II SAB/Po 26/12

Dnia 4 lipca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. H., K. H. na bezczynność Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Poznaniu w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę /-/ E. Podrazik Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. A. i K. H. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z żądaniem stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...] października 2010 r. o zmianie decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...] lipca 2007 r., znak [...]. Następnie, pismem z dnia [...] marca 2012 r., A. i K. H. wnieśli skargę na bezczynność organu, wskazując, iż mimo upływu 30-dniowego terminu na załatwienie sprawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie wydało żadnego rozstrzygnięcia. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu zawiadomiło skarżących o wszczęciu na ich wniosek postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji Burmistrza Miasta L. z dnia [...] października 2010 r. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] kwietnia 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie, wywodząc, iż podjęte zostały już odpowiednie czynności do wydania rozstrzygnięcia, a zatem nie zachodzi też stan bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Skarga podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 1153 poz. 1270 z późn. zm.) skargę wnosi się co do zasady po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a niewywiązanie się z tego obowiązku zagrożone jest sankcją w postaci odrzucenia skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy. Wedle art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm., dalej k.p.a.) na niezałatwienie sprawy w terminie oraz na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma tego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Trzeba przy tym zauważyć, iż o ile w świetle art. 17 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. nr 79 poz. 856 z późn. zm.) samorządowe kolegia odwoławcze są organami wyższego stopnia w przypadku indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego, o tyle żaden przepis powyżej wskazanych ustaw nie wprowadza organu wyższego stopnia w odniesieniu do samorządowych kolegiów odwoławczych. Wniesienie skargi na bezczynność tego organu powinno być zatem poprzedzone wezwaniem go do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc te uwagi do specyfiki niniejszej sprawy, należało stwierdzić, że skarżący nie wyczerpali wszystkich dostępnych im środków zaskarżenia. Z akt sprawy nie wynika bowiem by A. i K. H. – przed wniesieniem skargi do Sądu – wezwali Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Poznaniu do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji złożona przez nich skarga okazała się niedopuszczalna. W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. /-/ E. Podrazik