II SAB/Po 118/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi A. C. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę W dniu 17 września 2018 r. (data wpływu wniosku z dnia 14 września 2018 r. do siedziby organu) A. C. (dalej również: wnioskodawczyni; zainteresowana; skarżąca) – po otrzymaniu w dniu 7 września 2018 r. upomnienia z dnia 6 września 2018 r. znak [...](2)18, informującego także o podstawach prawnych w zakresie szczepień ochronnych – wystąpiła do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w O. (dalej również: Inspektor Sanitarny; Inspektor Powiatowy; PPIS w O.; organ) z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej obejmującej następujące dane: 1. Ile zostało odnotowanych niepożądanych odczynów poszczepiennych (NOP) w Państwowym Powiatowym Inspektoracie Sanitarnym w O. oraz w całej Polsce, dotyczących szczepień przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi, poliomyelitis?; 2. Jaki charakter miały odnotowane niepożądane odczyny poszczepienne ("z podziałem na ilość i rodzaje")? 3. Czy zostały odnotowane przypadki śmiertelne? 4. Z jakiej statystyki wynikają dane, którymi dysponuje Inspektor Sanitarny? 5. Od którego roku dane te są gromadzone? 6. Czy w innych krajach Unii Europejskiej szczepienia, do których wzywa Inspektor Powiatowy mają charakter obowiązkowy? 7. Czy w związku z przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej w roku 2004 i obowiązującą zasadą swobody przepływu osób Inspektor Powiatowy odnotował epidemie chorób, co do których w krajach Unii Europejskiej szczepienia są dobrowolne? 8. Czy wystosowując pismo przymuszające do szczepienia, Inspektor Sanitarny "jest świadomy ilości powikłań poszczepiennych nieodnotowanych", a który to problem "zauważa prof. Andrzej Zieliński (strona www.pzh.gov.pl), prof. Jacek Wysocki, dr Hanna Czajka oraz dr Paweł Grzesiowski? 9. Czy jest Inspektorowi Powiatowemu znane orzecznictwo Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w kwestii obowiązku szczepień wskazujące, że przymus stanowi naruszenie art. 8 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności [dalej: ETPCz]? 10. Czy Inspektorowi Sanitarnemu wiadomo, czy w związku działalnością Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kaliszu została już skierowana skarga do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka? 11. Czy rejestr niepożądanych odczynów poszczepiennych prowadzony przez Inspektora Powiatowego podlega kontroli sądowej? Jeśli tak, to jaki sąd jest władny do jego kontroli, względnie z jakiego powodu nie podlega to kontroli? 12. Czy stwierdzenie ciężkiego NOP powoduje skutki prawne (np. konieczność wycofania partii szczepionki)? 13. Czy prawdą jest, że Inspektor Powiatowy dystrybuuje, dystrybuował, sprzedawał i sprzedaje szczepionki? 14. Jaki zysk Inspektora Powiatowego uzyskał z dystrybucji, sprzedaży szczepionek z uwzględnieniem podziału na poszczególne lata kalendarzowe jak i sumaryczny? 15. Czy nie jest sprzeczne z zasadami demokratycznego państwa prawa w szczególności z zasadą państwa prawa (art. 2 Konstytucji RP) i zasadą prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie uczestników (art. 8 k.p.a. – zasada pogłębiania zaufania do prawda) przymuszanie do szczepień przez ten sam organ, który prowadzi rejestr niepożądanych odczynów poszczepiennych mający świadczyć o bezpieczeństwie szczepień, jak i dystrybuujący, sprzedający szczepionki, do których szczepienia przymusza? 16. Czy szczepionki, które mają być podane dziecku [...] były przechowywane w prawidłowy sposób? 17. Czy Inspektor Powiatowy kontrolował przychodnię, która wykonuje szczepienia, w szczególności, czy posiada ona agregat zabezpieczający przerwanie dostaw energii elektrycznej oraz elektroniczny, całodobowy monitoring temperatury przechowywania szczepionek? 18. Czy w zakresie dotyczącym szczepionek, które mają być podane, został zachowany ciąg chłodniczy podczas transportu i przechowywania pomiędzy Ministerstwem Zdrowia, hurtownią, apteką, przychodnią oraz właściwą państwową powiatową inspekcją sanitarną? 19. Ile przypadków zachorowania na krztusiec, polio, tężec i błonicę zostało odnotowanych w Polsce, w tym ile konkretnie w Inspektoracie Powiatowym w O. – liczba z podziałem na rodzaje? 20. Ile przypadków zachorowania (chorób i podziału wymienionego w pkt 19) miało miejsce, z podziałem na dla osób zaszczepionych i dla niezaszczepionych. W odpowiedzi z dnia 20 września 2017 r. znak [...], doręczonej wnioskodawczyni w dniu 21 września 2018 r., Inspektor Powiatowy przedstawił następujące wyjaśnienie: 1. w okresie od 1 stycznia 2016 r. do dnia dzisiejszego odnotowano 11 Niepożądanych Odczynów Poszczepiennych, które zostały zgłoszone do tutejszej Stacji; 2. odnotowane odczyny poszczepienne miały charakter łagodny po szczepionce DTP(5), Imovax Polio (1), Tetraxim (2), Infanrix HEXA (l),Refortrix (1) i Boostrix (1); 3. nie odnotowano przypadków śmiertelnych; 4. dane wykazane w punktach 1 do 3 wynikają z corocznych sprawozdań przekazywanych do jednostek nadrzędnych; 5. dane w przedmiotowym zakresie nanoszone są na sprawozdania zgodnie z wytycznymi obowiązującymi od dnia wejścia ustawy o dostępie do informacji publicznej; 6. tutejszy organ sanitarny w przedmiocie obowiązku poddawania szczepieniu odsyła do strony internetowej, ponieważ w zależności od sytuacji epidemiologicznej jest ustalany Program Szczepień Ochronnych na dany rok w każdym kraju; 7. nie odnotowano na terenie działania tutejszego organu sanitarnego przypadków epidemii chorób, którego źródłem mógłby być swobodny przepływ osób na terenie UE; 8. Państwowa Inspekcja Sanitarna, przypominając o obowiązku poddania dzieci szczepieniom zgodnie z corocznym kalendarzem szczepień ochronnych, wykonuje powyższe czynności na podstawie ustawy o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (Dz.U. z 2018 r., poz. 151) oraz komunikatu Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 października 2017 r. i rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie obowiązkowych szczepień ochronnych (Dz.Urz. MZ z 2017 r., poz. 108); 9. w tym zakresie tutejszy organ sanitarny odsyła do stron internetowych w przedmiocie orzecznictwa; 10. tutejszy organ nie posiada informacji w przedmiocie skargi złożonej na Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.; 11. nie było przypadku w zakresie niepożądanych odczynów poszczepiennych, aby strona złożyła skargę na drogę sądową, przy czym właściwym byłby sąd administracyjny; 12. stwierdzenie ciężkiego NOP rodzi konieczność wycofania partii szczepionki; 13. tutejszy organ sanitarny "otrzymuje szczepionki ze swej jednostki nadrzędnej, tj. WSSE w P., nie zajmuje się ich sprzedażą"; 14. tutejszy organ nie trudni się sprzedażą szczepionek i tym samym nie odnotowuje dochodu z tego tytułu; 15. dokonywanie oceny w tym przedmiocie nie należy do tutejszego organu; 16. szczepionki w tutejszej stacji sanitarnej przechowywane są właściwie; 17. punkty szczepień, którym wydawana jest szczepionka, są pod kontrolą, nieprawidłowości w tym zakresie nie wykryto; 18. tutejsza stacja sanitarna "otrzymuje szczepionki z WSSE w P. transportem wojewódzkiej stacji", warunki transportu są zachowane, podobnie warunki przekazywanych szczepionek do przychodni są zachowane; 19. na terenie działania tutejszego organu nie odnotowano w okresie od 2016 do dnia dzisiejszego przypadków zachorowania na tężec, polio i błonicę, natomiast na krztusiec zarejestrowano 5 przypadków, z kolei na terenie kraju zarejestrowano w tym okresie 11 001 przypadków krztuśca, 30 zachorowań na tężec, zaś zachorowań na błonicę i polio nie odnotowano; 20. na terenie działania tutejszego organu w podanym okresie osoby, które zachorowały na krztusiec były zaszczepione przeciwko tej jednostce w wieku przedszkolnym. W reakcji na odpowiedź organu z dnia 20 września 2018 r. zainteresowana w dniu 27 września 2018 r. (data wpływu pisma z dnia 24 września 2018 r. do siedziby organu) kolejne pismo zatytułowane "Wniosek o udostępnienie informacji", w którym "z związku z otrzymaną niepełną i niejasną informacją [...], co świadczy o lekceważącym podejściu do złożonego [...] wniosku", ponownie wniosła o "udzielenie rzetelnej odpowiedzi na zadane pytania (wyszczególnione poniżej)" we wniosku z dnia 14 września 2018 r. – pytania nr 1, 5, 6, 8, 9, 11, 13,14,15,17, 18 i 20. Dodatkowo strona wniosła o udostępnienie informacji publicznej i wyjaśnienia w następującym zakresie [pytania zostały pogrupowane i podane innym zabiegom redakcyjnym przez Sąd, z zachowaniem oryginalnej numeracji porządkowej): A. wskazanie: 1. podstawy prawnej, która uprawnia PPIS w O. do wyznaczenia "7-dniowego terminu do wykonania szczepień (dot. błonica, tężec, krztusiec, polio)"; 2. "daty (dzień-miesiąc-rok)[,] wraz z którą [...] upłynął obowiązujący [...] [stronę] termin wykonania szczepień przeciwko chorobom zakaźnym wymienionym w przedmiotowym piśmie PPIS (pkt 1)"; 3. podstawy prawnej dla sposobu ustalenia przez organ daty, wraz z którą upłynął obowiązujący stronę termin wykonania szczepień przeciwko chorobom zakaźnym wymienionym w przedmiotowym piśmie organu; B. udostępnienie: 4. nazw handlowych szczepionek stosowanych w celu ochrony przeciw chorobom zakaźnym wymienionym w tym piśmie, dopuszczonych do obrotu w Polsce i objętych programem szczepień ochronnych (refundowanych), które przed dopuszczeniem do obrotu zostały przebadane pod kątem zwiększania ryzyka wystąpienia choroby nowotworowej, metabolicznej, neurologicznej, immunologicznej, psychicznej lub innej (np. choroby układu oddechowego itp.) i które według badań wykonanych przed rejestracją szczepionki w znaczący sposób nie zwiększają ryzyka wystąpienia tych chorób w porównaniu do ryzyka wystąpienia owych chorób w populacji bez związku z szczepieniem; 5. wyników badań potwierdzających, że dzieci szczepione są zdrowsze od dzieci nieszczepionych; 6. wyników badań potwierdzających, ze dzieci szczepione nie chorują na nowotwory częściej niż dzieci nieszczepione; C. podanie: 7. ile przypadków "śmierci łóżeczkowej" odnotowano w Polsce od 1 stycznia 2010 r. do 31 sierpnia 2018 r.; 8. jaki odsetek przypadków "śmierci łóżeczkowej" odnotowanych w Polsce od 1 stycznia 2010 r. do 31 sierpnia 2018 r. to zdarzenia, które miały miejsce nie dalej jak 4 tygodnie od poddania dziecka zabiegowi szczepienia; 9. ile osób w Polsce jest obecnie zaszczepionych przeciw błonicy; 10. jaki odsetek spośród osób zaszczepionych przeciw błonicy to osoby, u których nadal utrzymuje się poszczepienna odporność; 11. ile osób w Polsce jest obecnie zaszczepionych przeciw krztuścowi; 12. jaki odsetek spośród osób zaczepionych przeciw krztuścowi to osoby, u których nadal utrzymuje się poszczepienna odporność; 13. ile osób w Polsce jest obecnie zaczepionych przeciw poliomyeitis; 14. jaki odsetek spośród osób zaszczepionych przeciw poliomyelitis to osoby, u których nadal utrzymuje się poszczepienna odporność; 15. ile osób w Polsce jest obecnie zaszczepionych przeciw tężcowi; 16. podanie, jaki odsetek spośród osób zaszczepionych przeciw tężcowi to osoby, u których nadal utrzymuje się poszczepienna odporność; 17. jaki odsetek populacji musi zostać zaszczepiony przeciw błonicy, krztuścowi, polio, tężcowi, aby wystąpił efekt "odporności zbiorowiskowej" – z określeniem tego odsetka z osobna dla każdej z wymienionych chorób; 18. jaki odsetek spośród osób narodowości ukraińskiej, które obecnie przebywają w Polsce w liczbie około 2 milionów, to osoby nieuodpornione przeciw zachorowaniom na błonicę; 19. jaki odsetek spośród osób narodowości ukraińskiej, które obecnie przebywają w Polsce w liczbie około 2 milionów, to osoby nieuodpornione przeciw zachorowaniom na krztusiec; 20. jaki odsetek spośród osób narodowości ukraińskiej, które obecnie przebywają w Polsce w liczbie około 2 milionów, to osoby nieuodpornione przeciw zachorowaniom na polio; 21. jaki odsetek spośród osób narodowości ukraińskiej, które obecnie przebywają w Polsce w liczbie około 2 milionów, to osoby nieuodpornione przeciw zachorowaniom na tężec; D. wskazanie, jakie jest obecnie prawdopodobieństwo: I. 22-25. zachorowania jej dziecka na błonicę, tężec, krztusiec, polio; II. 26-29. wystąpienia u jej dziecka powikłań przy zachorowaniu na błonicę, tężec, polio, krztusiec; E. wyjaśnienie: 30. jakie "fałszywe pseudonaukowe teorie" głoszą "ruchy antyszczepionkowe"; 31. co to jest "pediatria mp szczepienia"; 32. ile dzieci w Polsce zmarło od 1 stycznia 2000 r. do 31 sierpnia 2018 r, nie dalej jak do 4 tygodni od poddania dziecka szczepieniu; 33. jaki odsetek zgonów zdefiniowanych w pytaniu poprzednim to zgony, których przyczyny nie udało się ustalić; 34. czy w przypadku zgonu o nieustalonej przyczynie lub zgonu w postaci "śmierci łóżeczkowej", jeśli zgon taki miał miejsce w bezpośrednim następstwie czasowym zabiegu szczepienia dziecka (do 4 tygodni od szczepienia), szczepionka, która została podana zmarłemu dziecku, jest wycofywana z obrotu do czasu wykluczenia, że bezpośrednią lub pośrednią przyczyną zgonu mogła być ta szczepionka; F. podanie, czy na przestrzeni ostatnich 30 lat maleje czy rośnie: I. 35-39. – zachorowalność dzieci w Polsce w stosunku do: nowotworów złośliwych, chorób immunologicznych, chorób neurologicznych, chorób metabolicznych, chorób psychicznych; II. 40 i 41. – diagnozowany zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi u dzieci i rozpoznawane upośledzenie zdolności uczenia się dzieci; G. podanie: 42. czy w Polsce prowadzone są badania porównawcze ogólnej kondycji zdrowotnej dzieci szczepionych zgodnie z Programem Szczepień Ochronnych i dzieci nieszczepionych; 43. za okres 1995-2018 – liczby zgonów, które miały miejsce do 4 tygodni od zabiegu szczepienia, z podziałem na kolejne lata, wiek osób zmarłych oraz liczba dni, które upłynęły od szczepienia do chwili śmierci; 44. za okres 1995-2017 – liczby ciężkich zachorowań zakończonych hospitalizacją, które miały miejsce do 4 tygodni od szczepienia pacjenta, z podziałem na kolejne lata, wiek pacjentów i ilość dni, które upłynęły od szczepienia do zachorowania. ; 45. za okres, jak w punkcie 43 – dla szczepionki, która miałaby zostać podana mojemu dziecku; 46) za okres, jak w punkcie 44 – dla szczepionki, która miałaby zostać podana mojemu dziecku. We wniosku zarazem zaznaczono, że jeżeli organ nie dysponuje takimi informacjami, strona wnosi o wskazanie kompetentnego organu, który dysponuje wskazanymi informacjami. W odpowiedzi na wniosek z dnia 24 września 2018 r. (który wpłynął do siedziby organu w dniu 27 września 2018 r.) Inspektor Powiatowy w piśmie z dnia 4 października 2018 r. znak [...] udzielił zainteresowanej następujących wyjaśnień w odniesieniu do poszczególnych pytań (punktów) zawartych w tym wniosku skarżącej: 1. podstawą wyznaczenia 7-dniowego terminu jest ustawa o postępowaniu egzekucyjnym (Dz.U. z 2018 r., poz. 1314,1356), która uprawnia do wszczęcia postępowania egzekucyjnego i wydania tytułu wykonawczego po uprzednim upomnieniu, 2. kolejną datą poddania dziecka szczepieniom jest okres do 14 września 2018 r. 3. jak w punkcie 1 i 2, 4. w piśmie z dnia 20 września 2018 r. nie użyto sformułowania "najlepiej sprawdzonymi pod względem bezpieczeństwa preparatami farmaceutycznymi", w kwestii nazwy handlowej szczepionek i dopuszczeniem ich do obrotu należałoby zwrócić się do Ministerstwa Zdrowia, 5-8, 10, 12, 14, 16-21, 32-46. – Inspektor Powiatowy nie posiada informacji, o których mowa w tych punktach, 9, 11, 13 i 15 – Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny-Zakład Epidemiologii corocznie publikuje dane w tym zakresie dostępne na stronie internetowej www.pzh.gov.pl – Szczepienia ochronne w Polsce w 2016 r., opublikowane w 2017 r., 22-29. organ nie jest w stanie określić takiego prawdopodobieństwa, 30 i 31. pytania te nie mogą być zakwalifikowane jako dotyczące informacji publicznej. Równocześnie Inspektor Sanitarny stwierdził, że za wyczerpujące uważa udzielenie informacji zawartych w piśmie z dnia 20 września 2018 r. Odpowiedź Inspektora Powiatowego z dnia 4 października 2018 r. znak [...] została doręczona wnioskodawczyni w dniu 8 października 2018 r. W dniu 11 października 2018 r. zainteresowana wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Inspektora Sanitarnego w zakresie udostępnienia informacji publicznej w powyższym przedmiocie. Równocześnie zainteresowana złożyła tego samego dnia (pismo datowane na 11 października 2018 r., wpływ 12 października 2018 r.) skierowane do PPIS w O. pismo zatytułowane "SKARGA" o tej samej treści, jak wniesiona do WSA w Poznaniu skarga na bezczynność organu. W skardze na bezczynność Inspektora Powiatowego strona zarzuciła organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2 i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. nr 112, poz. 1198, ze zm. – dalej: u.d.i.p.) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniosła o: 1) zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz.U z 2011 r. nr 34, poz. 173) w zw. z art 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) wniosła o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi strona podniosła, że do dnia dzisiejszego organ administracji publicznej nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 u.d.i.p., czym naruszył 14-dniowy termin wskazany w art. 13 ust. 1 tej ustawy. Zarazem strona stwierdziła, że w istocie organ nie udzielił jej odpowiedzi (nie udostępniono informacji), a w swojej korespondencji Inspektor Sanitarny odsyła ją do niewiadomych stron internetowych, nie wskazując ich adresu, a strona oczekuje udostępnienia informacji publicznej bez konieczności przeszukiwania stron internetowych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że udzielił stronie odpowiednich informacji, a ponadto wniosek skarżącej zmierza zapewne jedynie do odwleczenia w czasie wykonania obowiązku ustawowego poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, z uwagi na brzmienie art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) – dalej: p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga okazała się bezzasadna. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W przypadku skarg na bezczynność kontroli sądu poddawany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w określonej formie i w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również to, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną, czy niezawinioną opieszałością organu. W sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku faktycznej bierności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w sytuacji, gdy podmiot ten stwierdza, że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej lub nie podlega udostępnieniu. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej rozpatrywanej, o której mowa w art. 21 u.d.i.p., nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r., poz. 1330, ze zm. – dalej: u.d.i.p.) udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 powołanej ustawy. Udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może odmówić udzielenia tej informacji z uwagi na ochronę informacji niejawnych lub innych tajemnic ustawowo chronionych. Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w formie decyzji administracyjnej. Natomiast w sytuacji, gdy organ taką informacją nie dysponuje jest zobowiązany powiadomić pisemnie o tym fakcie wnioskodawcę. Co warte podkreślenia, w sytuacji gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub domaga się takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok WA w Poznaniu z dnia 20 grudnia 2018 r. sygn. akt II SAB/Po 110/18, dostępny w Internecie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem Sądu, po spełnieniu zaistnienia przesłanek formalnych do rozpoznania skargi, w niniejszej sprawie było określenie, czy Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. pozostawał w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku (wniosków) skarżącej w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Dla prawidłowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy ze skargi na bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej niezbędne jest uprzednie przesądzenie, czy żądana informacja jest w ogóle informacją publiczną, a adresat wniosku należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udzielania takich informacji. Wprawdzie kwestie te w niniejszej sprawie nie były pomiędzy stronami sporne, ale Sąd w granicach swej kognicji był zobligowany z urzędu przeprowadzić w tym zakresie własne rozważania. Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że udostępnienie żądanej informacji (abstrahując w tym miejscu od jej treści – o czym niżej) nastąpiło formalnie w ustawowym 14-dniowym terminie, a co wskazują daty sporządzenia i doręczenia stronie pism Powiatowego Inspektora z dnia 20 września i 4 października 2018 r. Innymi słowy, na płaszczyźnie proceduralnej Inspektor Sanitarny nie dopuścił się zatem bezczynności. Przedmiotem sporu – biorąc pod uwagę treść skargi – w niniejszej sprawie pozostaje to, czy udzielone stronie odpowiedzi mogły być może być, ze względu na ich treść, uznane za udzielenie informacji publicznej na wszystkie pytania, które takiego rodzaju informacji dotyczą. Sąd w tym względzie nie podzielił stanowiska skarżącej co od tego, że organ miał nie wywiązać się ze swoich obowiązków określonych w przywołanej ustawie. Przede wszystkim podkreślić należy, że łącznie czytane pisma Inspektora Powiatowego z dnia 20 września i 4 października 2018 r. zostały przygotowane wystarczająco szczegółowo, z odpowiednim nakładem pracy, a także sprawnie. Przedstawiono w nim nie tylko bezrefleksyjne odpowiedzi na poszczególne pytania, ale organ podjął się także trudu "całościowego", ogólnego odniesienia się do kontekstu wniosku, w którym zawarto pytania o udzielenie informacji publicznej, jak i o udzielenie informacji niezbędnych do wykonania obowiązku poddania dziecka szczepieniom ochronnym. Organ trafnie zidentyfikował bowiem, że pytania skarżącej są generalnie motywowane obawami związanymi ze szkodliwością szczepień obowiązkowych i wynikającym stąd oporem przed poddaniem dziecka tym szczepieniom. Odnosząc się do kwestii szczegółowych, Sąd wskazuje na to, że nie ma wątpliwości co do tego, że w piśmie z dnia 20 września 2018 r. należycie udzielono stronie odpowiedzi na wszystkie pytania zawarte we wniosku z dnia 6 września 2018 r., tj. pytania ponumerowane kolejno od 1 do 20, które w zasadzie (z wyjątkiem pytań nr 6, 8, 9 i 15) dotyczyły – względnie pośrednio – dotyczyły informacji publicznej. We wskazanym tu zakresie Inspektor Powiatowy przedstawił wyczerpujące informacje, stosownie do posiadanych informacji. Pytanie o dane o obowiązku szczepień w innych krajach Unii Europejskiej (nr 6) pozostaje poza zakresem, którym dysponuje Inspektor Powiatowy ze względu na swoje kompetencje i zadania. Podobnie pytanie o znajomość orzecznictwa ETPCz (pkt 8) nie mogło być uznane za dotyczące informacji publicznej, którą organ dysponuje, lecz o stan zaznajomienia się z dorobkiem orzeczniczym instytucji prawa międzynarodowego. Również nie jest informacją publiczną informacja żądana w punkcie 9, dotycząca "świadomości" organu co do ilości powikłań poszczepiennych "nieodnotowanych". Skoro bowiem chodzi o dane niezarejestrowane, to pozostają one poza urzędowymi zbiorami informacji. Nie dotyczył informacji publicznej punkt 15 wniosku z dnia 31 sierpnia 2018 r., gdyż w tym aspekcie skarżąca domaga się informacji o działaniu systemu prawa w Polsce, wzajemnych relacjach pomiędzy zasadami konstytucyjnymi a ustawowym obowiązkiem szczepień. Natomiast w piśmie z dnia 4 października 2018 r. organ równie wyczerpująco odniósł się do całokształtu żądań zawartych we wniosku z dnia 24 września 2018 r. (powiązanego z wnioskiem z dnia 14 września 2018 r.). Należy podkreślić, że odniesieniu do pytań, co do których organ nie dysponował odpowiednimi informacjami, Inspektor Sanitarny również czytelnie powiadomił o tym stronę. Treść odpowiedzi na poszczególne pytania została przedstawiona w części sprawozdawczej niniejszego uzasadnienia, stąd ich ponowne cytowanie w tym miejscu Sąd uznał za zbędne. Ponadto tutejszy Sąd zgadza się z organem co od tego, że pytania pod lp. 30 i 31 nie dotyczyły informacji publicznej. Co więcej, również pytania lp. 22-29 w zakresie, w jakim odnosiły się do określenia prawdopodobieństwa zachorowania przez dziecko strony na daną chorobę lub wystąpienia określonych powikłań poszczepiennych, nie powinny być zakwalifikowane jako obejmujące informację publiczną. Niemniej jednak, jak już wspomniano, organ starał się jak najpełniej wyjaśnić skarżącej zgłaszane przez nią wątpliwości. Sąd zauważa również, że odesłanie skarżącej do stron internetowych (wskazanych bezpośrednio lub pośrednio) w udzielonych zainteresowanej odpowiedziach Inspektora Sanitarnego nie było żadną wadą. W ten sposób Inspektor Powiatowy odpowiednio wyjaśnił, że nie jest dysponentem określonej informacji, a wnioskodawczyni może poszukiwać odpowiedzi na swoje pytania u innego organu. Z treści wniosku z dnia 14 września 2018 r. wynika też, że skarżąca [...] jest dobrze zorientowana w tym aspekcie sprawy, bowiem sama w pytaniu nr 8 wskazała adres urzędowej strony internetowej Państwowego Zakładu Higieny. Podsumowując, Sąd stwierdza, że w tych okolicznościach faktycznych nie można było skutecznie czynić względem organu zarzutu bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Mając na uwadze przedstawione rozważania Sąd – na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 p.p.s.a. – oddalił skargę.