II SAB/Po 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędziowie Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędzia WSA Jakub Zieliński Protokolant St. sekretarz sąd. Joanna Wieczorkiewicz-Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2011 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Burmistrza K. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. /-/ J. Zieliński /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga W dniu 10 stycznia 2011 r. J. K., reprezentowany przez radcę prawnego G. W., złożył skargę na bezczynność Burmistrza K. w przedmiocie załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] grudnia 2010 r. (data pisma i jego wpływu do organu) o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej procedury uchwalenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy K. Przedmiotowy wniosek z dnia [...] grudnia 2010 r. wskazywał szereg pytań, na które kolejno ("żeby uniknąć niedomówień i niejasności") miał dopowiedzieć organ. Skarżący wyjaśnił, iż od momentu złożenia wniosku w dniu [...] grudnia 2010 r. minęło ponad 14 dni, a organ wbrew spoczywającemu na nim obowiązkowi nie udostępnił informacji publicznej zgodnie z wnioskiem, ani też nie wydał decyzji odmawiającej udzielania informacji lub umarzającej postępowanie w sprawie. Pismem z dnia [...] stycznia 2011 r., skierowanym do skarżącego, Burmistrz K. wyjaśnił kiedy Rada Miejska w K. podjęła uchwałę w sprawie przystąpienia do sporządzania studium i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K. (Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r.) i jaki jest zakres opracowania (ad pkt 1 i 2 wniosku). Organ wyjaśnił także w jaki sposób podano do wiadomości publicznej informację o przystąpieniu do opracowania studium, wskazując przy tym, iż informacja ta znajduje się również w Biuletynie Informacji Publicznej (ad pkt 3 wniosku). Podał, iż forma, miejsce i termin składania wniosków do studium zostały określone w obwieszczeniu i ogłoszeniu (kserokopia ogłoszenia została dołączona do pisma), zgodnie z ustawą z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr 80. poz. 717 ze zm.). Odpowiadając na pytanie dotyczące tego, jakie instytucje i organy Burmistrz zawiadomił po podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia (zmiany) w celu dokonania uzgodnień i uzyskania opinii projektu Studium, organ wymienił instytucje, które zostały zawiadomione o przystąpieniu do opracowania przedmiotowego dokumentu (ad pkt 5 wniosku). Dalej organ wyjaśnił, iż aktualnie procedura opracowywania studium jest na etapie sporządzania projektu oraz rozpatrywania wniosków (ad pkt 6). Organ poinformował także wnioskodawcę, że "sprawy poruszone w kolejnych pytaniach dopiero nastąpią zgodnie z ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym." Przedmiotowe pismo organu z dnia [...] stycznia 2011 r. zostało skierowane skarżącego drogą pocztową w dniu [...] stycznia 2011 r., a doręczone zostało w dniu [...] stycznia 2011 r. (daty stempli pocztowych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Odpowiadając na skargę, Burmistrz K. wniósł o jej oddalenie oraz obciążenie strony skarżącej kosztami postępowania. Organ wyjaśnił, iż w dniu [...] stycznia 2011 r. wystosował do skarżącego odpowiedź, w której odniósł się do poruszonych przez niego spraw. Niemal jednocześnie do Wydziału Gospodarki Przestrzennej Urzędu Miejskiego, w dniu [...] stycznia 2011 r., wpłynęła skarga złożona w biurze podawczym Urzędu Miejskiego w dniu [...] stycznia 2011 r. Jednocześnie, powołując się na art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej, organ podkreślił, że Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r., jak i ogłoszenie o podjęciu uchwały w sprawie przystąpienia do opracowania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K. zostało umieszczone w Biuletynie Informacji Publicznej. Stąd też informacje, których żądał skarżący, ukazały się w Biuletynie, co wyczerpuje wymagania dotyczące udostępniania informacji publicznej. W kolejnym piśmie procesowym organ, zastępowany przez pełnomocnika procesowego, podtrzymał dotychczasowe stanowisko i przedstawił poglądy orzecznictwa dotyczące problematyki udostępniania informacji publicznej na wniosek. W ocenie organu, przedstawione poglądy orzecznictwa jednoznacznie wskazują, iż jeżeli żądane informacje ukazały się wcześniej w Biuletynie Informacji Publicznej, to organ spełnił wymagania dotyczące udostępniania informacji publicznej. Ponadto organ podkreślił, iż skarżący został poinformowany, że żądane dane zostały umieszczone na stronach internetowych BIP Urzędu Miejskiego w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż w sytuacji, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, to organ ten przestaje tkwić w bezczynności. Wymaga także podkreślenia, że rozpatrzenie i uwzględnienie skargi na bezczynność organu może doprowadzić jedynie do zobowiązania organu do załatwienia sprawy w określonym terminie, gdyż rozpoznanie skargi na bezczynność w żadnym razie nie może wkraczać w kwestie merytoryczne dotyczące przyszłego rozstrzygnięcia. Stąd też uznać należy, iż w sytuacji, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność, organ dokonał czynności, której domagała się strona to postępowanie przed sądem administracyjnym staje się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 z zm. dalej: p.p.s.a.). Powyższe stanowisko znajduje pełną aprobatę w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym na przykład w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. I OPS 6/08 (LEX nr 463487, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzeczeniu tym wskazano, iż przepis art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności. W przedmiotowej sprawie Burmistrz K. udzielił skarżącemu informacji zgodnie z żądaniami wniosku, uczynił to jednakże już po upływie terminu ustawowego do udzielenia przedmiotowej informacji, jak również już po wniesieniu skargi. Wniosek niewątpliwie dotyczy informacji publicznej, bowiem obejmuje żądanie udzielenia informacji o stanie procesu planistycznego (w szerokim tego słowa znaczeniu) - postępowania i stanu prac w przedmiocie określenia polityki przestrzennej gminy, które co do zasady należy do zadań własnych gminy (art. 3 ust. 1, art. 9 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym). Po pierwsze, organ słusznie zauważył, iż informacje co do postępowania planistycznego w przedmiocie przystąpienia do opracowania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zostały udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie internetowej Urzędu Miejskiego w K., jak również że umieszczenie informacji publicznej zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępnie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zwalnia z obowiązku udostępnienia takiej informacji na wniosek, co wynika z brzmienia art. 10 ust. 1 tej ustawy. Niemniej jednak informacja o przystąpieniu do sporządzenia studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy K., która została umieszczona w Biuletynie Informacji Publicznej nie obejmowała wiadomości o faktach związanych z postępowaniem w tym przedmiocie, a o których mowa w pkt 5 wniosku i w odpowiedzi na wniosek odnoszącej się do tego punktu, w której Burmistrz wymienił organy i instytucje, jakie zostały zawiadomione o przystąpieniu do sporządzenia studium. W ten sposób organ sam niejako przyznał, iż zakres wniosku skarżącego nie jest tożsamy z zakresem opublikowanych w Biuletynie informacji odnoszących się do sporządzenia studium. Po drugie, udzielenie odpowiedzi na wniosek, który wpłynął do organu w dniu [...] grudnia 2010 r. nastąpiło po upływie terminu 14 dni, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Odpowiedź z dnia [...] stycznia 2011 r. skierowano do skarżącego w dniu [...] stycznia 2011 r. (data stempla pocztowego), zatem nie tylko po upływie terminu do udzielenia informacji publicznej (prostej), o którym mowa w przywołanym przepisie, ale i po wniesieniu skargi na bezczynność w przedmiotowej sprawie. Pisemna forma udostępnienia informacji publicznej była zgodna z wnioskiem skarżącego (art. 14 ust. 1 powołanej ustawy). Po trzecie, zdaniem Sądu w sprawie nie ma znaczenia, jaki jest wewnętrzny obieg dokumentów w urzędzie i kiedy faktycznie skarga wpłynęła do jednostki organizacyjnej Urzędu Miejskiego w K., jakim jest Wydział Gospodarki Przestrzennej (organ podniósł, iż wpływ do tego Wydziału nastąpił w dniu [...] stycznia 2011 r.). Niewątpliwie udzielenie skarżącemu informacji publicznej w czasie, kiedy od dwóch dni była w obiegu wewnętrznym Urzędu Miejskiego w K. skarga wnioskodawcy na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia żądanej informacji publicznej, nastąpiło już po wniesieniu skargi. Należy przypomnieć, że wpływ skargi do Wydziału Ogólno - Administracyjnego miał miejsce w dniu [...] stycznia 2011 r., a odpowiedź datowana na dzień [...] stycznia 2011 r. została wysłana w dniu [...] stycznia 2011 r. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wobec udzielenia skarżącemu żądanej informacji publicznej po wniesieniu skargi postępowanie w przedmiocie bezczynności jest bezprzedmiotowe i należy je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Odnosząc się do rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów wskazać należy, że stosownie do art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyn określonych w art. 54 § 3 p.p.s.a. skarżący ma możliwość ubiegania się o zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Sytuacja, gdy organ administracji publicznej, którego dotyczyła skarga na bezczynność, do daty orzekania przez sąd administracyjny wyda akt lub podejmie czynność, której domagała się strona, oznacza, że organ we własnym zakresie usunął istniejące naruszenie prawa, polegające na pozostawaniu w bezczynności. Tym samym uznać należy, że skarga na bezczynność została uwzględniona w trybie tzw. samokontroli organu. Organ administracji publicznej, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. może bowiem w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 sierpnia 2009 r. sygn. akt II OZ 646/09, dostępne pod adresem jw.). W związku z powyższym o kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349). Zwrot zasądzonych od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania obejmuje poniesione przez stronę skarżącą koszty sądowe w kwocie 100 zł (wpis od skargi) oraz kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego ([...] zł – wynagrodzenie pełnomocnika za udział w postępowaniu przez sądem I instancji, 17 zł - tytułem zwrotu kosztów opłaty skarbowej od pełnomocnictwa). W ocenie Sądu ani oszacowany na podstawie merytorycznej zawartości skargi nakład pracy, ani charakter sprawy nie uzasadniają przyznania stronie skarżącej zwrotu kosztów wynagrodzenia pełnomocnika procesowego w większym wymiarze niż stawka podstawowa (minimalna). /-/ J.Zieliński /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga