II SAB/Po 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi K. D. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie sprostowania omyłki postanawia 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od organu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ B.Drzazga W dniu 28 grudnia 2010 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu wypłynął wniosek K. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki, w której to sprawie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. Kolegium odmówiło sprostowania omyłki w decyzji własnej z dnia [...] września 2010 r. nr [...]. W dniu 2 lutego 2011 r. do Kolegium wpłynęła, skierowana do tutejszego Sądu, skarga strony, reprezentowanej przez zawodowego pełnomocnika procesowego, na bezczynność organu w przedmiocie załatwienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie sprostowania omyłki. Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. Kolegium utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie sprostowania omyłki w decyzji z dnia [...] września 2010 r. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania z uwagi na załatwienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Wymaga także podkreślenia, że rozpatrzenie i uwzględnienie skargi na bezczynność organu może doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, gdyż rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Stąd też uznać należy, iż w sytuacji gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organ dokonał czynności, której domagała się strona, to postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Powyższe stanowisko znajduje pełną aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (LEX nr 463487, orzeczenie dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W przedmiotowej sprawie Kolegium po wniesieniu przez stronę skargi na bezczynność (skarga wpłynęła do organu w dniu 2 lutego 2011 r.), rozpoznało wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i w dniu [...] marca 2011 r. wydało postanowienie w tym przedmiocie, utrzymując w mocy postanowienie własne z dnia [...] grudnia 2010 r. W konsekwencji uznać należy, iż organ niewątpliwie załatwił sprawę, której dotyczy skarga na bezczynność, jednakże już po jej wniesieniu i z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 35 § 3 kpa. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wobec ponownego rozpatrzenia przez Kolegium sprawy w przedmiocie sprostowania omyłki w decyzji własnej z dnia [...] września 2010 r. i wydania postanowienia w dniu [...] marca 2011 r. postępowanie w przedmiocie bezczynności organu jest bezprzedmiotowe i należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Odnosząc się do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów wskazać należy, że stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Sytuacja, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, oznacza, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, polegające na pozostawaniu w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OZ 646/09, dostępne pod adresem jw.). W związku z powyższym o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349). Zwrot zasądzonych od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę skarżącą koszty sądowe w kwocie 100 zł (wpis od skargi) oraz kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego ([...] zł - wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przez sądem I instancji, 17 zł - tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa) i jest zgodny z żądaniem strony w tym przedmiocie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł jak w sentencji. /-/ B.Drzazga