II SAB/Po 33/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: As. sąd. Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 07 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.M. na bezczynność Wojewody w przedmiocie wypłaty odszkodowania; postanawia: odrzuca skargę. (-) E. Podrazik W.M. pismem z dnia [...].07.2004 r. wniósł skargę na bezczynność Wojewody, w uzasadnieniu podając, iż w dniu [...].09.2003 r. skierował do wskazanego organu pismo z żądaniem wypłaty kwoty [...] zł odszkodowania, w zw. ze stwierdzeniem przez SKO decyzją z dnia [...].05.2003 r., iż decyzja Wojewody z dnia [...].12.1979 r. o scaleniu gruntów wydana została z naruszeniem prawa, i do chwili obecnej nie dostał żadnej odpowiedzi. Do skargi dołączono pismo z dnia [...].09.2003 r. wzywające organ do zapłaty odszkodowania, z zagrożeniem iż niezastosowanie się do wezwania w terminie 7 dni spowoduje wniesienie powództwa cywilnego. Wojewoda w odpowiedzi na skargę stwierdził, iż pismo z dnia [...].09.2003 r. potraktował jako wezwanie przedsądowe poprzedzające wniesienie powództwa cywilnego do sądu powszechnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z akt sprawy przekazanych przez organ administracji wynika, iż decyzją z dnia [...].05.2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 156 § 2 i art. 158 § 2 kpa stwierdziło wydanie decyzji z dnia [...].12.1979 r. o scaleniu działek z naruszeniem prawa w części dotyczącej działek nr [...] i [...]. Następnie decyzją z dnia [...].08.2003 r. SKO w P. na podstawie art. 160 § 1,4,5 kpa odmówiło skarżącemu przyznania odszkodowania. Decyzja powyższa zawierała pouczenie o możliwości wniesienia w terminie 30 dni powództwa do sądu powszechnego. W dniu [...].09.2003 r. skarżący skierował do Wojewody pismo opisane powyżej. Zgodnie z art. 160 § 3, 4 i 5 kpa odszkodowanie przysługuje od organu, który wydał decyzję z naruszeniem art. 156 § 1 kpa, przy czym orzeka o nim organ, który stwierdził nieważność decyzji albo jej wydanie z naruszeniem art. 156 § 1 kpa, strona niezadowolona z przyznanego jej odszkodowania może w terminie 30 dni od doręczenia jej decyzji wnieść powództwo do sądu powszechnego. Natomiast w myśl art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnieść można na wyliczone enumeratywnie w powyższym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej, a także na bezczynność organu w sprawach wymagających podjęcia takich aktów lub czynności. Skarga nie przysługuje więc na akty lub czynności, które nie mieszczą się w pojęciu spraw z zakresu administracji publicznej oraz na bezczynność organu w sprawach innych niż administracyjne. W przedmiotowej sprawie droga administracyjnoprawna do uzyskania odszkodowania została wyczerpana wobec wydania przez SKO w P. decyzji z dnia [...].08.2003 r. Dalszy spór, zgodnie z przytoczonymi wyżej przepisami, toczyć się winien na drodze cywilnoprawnej przed sądem powszechnym. Czynności podejmowane w związku przygotowaniem i prowadzeniem procesu cywilnego przed sądem powszechnym nie są czynnościami z zakresu administracji publicznej, tak samo bezczynność (brak reakcji) organu administracji na zgłaszane żądania o charakterze cywilnoprawnym nie jest bezczynnością w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismo skarżącego z dnia [...].09.2003 r. było w istocie wezwaniem przedsądowym poprzedzającym wniesienie powództwa cywilnego. Świadczy o tym zarówno jego treść, jak i fakt, iż wydana została już decyzja z art. 160 kpa, a skarżący skierował przedmiotowe pismo do Wojewody, a nie SKO w P. Wobec powyższego zaskarżona działanie organu w postaci bezczynności nie mieści się w katalogu z art. 3 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z czym skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest niedopuszczalna. Mając powyższe na uwadze na mocy w/w przepisów oraz art. 16 § 2 i art. 58 § 3 wyżej powołanej ustawy orzeczono jak w sentencji. (-) E. Podrazik