II SAB/Po 12/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 17 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. F. i J. F. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2009r. sygn. akt II SAB/Po 12/09 o orzeczenie co do kosztów postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. F. i J. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania przeprowadzenia postępowania administracyjnego postanawia uzupełnić postanowienie przez dodanie punktu 2 o treści: "zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżących M. F. i J. F. kwotę [..] zł ([..] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ B. Drzazga Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2009r. tutejszy Sąd umorzył postępowanie ze skargi M. F. i J. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie rozpatrzenia żądania przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej przebudowy lub budowy przez P. i R. R. zjazdu łączącego drogę publiczną z działką nr [..] w B. oraz drogi dojazdowej do budynków inwentarskich na powyższej działce. W motywach rozstrzygnięcia Sąd stwierdził, że w momencie rozpoznawania skargi organ nie pozostawał już w bezczynności, brak było zatem podstaw do zastosowania art. 149 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., to znaczy do orzekania o obowiązku wydania przez organ we wskazanym terminie aktu lub podjęcia czynności. Skarżący złożyli wniosek o uzupełnienie powyższego postanowienia o orzeczenie co do zwrotu kosztów postępowania sądowego. Postanowieniem z 28 maja 2009r. tutejszy Sąd uzupełnił postanowienie z dnia 28 kwietnia 2009r. poprzez dodanie punktu 2 o treści: "oddalić wniosek o zasądzenie kosztów postępowania". Skarżący wnieśli zażalenie na to postanowienie. Wskutek zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009r. II OZ 646/09 uchyli zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia stwierdził, że w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Oznacza to, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenia prawa, przyznając, że pozostawał w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosownie do art. 54 p.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z kolei w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a., który mimo, że nie dookreśla rodzaju kosztów, których dotyczy, to względy natury systemowej oraz celowościowej przemawiają za przyjęciem, że dotyczy on tak, jak art. 200 p.p.s.a., kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, a nie tylko kosztów sądowych. Dlatego w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługują na uwzględnienie argumenty skarżących, że w niniejszej sprawie stanowisko Sądu I instancji co do przyczyn, dla których oddalono wniosek o zasądzenie kosztów postępowania jest wadliwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powołany przepis na uwadze tutejszy Sąd czyni własnymi rozważania Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w postanowieniu z dnia 4 sierpnia 2009r. co do zasadności zasądzenia na rzecz skarżących kosztów postępowania, niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Mając na względzie powyższe Sąd w oparciu o przepis art. 157 § 2 i 3 p.p.s.a. uzupełnił własne postanowienie z dnia 28 kwietnia 2009r. zasądzając na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. na rzecz skarżących zwrot poniesionych przez nich kosztów obejmujących wpis od skargi - 100 zł, wpis od zażalenia - 100 zł, opłatę za pełnomocnictwo - 17 zł, wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu sądowym w I instancji - 240 zł (§ 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – Dz. U. Nr 163, poz. 1349) oraz wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu sądowym zażaleniowym w II instancji – 120 zł (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. d powołanego rozporządzenia), tj. łącznie na kwotę 577 zł. /-/ B. Drzazga BR