II SAB/Po 146/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi C.K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. /-/ Tomasz Świstak Pismem z dnia 27 października 2014 r. złożonym w formie elektronicznej w Biurze Prokuratora Generalnego oraz w Komendzie Głównej Policji C. K. wniosła skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w P. w związku z nieudostępnianiem jej informacji publicznej. Skarga ta po przesłaniu jej do właściwego organu została następnie przekazana do tut. Sądu i zarejestrowana pod sygn. II SAB/Po 144/14. Pismo opatrzone było adnotacją, iż dokument został podpisany w dniu 27 października 2014 r. podpisem elektronicznym. W tym samym piśmie skarżąca zawarła także zarzuty dotyczące funkcjonowania Prokuratury Rejonowej w G., wskazując między innymi na skierowanie jej wniosku z dnia 17 lipca 2014 r. do rozpoznania przez niekompetentny personel G. prokuratury w sprawie oznaczonej [...]. W związku z powyższym pismo to przekazane zostało przez Zastępcę Dyrektora Biura Prokuratura Generalnego Prokuratorowi Rejonowemu w G. celem załatwienia w zakresie w jakim dotyczy prowadzonej z wniosku C. K. sprawy o udostępnienie informacji publicznej sygn. akt [...]. Powyższe pismo C. K. potraktowane zostało przez Prokuratora Rejonowego w G. jako skarga na bezczynność tego organu i wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy [...] przekazane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu, gdzie jako skarga na bezczynność w przedmiocie udostępnienia przez Prokuratora Rejonowego w G. informacji publicznej zarejestrowana została pod sygn. II SAB/Po 146/14. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 listopada 2014 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia i pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Odpis zarządzenia został doręczony stronie w dniu 8 grudnia 2014 r. (k. 19), w trybie doręczenia zastępczego – wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi odebrał dorosły domownik M. K.. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 15 grudnia 2014 r. Strona skarżąca nie podpisała w tym terminie skargi. W dniu 22 grudnia 2014 r. C. K. złożyła w tutejszym Sądzie opatrzone własnoręcznym podpisem pismo procesowe do sprawy II SAB/Po 146/14, w którym wskazała, iż złożona przez nią skarga na bezczynność dotyczyła wyłącznie organów Policji, a nie Prokuratury, a z treści jej skargi wynika wyraźnie, iż nie ma miejsca na domniemywanie przez G. prokuraturę podstaw dla zaistnienia skargi w trybie art. 54 p.p.s.a. na bezczynność tego podmiotu. Nadto skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, ze względu na swój zły stan zdrowia i inwalidztwo. Wraz z tym pismem skarżąca złożyła własnoręcznie podpisane pismo datowane na 27 października 2014 r. odpowiadające w swej treści skardze z dnia 27 października 2014 r. złożonej drogą elektroniczną i opatrzonej podpisem elektronicznym, która zainicjowała postępowanie w niniejszej sprawie.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie nie zasługuje na uwzględnienie. W świetle art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu, w sprawie można przyjąć, że został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Skarżącego twierdzi bowiem, iż ze względu na stan zdrowia w terminie przed 22 grudnia 2014 r. nie była w stanie wywiązać się z obowiązku usunięcia braków pisma procesowego. Wniosek o przywrócenie terminu złożono w dniu 22 grudnia 2014 r., a zatem w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie dokonano czynności, co do której uchybiono terminowi. Wobec tego należało merytorycznie rozpatrzyć wniosek. Jednakże treść wniosku strony nie pozwala na przyjęcie, iż uprawdopodobniła ona braku winy w uchybieniu terminu. Zauważyć w tym miejscu należy, iż przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, czy też nie zachowała należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Zdaniem Sądu z treści wniosku nie wynika by w rozpatrywanej sprawie taka sytuacja miała miejsce. Należy podkreślić, że to nie Sąd ma poszukiwać usprawiedliwienia dla wnioskodawcy - okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminu, lecz to strona żądająca przywrócenia terminu powinna Sądowi dostarczyć argumentów przemawiających za brakiem winy w niedochowaniu terminu. Wymogom tym skarżąca nie sprostał, albowiem nie wskazał jakie to szczególne okoliczności wynikające z jej inwalidztwa, względnie stanu zdrowia, w tym choroby nowotworowej zaistniały w okresie od 15 grudnia do 21 grudnia 2014 r. i uniemożliwiły jej wywiązanie się z obowiązku podpisania skargi w wyznaczonym terminie, względnie jakie okoliczności zaistniały w dniu 22 grudnia 2014 r. umożliwiając stronie przesłanie do sądu własnoręcznie podpisanej skargi. W ocenie Sądu, strona – w celu należytego zadbania o własne sprawy, skoro wniosła skargę do tutejszego Sądu powinna była liczyć się z koniecznością jej podpisania. Powinność liczenia się z koniecznością podpisania skargi wynika z faktu, iż w aktualnym stanie prawnym w postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na treść art. 46 p.p.s.a. – nie jest dopuszczalne wniesienie do sądu pisma opatrzonego bezpiecznym podpisem elektronicznym w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001 r. o podpisie elektronicznym (Dz. U. z 2013 r., poz. 262), w tym także za pośrednictwem organu administracji publicznej, za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2014 r., sygn. I OPS 10/13). Strona w swoich działaniach winna także uwzględniać, konieczność terminowego podejmowania dalszych czynności w postępowaniu i zdawać sobie sprawę, że nieterminowe dokonywanie czynności procesowych może mieć swoje konsekwencje prawne. W konsekwencji obowiązana była do dochowania szczególnej staranności w zakresie trybu i rygorów związanych z korzystaniem z przysługujących stronie środków zaskarżenia. Reasumując wszystko powyższe, Sąd stwierdza, że strona nie uprawdopodobniła, iż nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. /-/ Tomasz Świstak