rozpoznając skargę z dnia 29 sierpnia 2013 r. na przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] postępowania, wszczętego na wniosek skarżącego z dnia 25 sierpnia 2011 r. w przedmiocie zmian w ewidencji gruntów i budynków, dotyczących działki nr [...], położonej w [...], Sąd musiał mieć na uwadze wynik postępowania w sprawie tut. Sądu w sprawie II SAB/Po 91/13. W ww. sprawie zostało wszczęte postępowanie sądowe wskutek wniesienia przez S. K. do tutejszego Sądu skargi z dnia 22 lipca 2013 r. na przewlekłe prowadzenie przez Starostę [...] tego samego postępowania administracyjnego, wszczętego na wniosek skarżącego z dnia 25 sierpnia 2011 r. Zatem obydwie skargi dotyczą przewlekłego prowadzenia przez Starostę tego samego postępowania administracyjnego, zostały w nich sformułowane tożsame żądania, przy czym żądania, te były przedmiotem rozpoznania w sprawie sądowej o sygn. akt II SAB/Po 91/13.
W związku z tym, że w niniejszej sprawie skarżący złożył dwie skargi, tj. z dnia 22 lipca 2013 r. (sygn. akt II SAB/Po 91/13) i z dnia 29 sierpnia 2013 r. (sygn. akt II SAB/Po 106/13) na przewlekłość postępowania Starosty [...] w przedmiocie zmiany danych w ewidencji gruntów i budynków dotyczących działki nr [...] położonej w [...] (znak postępowania administracyjnego [...]), należało uznać, że skarga z dnia 29 sierpnia 2013 r. jest niedopuszczalna ze względu na wcześniej wszczęte, a następnie prawomocnie zakończone postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi z dnia 22 lipca 2013 r. Wobec tego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a.
Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł nastąpiło z uwagi na treść art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.
/-/ Barbara Drzazga
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło