II SAB/Po 130/13

PostanowienieWSA w Poznaniu2014-05-22

Skład orzekający: Jolanta Szaniecka, Maria Kwiecińska, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego może zostać uwzględniona, jeśli strona skarżąca nie wezwała uprzednio organu do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłość postępowania administracyjnego podlega odrzuceniu, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznacza brak wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a. Brak takiego wezwania uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi.
Stan faktyczny
Skarżąca G. T. M. wniosła skargę na przewlekłość Rektora Politechniki P. w sprawie nieprzyznania jej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2012/2013. Pełnomocnik skarżącej oświadczył, że przed wniesieniem skargi nie złożono wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że skarżąca nie wyczerpała trybu przewidzianego przepisami.
Rozstrzygnięcie
Sąd odrzucił skargę na przewlekłość postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2014 r. sprawy ze skargi G. T. M. na przewlekłość Rektora Politechniki P. w przedmiocie nieprzyznania stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2012/2013 postanawia I. odrzucić skargę, II. przyznać adwokat P. L. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu kwotę (...) zł (...), w tym (...) zł (...) tytułem podatku od towarów i usług. Datowaną na dzień (...) maja 2013 r. skargą G. T. M., zaskarżyła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu przewlekłość Rektora Politechniki P., jako organu I instancji, w przedmiocie nieprzyznania jej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2012/2013. Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 22 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej – adwokat P. L. – oświadczyła, że zgodnie z informacją otrzymaną od skarżącej, przed wniesieniem skargi na przewlekłość postępowania w sprawie wydania przez Rektora Politechniki, jako organu I instancji, decyzji z dnia (...) listopada 2012 r., w przedmiocie nieprzyznania skarżącej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2012/2013, skarżąca nie zwróciła się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej jako "K.p.a.". Następnie pełnomocnik wskazał, że organ I instancji pozostawał w stanie bezczynności i przewlekłości, dopuszczając się tym samym naruszenia przepisów K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270) skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W myśl § 2 powołanego artykułu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie taki, jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Sąd podkreśla, iż w przypadku skargi na bezczynność oraz przewlekłe prowadzenie postępowanie do środków zaskarżenia należy zaliczyć zażalenie do organu wyższego stopnia, a w przypadku braku takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszania prawa. W przedmiotowej sprawie wniesienie skargi na przewlekłość postępowania w sprawie wydania przez Rektora Politechniki, jako organu I instancji, decyzji z dnia (...) listopada 2012 r., w przedmiocie nieprzyznania skarżącej stypendium doktoranckiego na rok akademicki 2012/2013, musiało zostać poprzedzone złożeniem wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Jak wskazuje analiza akt sprawy oraz oświadczenia pełnomocnika skarżącej, nie wyczerpała ona powyższego trybu. W szczególności w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu wskazującego, na fakt złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w rozumieniu art. 37 § 1 K.p.a. dotyczącego przewlekłości działań Rektora jako organu I instancji. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił. O kosztach postępowania (pkt. 2 sentencji wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w zw. z § 16 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (test jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 461), w wysokości 240 zł, powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło