II SAB/Po 182/23

Dnia 26 stycznia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 stycznia 2024 roku sprawy ze skargi J. K. na bezczynność [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 listopada 2023 r. J. K. (zwana dalej "skarżącą") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w której kwestionuje bezczynność [...] Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...]. Przedmiot bezczynności organu został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżąca nie wskazała swojego numeru PESEL, a ponadto nie uiściła wpisu stałego od skargi. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie jej numeru PESEL w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwano ją również do uzupełnienia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie kwoty 100 zł wpisu stałego od skargi. I to wezwanie zostało opatrzone pouczeniem o skutkach nieuzupełnienia braku – odrzucenie skargi. Wszystkie wezwania do uzupełnienia ww. braków skargi zostały doręczone w dniu 22 grudnia 2023 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia, skarżąca nie nadesłała żądanego numeru PESEL. Brak uiszczenia wpisu od skargi potwierdził Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu w piśmie z dnia 10 stycznia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno zawierać m.in. numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Wymieniony element pisma (numer PESEL skarżącej) stanowi wymóg formalny skargi w postępowaniu sądowym, którego brak podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przypadkiem, w którym ustawa stanowi inaczej jest właśnie art. 58 § 1 p.p.s.a. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy zauważyć, że wezwania do uzupełnienia braku formalnego i fiskalnego z postaci odpowiednio numeru PESEL skarżącej oraz wpisu od skargi wraz z prawidłowymi pouczeniami zostały doręczone skarżącej w dniu 22 grudnia 2023 r. (k. [...] akt sądowych) w trybie zastępczym – korespondencję odebrał dorosły domownik, tj. Z. P.. Dzień 22 grudnia 2023 r. otworzył więc siedmiodniowy termin do spełnienia obowiązku, wynikającego z wezwań. Ten zaś termin upłynął bezskutecznie z dniem 29 grudnia 2023 r. Do tego dnia nie uzupełniono ww. braków. Sąd w składzie orzekającym podkreśla, że w najnowszym orzecznictwie przyjęto, iż numer PESEL, pomimo braku skomplikowania tej przesłanki formalnej skuteczności wniesienia skargi, jest w pełni równoważnym wymogiem pierwszego pisma procesowego i jego nie doręczenie, pomimo skutecznego wezwania, musi skutkować odrzuceniem skargi (por. uchwałę NSA z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22, dostępną w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem (zob. postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 16 września 2021 r., sygn. akt II SA/Po 621/21, dostępne w CBOSA). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściła się wskazana przesłanka, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołaną podstawą prawną. Ponadto, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne CBOSA). Skarżąca miała obowiązek uiścić wpis od skargi, jednakże bezsporne jest to, że nie uczyniła tego, mimo prawidłowego wezwania jej oraz pouczenia o konsekwencjach nieuiszczenia wpisu. Skoro skarżąca nie uiściła wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jej skargi (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt nieuiszczenia wpisu od skargi został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu. Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zaistnieniu okoliczności uzasadniających odrzucenie skargi – nieusunięcie braku formalnego oraz fiskalnego skargi. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.