II SAB/Po 127/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 września 2017 r. sprawy ze skargi A. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie warunków zabudowy; postanawia: odrzucić skargę. /-/ T. Świstak A. K. w dniu 30 czerwca 2017 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania jego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia 28 listopada 2016 r. znak: [...] o odmowie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego na części działki nr [...], arkusz 18, obręb K., położonej w P. przy ul. [...]. W odpowiedzi wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że skarżący, przed wniesieniem skargi, nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 K.p.a. Sąd pismem z dnia 4 sierpnia 2017 r. wezwał skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia wezwania do usunięcia prawa na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: P.p.s.a. Wezwanie to doręczono skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2017 r. Skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zważyć należy, iż zgodnie z art. 52 § 1, skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 K.p.a. Przepis ten aktualnie stanowi w § 1 że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); względnie jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), zaś w § 3 iż ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; względnie do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Powyższe brzmienie art. 37 § 1 K.p.a. obowiązuje od 1 czerwca 2017 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw. W dalej ustawy zmieniającej). W art. 16 ustawy zmieniającej prawodawca postanowił jednakże, iż do postępowań administracyjnych wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia niniejszej ustawy ostateczną decyzją lub postanowieniem stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu dotychczasowym, z tym że do tych postępowań stosuje się przepisy art. 96a-96n ustawy zmienianej w art. 1. Okoliczność ta jest o tyle istotna dla niniejszej sprawy, że przedmiotowe postępowanie administracyjne zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia 20 lipca 2016 r. (data wpływu do organu 21 lipca 2016 r.), zaś inicjujące postępowanie przed organem II instancji odwołanie złożone zostało 7 grudnia 2016 r. Powyższe oznacza, iż w prowadzonym w sprawie postępowaniu administracyjnym znaleźć winny zastosowanie przepisy K.p.a. w brzmieniu obowiązującym przed 1 czerwca 2017 r. Zgodnie z ówczesnym brzmieniem art. 37 § 1 K.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy, że brak jest organu wyższego stopnia nad Samorządowym Kolegium Odwoławczym skarżący, przed wniesieniem skargi na bezczynność tego Kolegium, zobowiązany był wezwać ten organ do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący tego nie uczynił. Nie sposób bowiem uznać, by jego skarga skierowana do tutejszego Sądu, w której powołano się na przepis art. 37 K.p.a., stanowiła równocześnie poprzedzające ją wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Jednocześnie należy zaznaczyć, że skarżący – przed wniesieniem skargi na bezczynność organu odwoławczego - nie skierował do Kolegium odrębnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi zatem na niewyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a. odrzucić skargę A. K. wniesioną w niniejszej sprawie. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ T. Świstak