II SAB/Po 29/15

PostanowienieWSA w Poznaniu2015-04-23

Skład orzekający: Jakub Zieliński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych w wyznaczonym terminie, pomimo oświadczenia o odstąpieniu od skargi?
Ratio decidendi
Skarga obarczona brakami formalnymi i fiskalnymi, które nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. Oświadczenie o odstąpieniu od skargi nie może zastąpić uzupełnienia braków, jeśli skarga nie została skutecznie wniesiona.
Stan faktyczny
Fundacja A wniosła skargę na bezczynność Dyrektora publicznego zakładu opieki zdrowotnej w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Sąd wezwał Fundację do uzupełnienia braków formalnych skargi (wykazanie umocowania do reprezentacji) oraz do uiszczenia wpisu sądowego. Fundacja w odpowiedzi oświadczyła, że odstępuje od skargi z uwagi na wykonanie obowiązku przez stronę przeciwną, jednakże nie uzupełniła braków formalnych ani fiskalnych. W związku z tym sąd postanowił odrzucić skargę.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Fundacji A na bezczynność Dyrektora publicznego zakładu opieki zdrowotnej w G. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. /-/ J.Zieliński Sąd w dniu 27 marca 2015 r. (data doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 12 marca 2015 r. i wezwania z dnia 23 marca 2015 r. – k. 28) wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej przez osobę, która podpisała skargę, a także do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł – w terminie siedmiu dni odpowiednio od dnia doręczenia wezwania i odpisu zarządzenia o wpisie, pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1, 2, 25-27). W terminie do uzupełnienia braków skargi skarżąca Fundacja w piśmie procesowym z dnia 30 marca 2015 r. oświadczyła, że "odstępuje do przedmiotowej skargi (...) w związku z wykonaniem przez stronne skarżoną obowiązku udostępnienia informacji publicznej" (k. 29). Natomiast same braki formalne skargi nie zostały uzupełnione i nie została ona również opłacona (k. 31). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. W pierwszej kolejności należy przypomnieć ogólną zasadę, że postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej i opłaconej skargi. W konsekwencji również cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną. W niniejszej sprawie skarga była obarczona brakami: brakiem formalnym i fiskalnym, które nie zostały uzupełnione w terminie, dlatego skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta i podlega odrzuceniu z poniżej przedstawionych powodów. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego, zgodnie bowiem z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpatrywanej sprawie odpis zarządzenia zawierającego wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, a także wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostały skutecznie doręczone stronie skarżącej w dniu 27 marca 2015 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia należnej opłaty oraz uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 3 kwietnia 2015 r. W zakreślonym terminie strona skarżąca, nie uzupełniła braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu. Ponadto skarżąca nie usunęła braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji. Na taki charakter przedmiotowego braku świadczy treść art. 57 § 1, art. 46 (§ 1 pkt 1 i 4) oraz art. 49 § 1 p.p.s.a. Tymczasem zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne [w tym fundacje] i inne jednostki organizacyjne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest podmiot korporacyjny, względnie zakład [którym jest fundacja] lub inna jednostka organizacyjna obdarzona przymiotem zdolności sądowej, to na takiej jednostce spoczywa obowiązek wykazania nie tylko umocowania konkretnych osób fizycznych wchodzących w skład organu zarządzającego - do działania w imieniu danej osoby prawnej czy innej jednostki organizacyjnej, ale również sposobu reprezentacji takiego podmiotu w przypadku zarządu wieloosobowego. W tym miejscu podkreślić również należy, że sąd administracyjny nie ma obowiązku poszukiwać takich informacji we własnym zakresie i nie można również uznać, że są to fakty znane sadowi z urzędu. Powyższego nie zmienia treść art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym (Dz.U. z 2013 r., poz. 1203, z późn. zm.), który dopuszcza samodzielne pobranie i posługiwanie się wydrukami komputerowymi aktualnych informacji o podmiotach wpisanych do Rejestru. W wyznaczonym terminie strona skarżąca nie uiściła wymaganej opłaty ani nie nadesłała dokumentu wskazującego na umocowanie osoby, która podpisała skargę, do działania w imieniu skarżącej Fundacji - w szczególności odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, co uniemożliwiło nadanie skardze dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku fiskalnego i braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 oraz art. 220 § 3 orzekł, jak w sentencji. /-/ J.Zieliński

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło