Legal AIII SAB/Po 172/26
WyrokWSA w Poznaniu2026-07-29
Skład orzekający: Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (sprawozdawca), Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz, Asesor WSA Jacek Rejman
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie bezczynności organu w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy, stwierdzić bezczynność organu, a jeśli tak, to czy miała ona miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w sprawie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy, stwierdzając jednocześnie, że organ dopuścił się bezczynności, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Zasądzono zwrot kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego.Stan faktyczny
Skarżący A. M. złożył skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wniosek o zezwolenie na pobyt czasowy został złożony w dniu 10 lipca 2025 r. Sąd rozpoznał sprawę w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego o zezwolenie na pobyt czasowy z dnia 10 lipca 2025 r. nr [...]; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 29 lipca 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Ławrynowicz Asesor WSA Jacek Rejman po rozpoznaniu w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lipca 2026 roku sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie zobowiązania organu do rozpoznania wniosku skarżącego o zezwolenie na pobyt czasowy z dnia 10 lipca 2025 r. nr [...]; 2. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; 3. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.09.2026. · Źródło