II SAB/Po 195/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2018 r. sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej; I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Wójta Gminy do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] września 2015 r. II. stwierdza, że bezczynność Wójta Gminy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, III. zasądza od Wójta Gminy na rzecz skarżącego kwotę [...]- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. Sygn. akt II SAB/Po [...] Uzasadnienie Pismem z 16 sierpnia 2016 r. J. M. zwrócił się do Starosty [...] informując go o składowaniu i spalaniu w kotłowni usytuowanej w m. W. przy ul. [...] podkładów kolejowych, co powoduje zadymienie, prawdopodobnie niebezpiecznym dymem, okolicznych domostw. W odpowiedzi z 19 sierpnia 2016 r. Starosta powiadomił skarżącego, że sprawę przekazał według właściwości Wójtowi Gminy. Pismem z 1 września 2016 r. (w samym piśmie omyłkowo podano jako datę jego sporządzenia 1.09.2015 r.) J. M. zwrócił się do Wójta [...] o udzielenie informacji w zakresie sposobu "rozwiązania sprawy". W odpowiedzi z dnia 13 września 2016 r. Wójt wskazał, że w sprawie prowadzone są czynności wyjaśniające, a o sposobie załatwienia sprawy skarżący zostanie poinformowany stosownym pismem. Kolejnym pismem z 30 maja 2017 r. w związku z brakiem informacji w sprawie J. M. ponownie zwrócił się do Wójta o wskazanie konkretnej daty udzielenia informacji na temat składowania i spalania podkładów kolejowych w kotłowni usytuowanej we W. przy ul. [...] oraz o informacje w sprawie czynności podjętych przez Urząd Gminy. W odpowiedzi przekazanej 18 lipca 2017 r. drogą elektroniczną organ poinformował skarżącego, że przebieg postępowania w sprawie jest wyczerpująco opisany w artykule udostępnionym na stronie internetowej Urzędu Gminy W. pod wskazanym w piśmie adresem. Jednocześnie skarżącego poinformowano, że o wynikach postępowania zostanie powiadomiony po zakończeniu postępowania. Pismem z dnia 18 października 2017 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 1 września 2016 r. (w petitum skargi błędnie wskazano, że wniosek miał być złożony z 28 września 2017 r.) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej odnośnie rozstrzygnięcia sprawy o nr [...], zarzucając organowi rażące naruszenie art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej: u.d.i.p.) poprzez nieudostępnienie w wymaganym prawie terminie informacji publicznej. Skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta [...] do udostępnienia żądanej informacji w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania. W motywach skargi skarżący podniósł, że ponieważ do dnia wniesienia skargi nie otrzymał informacji o przebiegu postępowania i ewentualnego jego zakończenia, należy stwierdzić bezczynność Wójta [...]. Zdaniem skarżącego zamieszczenie informacji na stronie internetowej Urzędu Gminy W. nie może być uznane za udzielenie informacji na wniosek, albowiem artykuł ten nie jest opublikowany na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (BIP). Ponadto od daty opublikowania tego artykułu postępowanie dalej się toczy, a organ przewidział jego zakończenie na 21 lipca 2017 r. Od tej zaś daty minęły kolejne 3 miesiące, a organ nie wywiązał się z obowiązku wynikającego z art. 10 u.d.i.p. Tym samym, w ocenie J. M., Wójt dopuścił się również naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Udzielenie bowiem informacji niepełnej uznaje się za nieudzielenie informacji. Dlatego skarżący wniósł, jak na wstępie. W odpowiedzi Wójt Gminy wniósł oddalenie skargi. Wyjaśnił, że postępowanie w niniejszej sprawie zapoczątkowało pismo Starosty [...], które wpłynęło do "Urzędu Gminy w dniu 23 sierpnia 2016 r. (dołączono doń pismo skarżącego z 16.08.2016 r.) dotyczące podjęcia stosownych działań w zakresie nakazania usunięcia nielegalnego składowania odpadów – podkładów kolejowych, które są spalane na terenie nieruchomości położonej we W. . Następnie 1 września 2016 r. wpłynęło pismo skarżącego z prośbą udzielenia informacji odnośnie sposobu rozwiązania tej sprawy. Wójt pismem z 13 września 2016 r. udzielił na nie odpowiedzi, informując, że o sposobie załatwienia sprawy skarżący zostanie poinformowany odrębnym pismem. W dniu 5 września 2016 r. wezwano właściciela nieruchomości do złożenia wyjaśnień. Następnie 20 września 2016 r. właściciel nieruchomości stawił się w siedzibie organu i złożył wyjaśnienia. W dniu tym dokonano również oględzin nieruchomości. Następnie 22 września 2016 r. zwrócono się do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (RDOŚ), Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w L. (PPIS) oraz Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w P. D. L. (WIOŚ), z prośbą o udzielenie informacji o prawidłowości postępowania właściciela nieruchomości z tego typu odpadem (podkłady kolejowe). Wyjaśniono, że 6 października 2016 r. wpłynęła odpowiedź RDOŚ, który podał, że sprawę przekazał wg właściwości WIOŚ. Następnie 10 października 2016 r. wpłynęła odpowiedź WIOŚ, który podał, że są to odpady niebezpieczne. Pismem z 3 listopada 2016 r. wyjaśnienia złożył PPIS. Pismem z 16 lutego 2017 r. Wójt zwrócił się do WIOŚ o udzielenie informacji o wynikach i ustaleniach dotyczących poprawności kwalifikacji tego odpadu i możliwości wykorzystania go jako materiału opałowego. W dniu 26 kwietnia 2017 r. wpłynęła odpowiedź WIOŚ. W związku z tym 29 maja 2017 r. zawiadomiono właściciela nieruchomości o wszczęciu postępowania w przedmiocie usunięcia odpadów. W dniu 30 maja 2017 r. wpłynęło do organu pismo skarżącego w tej sprawie. Następnie 12 czerwca 2017 r. przeprowadzono wizję nieruchomości i przesłuchano strony. Ustalono, że podkłady zostały usunięte. Organ podał dalej, że 3 lipca 2017 r. sporządzono wezwanie do stron o niezwłoczne przedłożenie dokumentu potwierdzającego zwrot zakupionych podkładów. Na to pismo organ uzyskał 7 lipca 2017 r. W związku z tym 10 lipca 2017 r. organ wystąpił do przedsiębiorstwa, któremu zwrócono podkłady kolejowe, czy podkłady te zostały poddane odpowiednim badaniom laboratoryjnym pod kątem szkodliwości dla środowiska i klasyfikacji ich jako niebezpieczne. W dniu 11 lipca 2017 r. do organu wpłynęło pismo skarżącego w sprawie. Kolejno Wójt pismem z dnia 18 lipca 2017 r. poinformował skarżącego, że przebieg postępowania został wyczerpująco opisany w artykule udostępnionym na stronie internetowej Urzędu Gminy oraz wskazano, że postępowanie nadal jest w toku, a informacja o jego wyniku zostanie udzielona po zakończeniu. Następnie pismem z 21 lipca 2017 r. poinformowano skarżącego, że pismo z 30 maja 2017 r. załączono do akt sprawy. Po dalszych czynnościach w sprawie Wójt pismem z 11 sierpnia 2017 r. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym. Następnie zaś 25 sierpnia 2017 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów w postaci drewnianych podkładów kolejowych z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania z terenu przedmiotowej nieruchomości, ze względu na bezprzedmiotowość. Organ wyjaśnił, że po uprawomocnieniu się decyzji pismem z 24 października 2017 r. poinformował J. M. o wynikach przedmiotowego postępowania, załączając kopię tej decyzji. Decyzję tę następnie udostępniono w BIP. Zdaniem organu pismo skarżącego z 16 sierpnia 2016 r. prawidłowo zostało zakwalifikowane jako stanowiące podstawę do wszczęcia czynności w postępowaniu administracyjnym z zakresu ustawy o odpadach. Podobnie prawidłowo zakwalifikowano kolejne pisma skarżącego. W ocenie Wójta z żadnego z tych pism nie wynika, że skarżący występował w trybie dostępu do informacji publicznej. Ponadto na każde z nich uzyskał odpowiedź, a na koniec został poinformowany o wynikach postępowania. Dlatego Wójt wniósł o oddalenie skargi. W piśmie procesowym z 14 grudnia 2017 r. skarżący wniósł o załączenie do akt sprawy jego pisma z dnia 20 listopada 2017 r. i odpowiedzi organu z dnia 4 grudnia 2017 r. Jednocześnie podniósł, że Wójt decyzją z 25 sierpnia 2017 r. bezpodstawnie przyjął, że właściciel podkładów kolejowych zwrócił je sprzedawcy, nie sprawdziwszy, czy podkłady te są toksyczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Wójta Gminy w przedmiocie rozpoznania wniosku J. M. z dnia 1 września 2016 r. (omyłkowo podano 1.09.2015 r.) o udostępnienie informacji publicznej tj. poinformowaniu o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej dotyczącej składowania i spalania na terenie nieruchomości przy ul. [...] we W. odpadów (podkładów kolejowych). Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 ze zm., dalej: u.d.i.p.) przez bezczynność organu rozumieć należy sytuację, w której organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje w terminie wynikającym z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Natomiast stanowisko organu o odmowie udzielenia informacji winno przybrać procesową formę decyzji administracyjnej, co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów K.p.a. Jeżeli jednak żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ odmawia jej udostępnienia zwykłym pismem, sporządzonym z zachowaniem przewidzianych terminów. Dla oceny, czy organ pozostaje w bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej, czego dotyczy niniejsze postępowanie, istotne znaczenie ma ustalenie, czy dysponuje on informacją, która jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p. oraz, czy jest on podmiotem zobowiązanym do udostępnienia tej informacji, przy czym, stosownie do treści art. 4 ust. 3 u.d.i.p., podmioty określone w ust. 1 i 2 tego artykułu są zobowiązane do udzielenia informacji, jeśli są w jej posiadaniu. W dalszej kolejności ustaleniu podlega, czy organ udostępnił żądaną informację (lub podjął inne ustawą określone czynności) we wskazanym ustawą terminie (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Bez wątpienia Wójt Gminy jako organ władzy publicznej określony w art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązany jest do udostępniania informacji publicznej. W ocenie Sądu oczywistym również jest, że informacją publiczną jest informacja o sposobie załatwienia sprawy administracyjnej udzielana osobom lub podmiotom, które nie mają przymiotu strony w danym postępowaniu administracyjnym. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W ich świetle informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przy wykładni tego przepisu należy kierować się art. 61 Konstytucji RP, zgodnie z którym prawo do informacji jest publicznym prawem obywatela, realizowanym na zasadach skonkretyzowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W orzecznictwie przyjęto, że informację publiczną stanowi każda informacja wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa w zakresie swych kompetencji (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. akt IV SAB/Po [...], dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Odpowiadając na pytanie, czy informacją publiczną jest informacja o stanie lub sposobie załatwienia sprawy administracyjnej udzielana osobie (podmiotowi), któremu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym zmierzającym do załatwienia tej sprawy należy rozpocząć od dokonania funkcjonalnej wykładni art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Przepis ten zakłada, że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Wynika z tego, że ustawa ma zapewniać transparentność działania władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Dlatego żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa. Celem ustawy nie jest zatem zaspokajanie indywidualnych (prywatnych) potrzeb, w postaci uzyskiwania informacji dotyczących wprawdzie kwestii publicznych, lecz przeznaczonych dla celów handlowych, edukacyjnych, zawodowych, czy też na potrzeby toczących się postępowań sądowych. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma służyć uniwersalnemu dobru powszechnemu związanemu z funkcjonowaniem publicznych instytucji. Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych, utrwalił się wobec tego pogląd, iż wnioski o udostepnienie informacji publicznej składane przez podmioty, których interesów dotyczą nie są wnioskami o udzielenie informacji publicznej, nie odnoszą się bowiem do "sprawy publicznej". Powyższe stanowisko jest ugruntowane w orzecznictwie (zob. wyrok NSA z dnia 4 lutego 2015 r. sygn. akt I OSK [...], z dnia 30 października 2012 r. sygn. akt I OSK [...], z dnia 30 stycznia 2015 r. sygn. akt I OSK [...], z dnia 21 czerwca 2012 r. sygn. akt I OSK [...]) i literaturze (por. P. Szustakiewicz, Glosa do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK [...], "Zeszyty Naukowe Sadownictwa Administracyjnego" 2016, nr [...], s. 171 i nast.; I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, W. 2016, s. 25, 68; M. Jabłoński, Udostępnianie informacji publicznej w trybie wnioskowym, W. 2009, s. 151). Jednocześnie należy zważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Dostęp stron postępowania administracyjnego do akt tego postępowania regulują przepisy art. 73 i art. 74 K.p.a. Kodeks postępowania administracyjnego wyłącza stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Trybów unormowanych w ustawie o dostępie do informacji publicznej oraz w K.p.a. nie można zaś utożsamiać (por. wyrok NSA z dnia 16 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK [...], dostępny na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie jest wyłączone uzyskanie, na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, dostępu do dokumentów zawartych w aktach postępowania administracyjnego, gdyż stanowią one informację publiczną, jako odnoszące się do działań podmiotów publicznych (por. wyrok NSA z dnia 11 maja 2006 r., sygn. akt II OSK [...], dostępny j.w.). Dostęp do akt postępowania administracyjnego, na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, ograniczony jest jednak do podmiotów niebędących stronami postępowania administracyjnego. Dostęp do akt postępowania administracyjnego dla stron tego postępowania reguluje przepis art. 73 K.p.a. (por. I. K., M. R.-O. "Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz praktyczny", Wyd. LexisNexis, W. 2008, s. 40; A. W. [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Kantor Zakamycze, K. 2005, s. 462-463; J. B. [w:] B. Adamiak, J. Borkowski "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz", Wyd. C.H. Beck, W. 2008, s. 390-391). Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy należy zauważyć, że J. M. swym pismem z dnia 16 sierpnia 2016 r. skierowanym do Starosty [...], które zostało według właściwości przekazane Wójtowi Gminy spowodował wszczęcie przez Wójta [...] z urzędu postępowania administracyjnego w przedmiocie nakazania usunięcia odpadów w postaci drewnianych podkładów kolejowych z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania, z terenu nieruchomości położonej we W. przy ul. [...], działka nr [...], stanowiącej współwłasność L. J. i J. J. (zawiadomienie z dnia 29 maja 2017 r.). Co istotne w postępowaniu tym skarżący nie miał przymiotu strony, wobec czego nie przysługiwał mu dostęp do akt postępowania na podstawie art. 73 K.p.a. Zdaniem Sądu w tym kontekście należy oceniać wniosek J. M. z dnia 1 września 2016 r. (na wniosku omyłkowo podano, iż pochodzi on z dnia 1.09.2015 r.), którym zwrócił się on do Wójta Gminy, nawiązując do pisma Starosty [...] z dnia 19 sierpnia 2016 r. nr [...] przekazującego powyższą sprawę Wójtowi W. o udzielenie informacji odnośnie sposobu rozwiązania sprawy. Należało uznać, że J. M. jako osoba niemająca przymiotu strony w tym postępowaniu, wystąpił do Wójta Gminy z powyższym wnioskiem w trybie dostępu do informacji publicznej. Tym samym organ ten zobowiązany był żądanej informacji udzielić. W tym miejscu Sąd zwraca uwagę, że żądanie skarżącego sprowadzało się do uzyskania dostępu do informacji o sposobie załatwienia sprawy to jest reakcji właściwego organu na zgłoszoną mu okoliczność składowania i spalania odpadów w miejscu do tego nie przeznaczonym. W związku z tym nie można uznać, że kolejno kierowane do skarżącego pisma z dnia 13 września 2016 r., 18 lipca 2017 r., 21 lipca 2017 r., stanowiły odpowiedź na wniosek z dnia 1 września 2016 r. W szczególności w piśmie z dnia 13 września 2016 r. poinformowano wnioskującego o udostępnienie informacji publicznej co do sposobu załatwienia sprawy obywatela jedynie o tym, iż wszczęto postępowanie administracyjne w sprawie, bez wskazania czego postępowanie to dotyczy, na jakiej podstawie prawnej zostało wszczęte i jest prowadzone oraz bez wskazania jakie czynności dotąd w nim wykonano. Nie udostępniono więc wnioskującemu de facto jakichkolwiek informacji, a jedynie upozorowano załatwienie jego pisma. Analogiczne uwagi odnieść należy także do skierowanego do wnioskodawcy przez organ pisma z dnia 21 lipca 2017 r. Nie mogło zostać uznane za udostępnienie informacji publicznej odesłanie J. M. w piśmie z dnia 18 lipca 2017 r. do adresu strony internetowej Urzędu Gminy W., na której umieszczono artykuł opisujący przebieg postępowania w tej sprawie. Zgodnie bowiem z przepisem art. 10 ust. 1 u.d.i.p. jedynie Biuletyn Informacji Publicznej oraz centralne repozytorium są urzędowymi publikatorami teleinformatycznymi, które udostępniają informacje publiczne w sieci teleinformatycznej. W myśl zaś art. 8 ust. 2 u.d.i.p. informacje publiczne są udostępniane w Biuletynie Informacji Publicznej przez podmioty, o których mowa w art. 4 ust. 1 i 2. A contrario nie stanowi udostępnienia informacji publicznej umieszczenie jej przez organ administracji publicznej w sieci teleinformatycznej w innej przestrzeni, aniżeli Biuletyn Informacji Publicznej. Sąd pragnie też zauważyć, że podanie skarżącemu przez organ informacji o adresie strony internetowej, na której ten mógł zapoznać się z przebiegiem postępowania, również z tego powodu nie mogło wyczerpywać treści wniosku z dnia 1 września 2016 r., że artykuł ten nie prezentował rozstrzygnięcia tegoż postępowania. Takiej zaś informacji udostępnienia żądał skarżący. Jednocześnie Sąd stwierdza, że doręczenie skarżącemu - już po wniesieniu skargi na bezczynność Wójta [...] - decyzji tego organu z dnia 25 sierpnia 2017 r. nr [...] umarzającej w całości postępowanie w sprawie wydania decyzji nakazującej usunięcie odpadów w postaci drewnianych podkładów kolejowych z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania z terenu przedmiotowej nieruchomości, ze względu na bezprzedmiotowość, wraz z informacją, że odpady w postaci drewnianych podkładów kolejowych zostały z tej nieruchomości usunięte, wyczerpuje żądanie skarżącego odnośnie udostępnienia mu informacji publicznej, albowiem uzasadnienie tej decyzji zawiera informacje co do podstawy prawnej prowadzonego postępowania, jego przebiegu i podjętych przez organ działań. Z akt sprawy wynika, że w dniu 25 października 2017 r. skarżący otrzymał wspomnianą decyzję i tym samym uzyskał dostęp do informacji o sposobie załatwienia sprawy. Oznacza to, że choć Wójt [...] pozostawał w bezczynności, to po wniesieniu skargi, a przed wydaniem niniejszego wyroku bezczynność ta ustała. Tym samym organ załatwił wniosek skarżącego. W tej sytuacji postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia sprawy jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu w oparciu o przepis art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), o czym orzeczono w punkcie I. sentencji wyroku. Podjęcie przez Wójta Gminy stosownego działania po wniesieniu skargi na bezczynność nie zwalnia jednak Sądu z obowiązku rozpoznania skargi wniesionej na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. w zakresie orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność podmiotu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W ocenie Sądu, bezczynność Wójta w niniejszej sprawie nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, o czym orzeczono w pkt II. Nie zachodzi przypadek oczywistego lekceważenia wniosku skarżącego i braku woli załatwienia sprawy, które można byłoby rozpatrywać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, oznaczającego wadliwość kwalifikowaną o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym. Zważyć należy bowiem, że w chwili złożenia wniosku przez skarżącego (1 września 2016 r.) organ nie dysponował informacją, o jaką skarżący wniósł, lecz następnie, zarówno przed wszczęciem wyżej opisanego postępowania administracyjnego (pismo Wójta do skarżącego z 13.09.2016 r.), jak i po jego wszczęciu (pisma z 18 i 21 lipca 2017 r.) informował go o podjętych czynnościach. Następnie, po stwierdzeniu, że decyzja z dnia 25 sierpnia 2017 r. stała się ostateczna, wójt przesłał jej kopię skarżącemu, jednocześnie informując go, że odpady w postaci podkładów kolejowych zostały usunięte z nieruchomości przy ul. [...] we W. (doręczono 25.10.2017 r.). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że bezczynność Wójta, choć znacząca ze względu na okres liczony od dnia złożenia wniosku do czasu doręczenia stronie żądanej informacji, nie nosi cechy rażącego naruszenia prawa. Odnosząc się do pisma procesowego skarżącego z dnia z 14 grudnia 2017 r. wskazać należy, iż podnoszone w nim okoliczności nie mogły być przedmiotem badania sądu w sprawie ze skargi na bezczynność w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej bowiem nie dotyczyły one udostępniania informacji publicznej, lecz oceny prawidłowości działań organu administracji w toku postępowania, którego skarżący nie był stroną i zgodności z prawem orzeczenia (decyzji z dnia 25 sierpnia 2017 r.), które nie stanowiło przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie. Kończąc, wskazać należy, że Sąd w punkcie III. sentencji wyroku, na podstawie art. 200 P.p.s.a., zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów sądowych w kwocie [...]zł, jako kosztów uiszczonego wpisu od skargi.