II SAB/Po 33/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Elwira Brychcy /spr./ Protokolant sekr.sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Z.B. na bezczynność Marszałka Województwa w przedmiocie spółek wodnych; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ E.Brychcy /-/ E.Podrazik /-/ B.Kamieńska Skarżący Z. B. pismem z dnia 20 czerwca 2005 r. zwrócił się do Marszała Województwa w wnioskiem o stwierdzenie nieważności Walnego Zgromadzenia Związku Spółek Wodnych w O. odbytego w dniu 17 czerwca 2005 r. ze względu na istotne naruszenie prawa. W odpowiedzi na powyższy wniosek Marszałek Województwa pismem z dnia 11 lipca 2005 r. poinformował, że dotychczas nie otrzymał stanowiska Starosty O. dotyczące prawomocności uchwały nr [...] Walnego Zgromadzenia Gminnej Spółki Wodnej w D. z dnia 15 lipca 2004 r. w sprawie odwołania obecnych i powołania nowych delegatów tej spółki na Walne Zgromadzenie Związku Spółek Wodnych w O. Poinformował również, że w związku z wystąpieniem Gminnej Spółki Wodnej D. i Gminnej Spółki Wodnej C. ze Związku Spółek Wodnych w O. wszczął z urzędu postępowanie likwidacyjnego tego związku. Z. B. pismem z dnia 3 października 2005 r. złożył skargę na bezczynność organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. Podaje w skardze, że Marszałek Województwa nie wydał aktu administracyjnego w tej sprawie zamykając tym samym drogę postępowania administracyjnego, natomiast odpowiedź z 11 lipca 2005 r. nie ma cech dokumentu umożliwiającego prowadzenie dalszych czynności administracyjnych. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa wniósł o oddalenie skargi. Dodatkowo wyjaśnił, że decyzją z dnia 3 sierpnia 2005 r. rozwiązał Związek Spółek Wodnych w O. i powołał likwidatora. Decyzja ta jest prawomocna, wobec czego sprawa związana z rozstrzyganiem nieważności Walnego Zgromadzenia Związku Spółek Wodnych w O. nie miała wpływu na tok postępowania likwidacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 179 w związku z art. 164 pkt 9 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. Nr 115 poz. 1229 ze zm.) Marszałek Województwa sprawuje nadzór nad Związkiem Spółek Wodnych. Słusznie więc Z. B. zwrócił się do Marszałka Województwa z wnioskiem w sprawie stwierdzenia, czy Walne Zgromadzenie Związku Spółek Wodnych w O. odbyte w dniu 17 czerwca 2005 r. zostało zwołane z naruszeniem prawa. Zgodnie z przepisem art. 179 pkt 2 cyt. ustawy uchwały organów Spółki Wodnej sprzeczne z prawem lub statutem są nieważne; o nieważności uchwał w całości lub w części orzeka w drodze decyzji Starosta. Przepis ten ma odpowiednie zastosowanie na podstawie art. 164 pkt 9 cyt. ustawy do Związku Spółek Wodnych z tym, że w stosunku do Związku Spółek Wodnych prawa i obowiązki przysługujące Staroście wykonuje Marszałek Województwa. Powyższa sprawa winna być więc załatwiona w formie decyzji, ale w sytuacji, gdy skarżący domaga się uchylenia uchwały organów Spółki Wodnej. Z wniosku skarżącego Z. B. z 20 czerwca 2005 r. nie wynika jednak, czy i jaką uchwałę skarży. Nie wiadomo bowiem, czy na Walnym Zgromadzeniu Związku Spółek Wodnych w O. odbytym w dniu 17 czerwca 2005 r. jakakolwiek uchwała została podjęta. Z. B. niezadowolony z odpowiedzi Marszałka Województwa z dnia 11 lipca 2005 r. winien zgodnie z art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego złożyć zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W niniejszym stanie faktycznym skarżący nie wyczerpał trybu określonego w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego i nie wniósł zażalenia na niesatysfakcjonujący go sposób załatwienia jego sprawy przez Marszałka Województwa. Bezpośrednie skierowanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego bez wyczerpania trybu określonego w art. 37 kpa jest przedwczesne. Samo wniesienie środka zaskarżenia nie jest równoznaczne ze spełnieniem warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O spełnieniu tego warunku można bowiem mówić dopiero po rozpoznaniu wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej wyższego stopnia. Biorąc powyższe pod rozwagę Sąd na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 52 § 1 i 2 cyt. ustawy Sąd skargę odrzucił. /-/ E.Brychcy /-/ E.Podrazik /-/B.Kamieńska MK