II SAB/Po 21/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu -Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2015r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi D. K. na bezczynność Miasta – Dyrektora Zarządu Transportu Miejskiego w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia 1. zwolnić D. K. od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, 2. ustanowić dla D. K. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych. /-/ . K. Witkowicz-Grochowska Skarżący D. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości z uwagi na fakt, że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Oświadczył, że nie posiada żadnych dochodów, nadto choruje i leczy się, koszty leków to około [...] zł miesięcznie. Wskazał, że korzysta z pomocy najbliższych znajomych i otrzymuje stypendium socjalne w wysokości [...] zł do marca 2015r. Skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z małoletnim synem, który nie ma żadnych dochodów. Nadto wnioskodawca podał, że posiada zadłużenie na karcie kredytowej w wysokości [...] zł, zobowiązanie z tytułu kredytu hipotecznego z ratą miesięczną w kwocie około [...] zł. Ponosi koszty utrzymania mieszkania – prąd około [...] zł miesięcznie. W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku podał, że posiada dom o powierzchni [...] m², nie posiada żadnych innych nieruchomości, oszczędności oraz wartościowych ruchomości. Skarżący załączył kserokopie terminarza wizyt w Urzędzie Pracy, z którego wynika, że został zarejestrowany jako bezrobotny w grudniu 2014r. i stawia się na obowiązkowe wizyty potwierdzające gotowość do pracy. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci). Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wnioskodawca nie ma zatrudnienia, zarejestrowany jest w Urzędzie Pracy jako bezrobotny, uzyskuje jedynie dochód z tytułu stypendium socjalnego na uczelni. Prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnim synem oraz ponosi koszty utrzymania miejsca zamieszkania, wspomaga się w tym zakresie środkami na karcie kredytowej. Zobowiązany jest z tytułu rat kredytu hipotecznego. Sytuacja zawodowa spowodowała pogorszenie stanu zdrowia i dodatkowe koszty na leczenie i leki. Nie jest w stanie pokryć kosztów utrzymania rodziny, zatem korzysta z pomocy najbliższych. Wnioskodawca dysponuje majątkiem nieruchomym, ale majątek ten jest wykorzystywany na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, a nadto obciążony kredytem hipotecznym. Nie stanowi, zatem źródła dodatkowego dochodu. Uwzględnić przy tym należy, że skarżący zainicjował przed tutejszym Sądem trzy sprawy, co także zwiększa koszty zapewnienia prawa do sądu. W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że skarżący nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części. Mając na uwadze wysokość rynkowego honorarium radcy prawnego przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na zapłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Zasadne jest przy tym ustanowienie jednego pełnomocnika w osobie radcy prawnego. Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć. Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu. /-/ . K. Witkowicz-Grochowska