II SAB/Po 137/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę /-/ M. Kwiecińska Wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu przez L. G. za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej skarga na bezczynność Wójta Gminy N. nie była opłacona oraz zawierała brak formalny – nie zawierała podpisu. Zarządzeniem z dnia 23 grudnia 2013 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Kolegium poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz do podpisania, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz do podpisania skargi został prawidłowo doręczony skarżącemu w dniu 10 stycznia 2014 r. (k. 35 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie podpisał, a należny wpis nie został opłacony do dnia 29 stycznia 2014 r. (k. 36 akt sądowych). Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast w myśl przepisu art. 220 § 3 powyższej ustawy sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Równocześnie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. Na marginesie Sąd wskazuje, że w postępowaniu sądowoadminisracyjnym nie ma zastosowania art. 391 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), co powoduje, że niemożliwe było uczynienie zadość żądaniu skarżącego określonego w skardze dotyczącego kierowania korespondencji za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Ponadto wniesienie skargi za pomocą elektronicznej skargi podawczej nie było równoznaczne z wniesieniem podpisanej skargi. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 220 § 3 powyższej ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ M. Kwiecińska