II SAB/Po 33/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Drzazga po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi Z. B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji; postanawia odrzucić skargę. /-/ B. Drzazga Pismem z dnia 4 marca 2014 r. Z. B. wniósł do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją tegoż Kolegium z dnia [...] 2013 r. nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] 2011 r. nr [...]. Sąd w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 4 kwietnia 2014r., pismem z dnia 14 kwietnia 2014 r. wezwał pełnomocnika skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli wniósł do organu wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na wezwanie Sądu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zważywszy zatem na fakt, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia – wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 kpa) jego skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Drzazga