II SAB/Po 20/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia odrzucić skargę. /-/ Barbara Drzazga M. C., za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu, wniosła do tutejszego Sądu pismo dotyczące nierozpatrzenia przez Prezydenta Miasta [...] ([...]) sprawy o dodatek mieszkaniowy. Strona została wezwana przez Kolegium do sprecyzowania, czy złożone pismo jest skargą na decyzję Kolegium z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] (uchylającą decyzję organu I instancji z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia), czy też jest skargą na bezczynność [...] (pismo z dnia [...] marca 2010 r.). W piśmie z dnia [...] marca 2010 r. strona oświadczyła, iż przedmiotowa skarga dotyczy opieszałości [...] w sprawie o dodatek mieszkaniowy i należy przekazać ją do Sądu. Zarazem skarżąca podała, iż "do Kolegium nie mam roszczeń, bo było rzetelne w stosunku do mnie". Wobec tego skarga została przekazana do tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., co do zasady skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a. W art. 37 § 1 k.p.a. przewidziano, iż na niezałatwienie sprawy w terminie służy stronom zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W myśl przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn [niż wymienione w pkt 1-5] wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Wobec powyższego stwierdzić należy, iż stronie przysługuje środek prawny służący dyscyplinowaniu organu administracji w postaci zażalenia na bezczynność, które należało wnieść do organu wyższego stopnia (w tym wypadku do Kolegium). Skoro strona nie skorzystała z tego instrumentu prawnego przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta [...], należało przedmiotową skargę, jako niedopuszczalną, odrzucić. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Barbara Drzazga