II SAB/Po 113/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy Sędziowie Sędzia NSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Izabela Paluszyńska Protokolant ref. stażysta Edyta Rurarz - Kwietniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi H. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. H. D., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na bezczynność ewentualnie przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej: "Kolegium") w przedmiocie załatwienia sprawy dotyczącej udostępnienia informacji publicznej. Wniesiona skarga na bezczynność (ewentualnie przewlekłe prowadzenie sprawy) dotyczy wniosku H. D. o udostępnienie informacji publicznej, która została przekazana do Kolegium po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjnym w Poznaniu (dalej: "WSA w Poznaniu") wyrokiem z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt II SA/Po 608/14. Organowi zarzucono naruszenie: 1. art. 16 ust. 2 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.; dalej: "u.d.i.p.") poprzez rażące przekroczenie terminu na rozpoznanie odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta Miasta P. (dalej: "Prezydent") z dnia 12 grudnia 2013 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej, 2. art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 u.d.i.p. poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Biorąc pod uwagę powyższe, skarżąca wniosła o zobowiązanie Kolegium do rozpoznania odwołania skarżącej od ww. decyzji Prezydenta w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązanie Kolegium do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi albo wskazania, że takiej informacji nie posiada, a także zasądzenie od Kolegium, zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu powyższej skargi skarżąca podniosła, że wyrokiem z dnia 19 września 2014 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Po 608/14, WSA w Poznaniu uchylił zaskarżoną uprzednio przez skarżącą decyzję Kolegium z dnia [...] marca 2014 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Kolegium. Z informacji telefonicznej uzyskanej przez pełnomocnika skarżącej wynika, że akta przedmiotowej sprawy wpłynęły do Kolegium w dniu [...] grudnia 2014 r. Bezspornym jest, że do dnia złożenia niniejszej skargi organ administracji publicznej nie rozpatrzył odwołania skarżącej od decyzji Prezydenta (do czego był zobowiązany po uchyleniu decyzji Kolegium wyrokiem WSA w Poznaniu), nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej, czym rażąco naruszył ustawowe, 14-dniowe terminy wskazane w art. 16 ust. 2 oraz art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Z uwagi na powyższe i niepodjęcie przez organ administracji publicznej żadnych czynności w sprawie, należy stwierdzić, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na powyższą skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie podkreślając, że skargę na bezczynność można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast w niniejszej sprawie skarżąca zaniechała wezwać Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast stosownie do brzmienia art. 52 § 2 P.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność organu administracji środkiem takim jest zażalenie do organu wyższego stopnia lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przewidziane w art. 37 § 1 K.p.a. Jak bowiem wynika ze wskazanego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W sprawie poddanej sądowej kontroli, z analizy przedłożonych przez organ akt sprawy nie wynika, aby wniesienie skargi na bezczynność Kolegium do WSA w Poznaniu skarżący poprzedził wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący podnosi, że sprawa poddana sądowej kontroli dotyczy udostępnienia informacji publicznej. W takim przypadku skarga mogłaby być wniesiona do sądu administracyjnego bez wzywania organu do usunięcia naruszenia prawa (por. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 285/11 – orzeczenie publ. w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W tym kontekście należy podkreślić, że żądanie skarżącego sprowadza się do zobowiązania Kolegium do rozpoznania odwołania skarżącej od decyzji organu pierwszej instancji – w kontekście przekazania sprawy Kolegium przez WSA w Poznaniu do ponownego rozpoznania. Należy zatem zauważyć, że istota rozpoznawanej sprawy nie dotyczy bezpośrednio bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na podstawie cytowanych przez skarżącego przepisów u.d.i.p., ale dotyczy zobowiązania Kolegium do rozpoznania odwołania strony skarżącej. W tym jednak przypadku, żądanie takie winno być obligatoryjnie poprzedzone wezwaniem Kolegium do usunięcia naruszenia prawa. W świetle powyższego Sąd stwierdził, że skoro Skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który stanowi warunek formalny wystąpienia ze skargą na bezczynność do sądu administracyjnego, to skarga jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało ją odrzucić