II SAB/Po 24/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 08 lipca 2009r. sprawy ze skargi J. A. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia żądania stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia umorzyć postępowanie. /-/ E.Podrazik /-/ W.Batorowicz /-/ A.Łaskarzewska Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia (...) grudnia 2008 r. w sprawie II SA/Po 854/08, po rozpatrzeniu skargi J. A., uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2008 r., jak również poprzedzającą ją decyzję Kolegium z dnia (...) czerwca 2008 r., którymi odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia (...) listopada 2007 r., ustalającej warunki zabudowy dla działki nr (...) w Z., oraz decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) grudnia 2007 r. utrzymującej w mocy wspomnianą decyzję Burmistrza B. W dniu (...) kwietnia 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu J. A. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w załatwieniu sprawy jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy Burmistrza B. z dnia (...) listopada 2007 r. Skarżący wskazał, że pomimo uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) lipca 2008 r., jak również poprzedzającej ją decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) czerwca 2008 r., Kolegium, pomimo upływu ustawowych terminów, nie rozstrzygnęło sprawy z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia (...) listopada 2007 r. Podkreślono, w powołaniu na orzecznictwo sądów administracyjnych, że w przypadku bezczynności samorządowych kolegiów odwoławczych, dla skutecznego wniesienia skargi na bezczynność nie jest konieczne wcześniejsze wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wskazało, że skarga nie znajduje uzasadnienia, gdyż decyzją z dnia (...) kwietnia 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło nieważność decyzji Burmistrza B. z dnia (...) listopada 2007 r. o warunkach zabudowy. Podkreślono, że prawomocny wyrok sądu administracyjnego zostało doręczony organowi w dniu (...) marca 2009 r. Tym samym Kolegium rozstrzygnęło sprawę w ustawowo określonym terminie. Pismem z dnia (...) czerwca 2009 r. J. A., poddał w wątpliwość datę wydania decyzji przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, podnosząc, że została ona nadana dopiero w dniu (...) kwietnia 2009 r. Tym samym została ona, zdaniem skarżącego, wydana w trybie autokontroli. Wskazano również, że zwrotu zasądzonych na jego rzecz wyrokiem sądu administracyjnego kosztów postępowania dokonano już w dniu (...) lutego 2009 r., co oznacza, że Kolegium już wówczas dysponowało odpisem orzeczenia wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym, jak wskazuje § 3 powyższego artykułu, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca. Wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 152, poz. 1270 ze zm.) możliwe jest wyłącznie w sytuacji naruszenia, przez organ administracji, terminu określonego w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tylko wówczas organ administracji pozostaje w bezczynności. Jak wskazuje analiza zgromadzonych w sprawie akt administracyjnych, doręczenie Kolegium prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 17 grudnia 2008 r. nastąpiło w dniu (...) marca 2009 r. Od tego też momentu rozpoczął swój bieg miesięczny termin do załatwienia przez organ sprawy. Tym samym termin do rozpatrzenia wniosku skarżącego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze upływał z dniem (...) kwietnia 2009 r. Wniesienie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu (...) kwietnia 2009 r., a więc w momencie, gdy nie upłynął jeszcze termin określony w art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, uznać należało za przedwczesne. Sąd podkreśla, że zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym w wyroku z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 812/08, w przypadku wydania przez organy administracji publicznej rozstrzygnięcia w sprawie, w której wniesiona została skarga na bezczynność, lecz której Sąd jeszcze nie rozpatrzył, postępowanie sądowoadministracyjne ulega umorzeniu. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, sąd administracyjny orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu lecz, biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy, rozstrzyga czy istotnie organ pozostaje w bezczynności. Stąd w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ wydał decyzję rozstrzygającą sprawę, postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, wskazać należy, że wydanie przez Kolegium, w dniu (...) kwietnia 2009 r. decyzji o stwierdzeniu nieważności decyzji Burmistrza B. z dnia (...) listopada 2007 r. o warunkach zabudowy, która została wysłana do skarżącego w dniu (...) kwietnia 2009 r. (data nadania na poczcie), przesądziło, że postępowanie w przedmiocie bezczynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego stało się bezprzedmiotowe. Po wniesieniu bowiem skargi do sądu administracyjnego organ administracyjny podjął działania, których rezultatem było rozstrzygnięcie wniosku skarżącego. Tym samym postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym stało się bezprzedmiotowe. Na marginesie powyższych rozważań Sąd wskazuje, iż umorzenie postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego, w trybie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., nie daje podstawy do przyznania skarżącemu kosztów postępowania. Z przepisu art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika bowiem, że wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 powyższej ustawy. Żadna z tych podstaw w niniejszej sprawie nie zachodzi, w szczególności Sąd nie wydał orzeczenia, o którym mowa w art. 201 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., który, w myśl przepisów § 1 i 2 powyższego artykułu wskazuje, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu tylko w razie umorzenia postępowania z dwóch przyczyn: uwzględnienia skargi w trybie autokontroli, lub umorzenia postępowania w wyniku mediacji. Podkreślenia wymaga, że postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość, nie jest orzeczeniem uwzględniającym skargę na bezczynność. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie w przedmiocie skargi należało umorzyć. /-/ E. Podrazik /-/ W. Batorowicz /-/ A. Łaskarzewska