II SAB/Po 31/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak – Owczarczak (spr.) Protokolant st. sekretarz sądowy Ewa Wąsik po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2008 r. sprawy ze skargi E. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie; o d d a l a s k a r g ę /-/W. Batorowicz /-/ J. Szaniecka /-/D. Rzyminiak - Owczarczak W dniu [...] r., zgodnie z prezentatą umieszczoną na wniosku, skarżąca E. W. złożyła w Urzędzie Miasta w K. odwołanie od decyzji Burmistrza K. z dnia [...]r. Nr [...], stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej tego organu z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji na działce nr [...] położonej w L. ul. M. i odmawiającej uchylenia tej decyzji. Odwołanie skarżącej wniesione zostało za pośrednictwem organu I instancji i w dniu [...] r. wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczemu w K.. Na rozprawie administracyjnej przeprowadzonej w dniu [...] r. Kolegium działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) postanowiło zawiesić postępowanie w sprawie z odwołania E. W. od decyzji Burmistrza K. z dnia [...] r. W rozprawie nie uczestniczył powiadomiony o jej terminie pełnomocnik skarżącej, któremu postanowienie o zawieszeniu postępowania doręczone zostało w dniu [...] r. W dniu [...] r. skargę na bezczynność Kolegium złożył pełnomocnik E. W., żądając rozpoznania jej odwołania, uwzględnienia skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczemu w K. i zobowiązania organu do załatwienia sprawy we wskazanym przez Sąd terminie, a także zasądzenia kosztów postępowania. W skardze wskazano na naruszenie art. 35 § 3 kpa, bowiem od złożenia odwołania upłynął ponad miesiąc, a organ II instancji nie rozpoznał sprawy merytorycznie. W skardze podniesiono również, iż w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego nie znajduje zastosowania art. 37 kpa. W stosunku do tego organu nie ma bowiem organu wyższego stopnia, a więc niewyczerpanie środka przewidzianego w art. 37 kpa nie czyni skargi niedopuszczalną. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o oddalenie skargi. Wskazując na bezzasadność skargi Kolegium wyjaśniło, iż zakreślony przepisami procedury miesięczny termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym liczy się od daty otrzymania odwołania, tymczasem rozprawa administracyjna wyznaczona została na dzień [...] r. i w tym samym dniu zapadło rozstrzygnięcie. Wskazano, że wszystkie rozstrzygnięcia Kolegium sporządzane są na piśmie i są uzasadniane, stąd strony otrzymują odpisy z pewnym opóźnieniem. W tym przypadku pełnomocnik skarżącej potwierdził odbiór postanowienia w dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Rozpatrując skargę na bezczynność sąd ogranicza się do kontroli, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwaną ppsa) oraz czy zwłoka w załatwieniu sprawy przekroczyła terminy określone w przepisach prawa. O bezczynności organu administracji publicznej możemy mówić gdy organ w ustalonym terminie nie wydaje merytorycznego rozstrzygnięcia w stosownej formie, ale także wtedy, gdy nie dokonuje czynności, które warunkują merytoryczne rozpatrzenie sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarga na bezczynność wniesiona została w związku z wniesionym odwołaniem od decyzji Burmistrza K. Pełnomocnik skarżącej domagał się rozpoznania przez SKO w K. odwołania od decyzji organu I instancji stwierdzającej wydanie z naruszeniem prawa decyzji ostatecznej z dnia [...] r. i odmawiającej uchylenia tej decyzji. Zamierzeniem strony skarżącej było więc spowodowanie rozpoznania przez organ II instancji sprawy zakończonej wydaniem decyzji przez Burmistrza K. Prawidłowo przy tym pełnomocnik strony wywodził, że zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy winno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca. Zaznaczyć należy, że skarga na bezczynność wniesiona być może do sądu administracyjnego tylko w razie niepodejmowania przez organy nakazanych prawem aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej. Formę działania organu administracji w konkretnej sprawie administracyjnej określają przepisy prawa materialnego lub w szczególnych przypadkach przepisy proceduralne. Dla uznania bezczynności organu odwoławczego niezbędnym byłoby pozytywne ustalenie, że organ ten w terminie określonym w art. 35 § 3 kpa nie wydał decyzji w trybie art. 138 kpa. Zgodnie z art. Art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Badając dopuszczalność skargi w tym zakresie zgodzić się należało z pełnomocnikiem skarżącej, że w przypadku bezczynności samorządowego kolegium odwoławczego nie ma zastosowania art. 37 kpa, w stosunku do tego organu nie ma bowiem organu wyższego stopnia, a więc niewyczerpanie środka prawnego przewidzianego w art. 37 kpa nie czyni skargi niedopuszczalną (por. wyrok WSA z 17.04.2008 r., sygn. III SA/Łd 3/08 Centralna Baza Orzeczeń i Informacji i Sprawach). Skarga na bezczynność stanowi środek dyscyplinujący organ administracji publicznej, służący przeciwdziałaniu przewlekłości postępowania administracyjnego. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można jednak stwierdzić bezczynności. Jeżeli nawet bezczynność zaistniałaby w toku postępowania administracyjnego, to na gruncie rozpoznawanej sprawy nie istniała ona przynajmniej w dacie wniesienia przedmiotowej skargi do sądu administracyjnego. Wydanie postanowienia o zawieszeniu postępowania przerywa bowiem bezczynność organu, gdyż zgodnie z przepisem art. 103 kpa, skutkiem zawieszenia postępowania jest wstrzymanie biegu ustawowych terminów. Takie stanowisko prezentuje również Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając, że okres zawieszenia postępowania administracyjnego nie jest stanem bezczynności organu (por. wyroki NSA z 04.02.2000 r. sygn. SA/Lu 4/98 Lex nr 42902, z dnia 09.01.2002 r., sygn. SAB/Rz 34/01, wyrok WSA z 09.03.2006 r., sygn. IV SAB/Wa 2455/05 Centralna Baza Orzeczeń i Informacji i Sprawach). Skoro bezczynność zostałaby przerwana postanowieniem zawieszającym postępowanie w spornej sprawie, które wydane zostało [...] r., to nie można było jej również stwierdzić w dacie złożenia niniejszej skargi do sądu administracyjnego, ani rozpoznawania sprawy na rozprawie. W ocenie Sądu zarzucanej bezczynności organu odwoławczego nie było także z tej przyczyny, iż odwołanie wpłynęło do tego organu w dniu [...] r., co oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania wydane zostało przed upływem miesięcznego terminu załatwienia sprawy. Jeżeli natomiast strona skarżąca nie zgadzała się z postanowieniem zawieszającym przedmiotowe postępowanie administracyjne, zgodnie z pouczeniem mogła skorzystać z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ppsa Sąd skargę oddalił. /-/ W.Batorowicz /-/ J.Szaniecka /-/ D.Rzyminiak - Owczarczak MK