II SAB/Po 283/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak po rozpoznaniu 9 grudnia 2025 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. A. i S. A. na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie opłaty adiacenckiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 10 listopada 2025 r. reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika B. A. i S. A. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w postępowaniu dotyczącym rozpoznania ich odwołania od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej. Zarządzeniem z 27 listopada 2025 r. Przewodniczący Wydziału II tut. Sądu wezwał skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu tego zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi skarżących 28 listopada 2025 r. W wyznaczonym terminie, który upływał 5 grudnia 2025 r., nie został uiszczony należny wpis od skargi. W dniu 28 listopada 2025 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym pełnomocnik skarżących poinformował, że cofa skargę na bezczynność i przewlekłość Samorządowego Kolegium Odwoławczego w wyżej opisanej sprawie, podnosząc krotko po jej wniesieniu został mu doręczona decyzja organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, a takim pismem jest skarga, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jak wynika z art. 220 § 1 ab initio P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W związku z powyższym na podstawie art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. pełnomocnik skarżących wezwany został do uiszczenia wpisu w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie należny wpis nie został uiszczony. W konsekwencji uznać trzeba, iż skarżący nie uzupełnił braków fiskalnych. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika skarżących o cofnięciu skargi wskazać należy, iż nie mogło wywołać ono skutków prawnych, gdyż dopiero prawidłowo wniesiona skarga, to jest dopuszczalna i nieobarczona brakami formalnymi i fiskalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, zobowiązuje sąd do podjęcia dalszych czynności, w tym badania dopuszczalności tegoż cofnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. I OSK 1829/07, dostępne w LEX nr 335007). Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a, może mieć zatem miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, to jest gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że skuteczne cofnięcie skargi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Z uwagi na powyższe, w związku z niemożliwością nadania skardze biegu, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego zasadnym było nie umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, lecz odrzucenie skargi na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.