II SAB/Po 143/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Asesor WSA Paweł Daniel (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2023 r. sprawy ze skargi B. G. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. umarza postępowanie sądowoadministracyjne; 2. stwierdza, że Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia 5 grudnia 2022 r.; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa; 4. zasądza od Dyrektor Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. na rzecz skarżącego kwotę 580,- (pięćset osiemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą na bezczynność B. G. (dalej jako: "wnioskodawca" albo "skarżący"), reprezentowany przez zawodowego pełnomocnika, zarzucił Dyrektorowi Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w P. bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, polegającą na zaniechaniu udzielenia odpowiedzi, w ślad za wnioskiem złożonym przez skarżącego w dniu 05 grudnia 2022 r., dotyczącym informacji publicznej w zakresie pełnej i szczegółowej informacji związanej z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od Jednostki pomocniczej Miasta [...] - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 05 grudnia 2022 r., a więc wszelkich posiadanych dokumentów np. umów, zamówień, protokołów powykonawczych itp., a także dokumentacji fotograficznej (potwierdzających przedmiotowe wydatki). Skarżący zarzucił organowi naruszenie art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej również jako: "ustawa" albo "u.i.d.p.") poprzez zaniechanie udzielenia przez organ w terminie informacji o sprawach publicznych zażądanych przez skarżącego i pozostawanie przez organ (w dalszym ciągu) w stanie bezczynności oraz wniósł o: 1. zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia informacji publicznej skarżącemu w zakresie pełnej i szczegółowej informacji związanej z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od Jednostki pomocniczej Miasta P. - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 05 grudnia 2022 r. a więc wszelkich posiadanych dokumentów np. umów, zamówień, protokołów powykonawczych itp., a także dokumentacji fotograficznej (potwierdzających przedmiotowe wydatki)w terminie 14 dni od otrzymania odpisu wyroku wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności; 2. stwierdzenie, że bezczynność organu, nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, w tym poprzez nieterminowe udzielenie odpowiedzi na wniosek złożony przez skarżącego w dniu 5 grudnia 2022 r. o udostępnienie informacji publicznej, a także poprzez udzielenie odpowiedzi niepełnej, 3. zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że w dniu 05 grudnia 2022 r. skarżący w drodze korespondencji e-mail zwrócił się do Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. (dalej również jako: "Dyrektor"), z wnioskiem o przedstawienie pełnej i szczegółowej informacji związanej z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od jednostki pomocniczej Miasta P. - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 05 grudnia 2022 r. a więc posiadanych dokumentów, faktur, umów, dokumentacji fotograficznej (potwierdzających przedmiotowe wydatki). Z uwagi na bezczynności organu, korespondencją e-mail z dnia 31 grudnia 2022 r. skarżący zauważył, że mija już 26 dzień oczekiwania na dostęp do informacji publicznej, a także, iż ponawia swój wniosek i prosi o pilne przesłanie wszystkich danych. W odpowiedzi na żądanie skarżącego w zakresie dostępu do informacji publicznej, organ dopiero wiadomością e-mail z dnia 10 stycznia 2023 r., a także późniejszą korespondencją e-mail oraz listownie, przesłał skarżącemu zestawienie (tabele), zawierające numer faktur VAT, datę wystawienia, kwotę transakcji, opis oraz nazwę kontrahenta transakcji, a także umożliwił dostęp elektroniczny do skanów tychże faktur VAT. Zdaniem skarżącego organ nie przesłał informacji źródłowych chociażby zamówień, umów, protokołów powykonawczych, także dokumentacji fotograficznej, potwierdzających wydatkowanie środków przez organ, o co skarżący wielokrotnie wnioskował mailowo. Skarżący podniósł, że był uprawniony do żądania od organu przedstawiania informacji sprecyzowanych we wniosku z dnia 05 grudnia 2022 r. oraz dalszej korespondencji e-mail, albowiem informacje te mieściły się niewątpliwie w przedmiocie informacji publicznej w rozumieniu cytowanych przepisów, a nadto, że Dyrektor w przedstawionym stanie prawnym był podmiotem zobowiązanym do podporządkowania się oczekiwaniom prawnym skarżącego i winien przedłożyć stosowną informację publiczną. Zaoferowane przez organ zestawienia informacji w zakresie wydatkowania środków finansowych pochodzących z powyższych źródeł, nie są informacjami oczekiwanymi przez skarżącego w ślad za złożonym przez niego wnioskiem. Przedstawione przez Dyrektora informacje są wyłącznie nieweryfikowalnymi pozycjami księgowymi (rachunkowe zestawienia), a także fakturami VAT, stanowiącymi wyłącznie księgowe i podatkowe potwierdzenie wystąpienia transakcji, których nie można poddać ocenie, co do faktycznego ich wydatkowania i wystąpienia pokrycia w nabytym towarze lub usłudze. Skarżący podkreślił, że w stanie faktycznym sprawy, organ nie wykonał ciążącego na nim obowiązku, wynikającego m.in. z art. 13 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 1 ustaw, a wiec zaniechał udostępnienia skarżącemu informacji publicznej, co winno nastąpić na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Z całą również pewnością nie jest jakimkolwiek usprawiedliwieniem dla bezczynności, a względnie zwłoki po stronie organu, fakt wpłynięcia korespondencji mailowej skarżącego z dnia 5 grudnia 2022 r. do tzw. SPAMU. Jak wynika bowiem z utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, to do obowiązków organu administracji publicznej należy taka konfiguracja poczty elektronicznej, w tym filtrów antyspamowych oraz takie zorganizowanie obsługi technicznej poczty elektronicznej organu - aby zapewnić bezproblemowy i niezwłoczny odbiór przesłanych na ten adres podań, wobec prawnej dopuszczalności ich wnoszenia także drogą elektroniczną. Fakt, iż wniosek w postaci elektronicznej został w poczcie elektronicznej organu zakwalifikowany jako SPAM, nie zdejmuje odpowiedzialności z tego organu w zakresie jego odebrania i odczytania. Rzeczą powszechnie znaną jest bowiem fakt, że niektóre emaile są w skrzynkach pocztowych kwalifikowane przez system jako SPAM. Zatem pracownik obsługujący ten system winien przeglądać całość otrzymywanej przez organ poczty elektronicznej, również tej zakwalifikowanej jako SPAM. Skarżący podniósł, że pomimo określonego w art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej terminu, zobowiązującego organ do udostępnienia informacji publicznej w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku, organ nie udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji. Skarżący nie otrzymał również żadnej informacji od organu, która wskazywałaby na powody opóźnienia oraz termin, w jakim nastąpi udostępnienie wnioskowanej informacji. Skoro zatem organ nie podjął żadnych działań w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego – skarżącemu nie została udostępniona wnioskowana informacja, jak również nie wydano decyzji odmownej w zakresie udostępnienia takiej informacji, oczywistym jest, że organ dopuścił się rażącego naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i dopuścił się bezczynności w tym zakresie. Odpowiadając na skargę Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w P. wniósł o oddalenie skargi. Jak wyjaśnił organ, wpłynęły do niego pisma skarżącego w sprawie udzielenia dostępu do informacji publicznej związane z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od Jednostki pomocniczej Miasta P. - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 5 grudnia 2022 r. Niezwłocznie po zapoznaniu się z korespondencją elektroniczną skarżącego, tj. dnia 02 stycznia 2023 r. organ poinformował go o terminie udostępnienia informacji publicznej oraz podał powód wydłużenia terminu stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazując dzień 28 lutego 2023 r. jako ostateczny termin udzielenia informacji. Wydłużenie terminu zostało spowodowane żądaniem przez skarżącego udostępnienia wszystkich posiadanych dokumentów, faktur, umów i dokumentacji fotograficznej związanej z ww. rozliczeniem środków finansowych, tj. obszernej przedmiotowo materii, a także ówczesnego czasu związanego z okresem składania sprawozdań i związanej z tym intensywnych prac służb finansowo księgowych dysponujących tymi dokumentami. Pierwsze dokumenty zostały wysłane skarżącemu dnia 10 stycznia 2023 r., a następnie także dnia 22 lutego 2023 r., w postaci posiadanych przez organ zestawień za lata 2019-2022 zawierających numer faktur, oznaczenie kwot, opis oraz nazwę kontrahentów. Mimo otrzymania powyższych, skarżący w wiadomościach z dnia 06 marca 2023 r. oraz dnia 09 marca 2023 r. wyrażał niezadowolenie z udzielonych informacji i wzywał do udostępnienia kopii wszystkich dokumentów. W wyniku prowadzonej korespondencji ze skarżącym, organ dosłał kolejne dokumenty dnia 21 marca 2023 r. W tym miejscu należy wskazać, że żądane dokumenty to ok. 200 stron rachunków, faktur itp. umieszczonych w dokumentacji jednostki, których odnalezienie i następnie skopiowanie wymagało dużego nakładu pracy osób wykonujących przygotowanie żądanych informacji i to kosztem normalnie wykonywanych czynności. Jak wskazał Dyrektor organ nie jest w bezczynności w sytuacji, gdy odpowiada na wniosek, nawet jeśli odpowiedź na wniosek nie satysfakcjonuje. Mając na uwadze powyższe, organ wskazał, że nie dopuścił się bezczynności, bowiem pozostawał w ciągłym kontakcie ze skarżącym, uzupełniając informacje oraz udzielając mu odpowiedzi niezwłocznie w zakresie swoich organizacyjnych możliwości, zaznaczając przy tym zamiar udzielenia żądanych informacji. W mojej opinii żądane informacje zostały udzielone w najszybszym możliwym terminie zgodnie z żądaniem wnioskującego. W dniu 13 listopada 2023 r. Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] [...] przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu dokumenty udostępnione skarżącemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądowa kontrola administracji publicznej dokonywana jest na podstawie kryterium legalności. Obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Skarga na bezczynność, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., ma na celu ochronę prawa strony przez doprowadzenie do wydania przez organ rozstrzygnięcia w sprawie lub podjęcia czynności dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie nie jest zatem działanie (akt lub czynność) organu, lecz jego ewentualny brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym terminie. W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a.: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.). Jak wskazuje analiza akt sprawy skarżący wniósł o udzielenie informacji publicznej w postaci pełnej i szczegółowej informacji związanej z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od jednostki pomocniczej Miasta P. - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 5 grudnia 2022 r., a więc wszelkich posiadanych dokumentów np. umów, zamówień, protokołów powykonawczych itp., a także dokumentacji fotograficznej (potwierdzających przedmiotowe wydatki). W ocenie Sądu powyższy wniosek dotyczył niewątpliwie informacji publicznej, do udzielania której zobowiązany był Dyrektor Zespołu Szkolno – Przedszkolnego nr [...] w P.. Przedmiotem oceny w niniejszej sprawie pozostaje, czy Dyrektor Powiatowy pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej wskazuje, że informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.). Przy tym udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnymi z wnioskiem chyba, że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). W przedmiotowej sprawie niekwestionowaną okolicznością pozostaje, że wniosek skarżącego został złożony w dniu 05 grudnia 2022 r., kiedy to w drodze korespondencji e-mail zwrócił się do Dyrektora Zespołu Szkolno-Przedszkolnego nr [...] w P. z wnioskiem o przedstawienie pełnej i szczegółowej informacji związanej z rozliczeniem środków finansowych otrzymanych od jednostki pomocniczej Miasta P. - Osiedle [...] i wydatkowanych w okresie od stycznia 2019 r. do 05 grudnia 2022 r. a więc posiadanych dokumentów, faktur, umów, dokumentacji fotograficznej (potwierdzających przedmiotowe wydatki). Jak wyjaśnił Dyrektor korespondencja powyższa została umieszczona w folderze SPAM, jednak jak zasadnie podniesiono w skardze, okoliczność powyższa nie miała wpływu na ocenę dalszych działań/zaniechań organu. Tym samym w dniu 05 grudnia 2022 r. rozpoczął swój bieg termin załatwienia sprawy. Z uwagi na korespondencję skarżącego z dnia 31 grudnia 2022 r. Dyrektor podjął w dniu 02 stycznia 2023 r. (a więc już po upływie terminu udzielenia informacji publicznej) pierwsze czynności, informując skarżącego o terminie udostępnienia informacji publicznej, a następnie przekazał skarżącemu w dniu 10 stycznia 2023 r. pierwsze dokumenty w sprawie. Następnie, w dniu 22 lutego 2023 r., organ udzielił informacji w postaci posiadanych przez zestawień za lata 2019-2022 zawierających numer faktur, oznaczenie kwot, opis oraz nazwę kontrahentów. W toku dalszej korespondencji ze skarżącym Dyrektor pismem załączonym do e-maila z dnia 14 marca 2023 r. wskazał, że nie posiada dokumentacji zdjęciowej, a następnie, w dniu 21 marca 2023 r. przesłał dokumenty księgowe. Ich zestawienie oraz kopię załączono do akt sprawy prowadzonej przed sądem. Powyższe okoliczności faktyczne wskazują, że choć Dyrektor pozostawał w bezczynności, gdyż nie rozpoznał wniosku skarżącego w ustawowym terminie, to jednak finalnie żądane dokumenty zostały udostępnione skarżącemu, co powoduje, że brak było podstaw do zobowiązania organu do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej. Organ uczynił zadość wnioskowi skarżącego po upływie czternastodniowego przewidzianego przez ustawodawcę terminu (art. 13 u.d.i.p.). Ustalenie powyższe uprawnia do przyjęcia, że organ pozostawał w bezczynności, a stan ten ustał po udostępnieniu stronie informacji publicznej (21 marca 2022 r.). Wobec tego Sąd orzekł w pkt II wyroku, że organ dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji (art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skoro jednak organ przed rozpoznaniem skargi organ załatwił wniosek skarżącego w przewidzianej przepisami ustawy postępowanie sądowe dotyczące zobowiązania organu do rozpatrzenia wniosku (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt I wyroku). Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd zauważa, że koncentrują się one przede wszystkim na próbie wykazania, że udostępniona informacja była niekompletna. Skarżący nie wskazuje jednak, dlaczego, w jego ocenie, tego typu wniosek jest uzasadniony, w szczególności nie wyjaśnia, jakiego rodzaju dokumentów mu nie udostępniono. W ramach prowadzonego postępowania rolą Sądu nie jest ustalenie, jakimi konkretnie dokumentami dysponuje organ oraz weryfikacja, czy wszystkie dokumenty zostały udostępnione, lecz ocena, czy Dyrektor wywiązał się z obowiązków wynikających z u.d.i.p. Zobowiązanie organu do udzielenia informacji jest niemożliwe gdy kwestią sporną pozostaje jakość udzielonych informacji, a w szczególności satysfakcja strony skarżącej z uzyskanych informacji. Tego typu zarzuty mogłyby być skuteczne, gdyby skarżący wykazał konkretnie dokumenty, które nie zostały mu udostępnione, a nie ograniczył się ogólnie do twierdzeń dotyczących braku przedstawienia wszystkich dokumentów. Weryfikacja, czy udzielona informacja jest informacją kompletną jest możliwa jedynie przez skarżącego, który może wnosić o udostępnienie mu jej osobiście, w siedzibie organu. Natomiast na tym etapie postępowania Sąd nie może, w oparciu o twierdzenia skarżącego, że przesłane informacje są wyłącznie nieweryfikowalnymi pozycjami księgowymi (rachunkowe zestawienia), a także fakturami VAT, stanowiącymi wyłącznie księgowe i podatkowe potwierdzenie wystąpienia transakcji, dokonywać oceny, czy organ dysponuje innymi dokumentami, związanymi z wnioskiem skarżącego. Sąd, w ramach skargi na bezczynność, nie podejmuje bowiem działań wyjaśniających, w tym nie ma możliwości przeprowadzenia postępowania dowodowego. Podobnie bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostawały argumenty dotyczące braku umieszczenia informacji w Biuletynie Informacji Publicznej, gdyż nie mieszczą się one w ramach sądowej kontroli skarg na bezczynność. Orzekając, że Dyrektor dopuścił się bezczynności Sąd, działając na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt III wyroku). Rażącym naruszeniem prawa, w rozumieniu tego przepisu, będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty (vide: wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., I OSK 675/12, www.nsa.gov.pl). Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego braku podejmowania jakichkolwiek czynności, oczywistego lekceważenia wniosków i jawnego natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w sytuacji ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. Przekroczenie to, co wymaga wyeksponowania, musi być znaczne i niezaprzeczalne. Taka sytuacją nie miała miejsca niniejszej sprawie. Sąd zauważa, że brak udostępnienia w terminie wnioskowanej informacji nie może być wprost oceniany jako przejawu złej woli organu, czy też próbę bezprawnego uchylenia się od wypełnienia ustawowego obowiązku udzielenia informacji publicznej. Opóźnienie w udzieleniu informacji publicznej wynikało najpierw z okoliczności obiektywnej – wpływu wniosku do folderu SPAM, a następnie wyboru sposobu udostępnienia informacji w formie zbiorczego zestawienia, które w ocenie skarżącego nie miało dla niego wartości. Nie sposób również przyjąć, aby przekroczenie terminu udzielania informacji, choć znaczne, to miało jednak charakter rażący. O zwrocie kosztów Sąd postanowił w pkt IV wyroku na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Na zasądzoną kwotę 580,- zł złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej w osobie adwokata (480,- zł) ustalone na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 265 Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a.