II SAB/Po 256/25

Dnia 9 grudnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie udostępnienia danych postanawia odrzucić skargę. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2025 r. T. K. (zwany dalej "skarżącym"), działając samodzielnie, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Wójta Gminy, której przedmiot został opisany w rubrum niniejszego postanowienia. W toku postępowania sądowoadministracyjnego ujawniono, że skarżący nie dopełnił wymogu fiskalnego poprzez uiszczenie wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Ponadto skarżący nie wykazał, jakoby poprzedził swoją skargę na bezczynność stosownym ponagleniem organu. W związku z tym, pismem z dnia 24 października 2025 r., Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu wezwała skarżącego do wykazania, że zanim wniósł skargę na bezczynność, to wcześniej wniósł ponaglenie na bezczynność Wójta Gminy. Wezwanie to zostało opatrzone pouczeniem, że jeżeli skarżący jemu nie podoła w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia, to skarga zostanie odrzucona. Podobne pouczenie zawierało zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II tut. Sądu z dnia 21 października 2025 r. o wezwaniu skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Wskazane w poprzednim akapicie wezwanie oraz zarządzenie zostały nadane w jednej korespondencji. Ta jednak powróciła do Sądu z uwagi na nieodebranie jej pomimo podwójnego awizowania. Dnia 28 listopada 2025 r. Przewodnicząca Wydziału II tut. Sądu zwróciła się do Oddziału Finansowo-Budżetowego z zapytaniem, czy skarżący uiścił wymagany wpis. Oddział ten stwierdził, że do dnia 27 listopada 2025 r. żadna wpłata nie wpłynęła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z kolei w myśl § 3 powołanego przepisu: "Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym." Sąd w składzie orzekającym po analizie akt sprawy doszedł do przekonania, że skarga jest niedopuszczalna. Prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest możliwe, kiedy spełni się przesłanki określone w Prawie o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jedną z wielu takich przesłanek jest wymóg wyczerpania środków zaskarżenia, o czym mowa w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. Ponieważ skarżący kwestionuje bezczynność organu administracji publicznej, to niezbędne jest, aby najpierw wniósł ponaglenie w oparciu o przepisy o postępowaniu administracyjnym. Ta okoliczność bowiem otwiera drogę do wniesienia skargi na bezczynność. Taką skargę wnosi się w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Zaniechanie wniesienia ponaglenia uniemożliwia wniesienie skargi na bezczynność. Jest to kwestia niebudząca żadnych wątpliwości w orzecznictwie (zob. np. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 22 września 2021 r., sygn. akt III SAB/Łd 44/21, dostępne w Systemie Informacji Prawnej LEX nr 3227734). Jeżeli zatem nie wniesiono ponaglenia, a skargę na bezczynność i owszem, to taka skarga jest niedopuszczalna. Przechodząc do braku fiskalnego skargi, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu. Opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu (postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 maja 2019 r., sygn. akt III SA/Gl 1124/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych [zwanej dalej "CBOSA"] na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Brak uiszczenia wpisu również skutkuje odrzuceniem skargi. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, należy stwierdzić, że nie ma żadnych wątpliwości o konieczności odrzucenia skargi. Skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wniósł ponaglenie, a także do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie wraz z zarządzeniem zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 12 listopada 2025 r. w drodze tzw. fikcji doręczenia. Z treści i adnotacji na kopercie, która powróciła do tut. Sądu (k. 22 akt sądowych) wynika, że próba pierwszego doręczenia korespondencji nastąpiła w dniu 29 października 2025 r. Po upływie siedmiu dni, ponowiono próbę doręczenia, a było to w dniu 6 listopada 2025 r. Wobec braku jakiejkolwiek reakcji ze strony skarżącego, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., należało przyjąć, że korespondencja została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 12 listopada 2025 r. Trzeba w tym miejscu dodać, że fikcja doręczenia nakazuje przyjąć, że chociaż fizycznie odbiór korespondencji nie nastąpił i zasadniczo skarżący nie wie o niej, to skarżący ostatecznie powziął o niej wiadomość, tak jakby ją osobiście odebrał (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 29 listopada 2025 r., sygn. akt III SA/Gd 700/19, dostępne w CBOSA). Dzień 12 listopada 2025 r. (data fikcyjnego doręczenia wezwania i zarządzenia) otworzył siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków skargi. Mając na uwadze metodykę obliczania terminów (art. 83 § 1 p.p.s.a.), termin do uzupełnienia braków upłynął z dniem 19 listopada 2025 r. Do tego dnia nie wpłynęła żadna korespondencja ze strony skarżącego. Spełniła się zatem hipoteza normy prawnej wynikającej z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., która teraz nakazuje odrzucenie skargi przez tut. Sąd. Skarżący nie wykazał, że zanim wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność, poprzedził ją ponagleniem na bezczynność Wójta Gminy. Ta okoliczność uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. Ponadto skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co jest bezsporne. W kwestii wykazania wniesienia ponaglenia i uiszczenia wpisu, skarżący był o wszystkim poinformowany przez Przewodniczącą Wydziału II tut. Sądu. Nieodebranie korespondencji nie niweczy prawidłowości ww. wezwań. Skoro skarżący nie uiścił wpisu, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi w oparciu o osobną podstawę prawną (zob. postanowienie WSA w Łodzi z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt II SAB/Łd 8/21, dostępne w CBOSA). Fakt nieuiszczenia wpisu od skargi został potwierdzony przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu (k. 24 akt sądowych). Mając na względzie imperatywny charakter przepisu art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., a także fakt, że ziściły się wskazane przesłanki, Sąd nie może podjąć innego rozstrzygnięcia, gdyż jest związany powołanymi podstawi prawnymi. Skarga na bezczynność Wójta Gminy okazała się niedopuszczalna, a ponadto nie uzupełniono braku fiskalnego, co dodatkowo nakazuje odrzucenie jej. W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.