II SAB/Po 33/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. M. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpatrzenia odwołania postanawia umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. /-/ E. Podrazik Przy piśmie z dnia [...] lutego 2021 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekazało do Sądu pismo G. M. z dnia [...] lutego 2021 r., zakwalifikowane przez ten organ jako skargę na bezczynność w sprawie odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dowodu wniesienia ponaglenia, G. M. w piśmie z dnia [...] marca 2021 r. wskazała, że w dniu [...] lutego 2021 r. zaadresowała do Prezesa Samorządowego Kolegium Odwoławczego pismo zatytułowane "bezczynność" w związku z otrzymaniem niezaskarżalnego postanowienia z dnia [...] grudnia 2020 r. w sprawie wniesionego ponaglenia. Wskazała, że w dniu [...] lutego 2021 r. otrzymała decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r., nr [...], na którą nie złożyła jeszcze skargi. Wobec tego nie rozumie doręczonej odpowiedzi na skargę, której nie złożyła (k. 14 akt sąd.). Do pisma przedłożyła kserokopię postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] wskazujące, że Prezydent Miasta P. nie dopuścił się bezczynności i przewlekłości w sprawie rozpoznania wniosków G. M. z dnia [...] października i z dnia [...] listopada 2020 r. (k. 16-18 akt sąd.). W wykonaniu zarządzenia z dnia [...] marca 2021 r. Sąd poinformował G. M., że w dniu [...] marca 2021 r. do Sądu wpłynęło przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze jej pismo z dnia [...] lutego 2021 r. zatytułowane "Bezczynność" i adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO w P. potraktowało wymienione pismo jako skargę na bezczynność w rozpoznaniu odwołania z dnia [...] grudnia 2020 r., wniesionego od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], i w takim charakterze przekazało wymienione pismo z dnia [...] lutego 2021 r. do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę. Natomiast z pisma z dnia [...] marca 2021 r. skierowanego do Sądy wynika, że skarżąca nie składała skargi do Sądu i "nie rozumie doręczonej odpowiedzi na skargę". Wobec tego Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, w terminie 7 dni, jaki charakter miało jej pismo z dnia [...] lutego 2021 r. zatytułowane "Bezczynność", tj. czy było to skierowane do SKO w P. ponaglenie w rozpoznaniu odwołania z dnia [...] grudnia 2020 r., czy też była to skierowana do WSA skarga na bezczynność SKO w P. w rozpoznaniu odwołania z dnia [...] grudnia 2020 r. – pod rygorem przyjęcia, że wolą skarżącej było złożenie ponaglenia do SKO w P. (na co zdaje się wskazywać treść pisma z dnia [...] marca 2021 r.) (k. 28 akt sąd.). Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została odebrana przez skarżącą w dniu [...] kwietnia 2021 r. (k. 29 akt sąd.), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia wezwanie pozostało bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu. Stosownie do art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), albo gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3). W orzecznictwie sądowoadminstracyjnym wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania należy łączyć z takim zdarzeniem uniemożliwiającym merytoryczne rozpoznanie przez sąd skargi, które zaistniało w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a więc po jego skutecznym wszczęciu. Postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. Za "inne przyczyny stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania" uznaje się m. in. pozbawienie bytu prawnego zaskarżonego aktu w nadzwyczajnym wewnątrzadministracyjnym postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub na skutek skorzystania przez organ, który wydał zaskarżony akt, z uprawnień autokontrolnych, bądź też jeśli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, wskutek zmiany regulacji prawnych, sprawa przestała należeć do właściwości sądu administracyjnego. Zdaniem Sądu postępowanie staje się bezprzedmiotowe również w sytuacji, gdy osoba, od której pochodzi pismo zakwalifikowane przez organ administracji jako skarga i przekazane do rozpoznania sądowi administracyjnemu, kwestionuje, aby jej intencją było wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z regulacjami ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postępowanie może być bowiem wszczęte co do zasady na podstawie wniesionej skargi (art. 50 P.p.s.a.) lub na podstawie złożonego wniosku (art. 63 P.p.s.a.) i tylko w szczególnym przypadku z urzędu (art. 289 § 1 P.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), postanowił, jak w sentencji. /-/ E. Podrazik