II SAB/Po 135/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku celowego; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga W piśmie z dnia 3 lipca 2017 r. M. K. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawach, w których uprzednio wydano wyroki: – z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 773/14, – z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 774/14, – z dnia 10 grudnia 2014 r., II SA/Po 775/14 oraz – z dnia 18 grudnia 2014 r., II SA/Po 779/14. Z uwagi na wątpliwości dotyczące intencji skarżącego Wiceprezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skierował do M. K. pytanie o sprecyzowanie żądania pisma z dnia 3 lipca 2017 r. W piśmie z dnia 11 lipca 2017 r. M. K. oświadczył, że składa skargę na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej P. G. (chodzi więc o Prezydenta Miasta P. – uw. Sądu) oraz bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Ponownie podkreślił, że nie załatwiono spraw dotyczących zasiłków celowych, o które się ubiega, a w odniesieniu do których wydano wyroki II SA/Po 773/14, II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14. W odpowiedzi na skargę, w zakresie w jakim skarga dotyczyła bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego (skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. zarejestrowano odrębnie pod sygn. akt II SAB/Po 144/17), organ ten szczegółowo opisał przebieg postępowań we wszystkich czterech sprawach, w których wydano wyroki II SA/Po 773/14, II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14. Zarządzeniem z dnia 11 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału polecił wezwać M. K. do usunięcia – w terminie 7 dni - braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). W odpowiedzi na wezwanie M. K. przesłał ponaglenie, które wniósł do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w dniu 20 września 2017 r. Zarządzeniem sędziego z dnia 7 listopada 2017 r. wydzielono do odrębnego zarejestrowania skargi M. K. w zakresie, w jakim dotyczyły one spraw o zasiłki celowe, w których wydano wyroki II SA/Po 774/14, II SA/Po 775/14 oraz II SA/Po 779/14. W konsekwencji niniejsza sprawa dotyczy wyłącznie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w której wydano wyrok II SA/Po 779/14. Jest to sprawa administracyjna zapoczątkowana wnioskiem z dnia 2 stycznia 2014 r. dotyczącym zasiłku celowego na zakup obuwia, odzieży i leków. Wniosek ten został odmownie załatwiony przez Prezydenta decyzją z dnia [...] 2014 r. [...] Następnie w wyniku odwołania M. K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2014 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Tutejszy Sąd zaś, na skutek skargi M. K. wyrokiem z dnia 18 grudnia 2014 r. sygn. akt II SA/Po 779/14 uchylił ww. decyzję Kolegium z 30 maja 2014 r. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy SKO w P. decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] uchyliło ww. decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] stycznia 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Wskutek tego Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...] nie przyznał skarżącemu pomocy finansowej z przeznaczeniem na zakup obuwia, odzieży, leków. Jak wynika z akt niniejszej sprawy i sprawy o sygn. akt II SA/Po 1006/17 skarżący w dniu 15 października 2015 r. wniósł odwołanie od powyższej decyzji, które tego dnia doręczono SKO w P.. Kolegium decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Istotne z uwagi na przedmiot postępowania w niniejszej sprawie jest, że z akt administracyjnych nie wynika, aby w toku postępowania, do daty załatwienia sprawy, M. K. składał do SKO w P. ponaglenie, względnie zażalenie na bezczynność tego organu. Uczynił to dopiero pismem z dnia 20 września 2017 r. - na skutek wezwania Sądu z dnia 11 września 2017 r., którym wezwano skarżącego do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na nie wypełnienie warunku wniesienia ponaglenia (względnie zażalenia na bezczynność) przed jej złożeniem. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257, dalej k.p.a.) w przypadku bezczynności organu stronie przysługuje prawo wniesienia ponaglenia. Mając na względzie powołane przepisy stwierdzić należy, że M. K., zamierzając skorzystać z prawa do sądowej skargi na bezczynność, powinien wykazać, że przed jej złożeniem skierował do organu ponaglenie. Jak wynika z akt administracyjnych, skarżący warunku tego nie dopełnił. Z kolei na wezwanie Przewodniczącego Wydziału przedłożył kopie ponaglenia, jednakże złożonego dopiero 20 września 2017 r., a więc po złożeniu skargi. Wyjaśnić należy, że przed 1 czerwca 2017 r. do organów nie składało się ponagleń, lecz zażalenia na bezczynność (zgodne z uprzednim brzmieniem k.p.a.). Trzeba jednak zauważyć, że i takiego środka zaskarżenia M. K. wcześniej nie złożył. Skarga niepoprzedzona ponagleniem (względnie zażaleniem na bezczynność – jeżeli byłoby wcześniej złożone) nie może być merytorycznie rozpoznana i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W myśl tego przepisu Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne. Uzupełniająco Sąd wskazuje, że niniejsze postanowienie odrzucające skargę na bezczynność SKO w P. nie ma wpływu i nie stanowi przeszkody rozpoznaniu skargi M. K. zarejestrowanej pod sygnaturą II SA/Po 1006/17 dotyczącej legalności decyzji Kolegium z dnia [...] września 2017 r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2015 r. nr [...], którą nie przyznano skarżącemu pomocy finansowej z przeznaczeniem na zakup obuwia, odzieży, leków. Reasumując, Sąd z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia skargę M. K. wniesioną w niniejszej sprawie odrzucił, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzeczono w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga