II SAB/Po 17/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 kwietnia 2010 r. skargi M. F. na bezczynność Komendanta Garnizonu P. w przedmiocie bezpłatnego wyżywienia żołnierza zawodowego postanawia: umorzyć postępowanie. /-/ J.Szaniecka Pismem z dnia [...] stycznia 2010 r. M.F. wniósł do Dowódcy [...] Okręgu Wojskowego zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Komendanta Garnizonu P. polegające na nierozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] grudnia 2009 r. o "spowodowanie wydania zaległego bezpłatnego wyżywienia" przysługującego żołnierzowi zawodowemu. Postanowieniem z dnia [...] marca 2010 r., organ odwoławczy uznał zażalenie za niezasadne. W związku z powyższym w dniu [...] marca 2010 r., M. F. złoży skargę do Wojewódzkim Sądu Administracyjnym w Poznaniu na bezczynność Komendanta Garnizonu P. W odpowiedzi na skargę organ I instancji wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 8 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153 poz. 1270 z późn. zm.: dalej P.p.s.a), względnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż decyzją z dnia [...] marca 2010 r., nr [...] załatwiono wniosek skarżącego z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie przyznania prawa do bezpłatnego wyżywienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że skarżący spełnił warunki formalne do skutecznego wniesienia skargi na bezczynność przewidziane w art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. Stąd wniosek organu o jej odrzucenie (bliżej nieuzasadniony) był niezasadny. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, w przypadku wydania przez organy administracji publicznej rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiona została skarga na bezczynność, lecz której Sąd jeszcze nie rozpatrzył, postępowanie sądowoadministracyjne ulega umorzeniu. Sąd administracyjny, orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz rozstrzyga czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Stąd w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ wydał decyzję rozstrzygającą sprawę, postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08). W rozpatrywanej sprawie Komendant Garnizonu P. wydał decyzję po wniesieniu przez skarżącego skargi na bezczynność tego organu. Tym samym nastąpił skutek stanowiący istotę żądania skargi na bezczynność organu, gdyż uwzględnienie skargi w tym przypadku mogło doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie. Rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Zatem wobec rozstrzygnięcia sprawy przed rozpoznaniem skargi przez Sąd, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na względzie, postępowanie należało umorzyć, o czym orzeczono w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. /-/ J Szaniecka