II SAB/Po 35/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 08 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. H. bezczynność Dyrektora [...] Służby Więziennej w P. w przedmiocie udostępnienia akt sprawy postanawia odrzucić skargę Skierowaną w dniu 15 lutego 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą, pełnomocnik z urzędu – adwokat G. S., wniósł w imieniu P. H. skargę na bezczynność Dyrektora [...] Służby Więziennej w P. wnosząc o stwierdzenie, że w postępowaniu prowadzonym na skutek odwołania P. H. od decyzji Dyrektora Aresztu Śledczego w P. z dnia 12 lutego 2023 r., znak [...], organ dopuścił się bezczynności oraz o zobowiązanie organu do niezwłocznego udostępnienia pełnomocnikowi odwołującego akt postępowania. Uzasadniając skargę wyjaśniono, że w dniu 24 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustanowił adwokata G. S. pełnomocnikiem z urzędu w sprawie "wniesienia skargi na Decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w P. z dnia 13 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej" (sygn. akt II SPP/Po [...]). Biorąc pod uwagę, że od decyzji organu I stopnia nie przysługuje skarga do sądu pełnomocnik przyjął, że jego wyznaczenie dotyczy złożenia skargi na decyzję organu odwoławczego. W związku z powyższym, pełnomocnik skontaktował się ze skarżącym i ustalił, że od decyzji z dnia 13 lutego 2023 r. wniósł on odwołanie bezpośrednio do organu odwoławczego. W dniu 24 października 2023 r. pełnomocnik zgłosił się do sprawy wraz z wnioskiem o udostępnienie akt sprawy, a następnie w dniu 29 stycznia 2024 r. skierował ponaglenie. Pismem z dnia 01 lutego 2024 r. odmówiono pełnomocnikowi udostępnienia akt sprawy. Zdaniem pełnomocnika bezczynność organu w niniejszej sprawie polega, co najmniej na odmowie udostępnienia pełnomocnikowi odwołującego akt postępowania. Nie jest natomiast wykluczone, iż w sprawie doszło również do zwłoki w zakresie wydania samej decyzji, czego jednak pełnomocnik nie może stwierdzić z uwagi na fakt, że nie miał dostępu do akt sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wywodząc, że nie toczyło się już żadne postępowanie administracyjne w przedmiocie odmowy udzielenia P. H. dostępu do informacji publicznej, gdyż sprawa została zakończona ostatecznie w administracyjnym toku postępowania. Co więcej, adwokat G. S. nie może być skutecznie wyznaczonym pełnomocnikiem z urzędu ponieważ w tym samym czasie toczyła się sprawa sądowoadministracyjna dotycząca tej samej decyzji, gdzie P. H. reprezentował pełnomocnik z wyboru, do którego Sąd skutecznie kierował wszelką korespondencję. Sprawie nadano sygnaturę II SA/Po [...]. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2023r. sygn. II SPP/Po [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił P. H. prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Sprawa sądowoadministracyjna o sygn. II SA/Po [...] zakończyła się w dniu 21 września 2023 r. Nie ma aktualnie żadnej pozostającej w toku sprawy P. H., w której mógłby występować w charakterze pełnomocnika. Pismem procesowym z dnia 04 marca 2024 r. pełnomocnik wskazał, że złożenie skargi było jedyną możliwą formą realizacji jego wyznaczenia. Analiza akt II SPP/Po [...] w czytelni Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nie tylko prowadziła bowiem do wniosku, że skarga nie została złożona ale nadto, nie znajdowała się w nich jakakolwiek decyzja. Takową informację pełnomocnik uzyskał również od pracowników czytelni (oraz wynikała ona z treści postanowienia o wyznaczeniu pełnomocnika z urzędu). Powyższe potwierdził również sam mocodawca, który nadto przesłał część dokumentacji sprawy z której wynikało, że osobiście złożył odwołanie od decyzji z dnia 13 lutego 2023 r. znak: [...] (na którą miała zostać złożona skargę zgodnie z wyznaczeniem w sprawie II SPP [...]). W konsekwencji, biorąc pod uwagę treść niezaskarżalnego i wiążącego postanowienia o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu pełnomocnik przyjął, że istnieją dwie potencjalne formy jego realizacji: 1) złożenie "merytorycznej" skargi na decyzję organu odwoławczego jeśli została ona wydana; 2) złożenie skargi na bezczynność organu odwoławczego jeśli decyzja nie została jeszcze wydana. W reakcji na uzyskaną z organu informację o tym, że brak jest spraw sądowo-administracyjnych pozostałych w toku pełnomocnik uznał, że odwołanie jeszcze nie zostało rozpoznane, co skutkowało wywiedzeniem niniejszej skargi. Jeśli natomiast prawdziwe są twierdzenia organu, że w dacie jego wyznaczenia sprawa była w toku pod sygn. akt: II SA/Po [...], a P. H. był w jej toku reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru, skarga rzeczywiście jest bezzasadna. Niezależnie od zasadności pełnomocnik, wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, albowiem nie zostały one pokryte nawet w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Rozpoznając przedmiotową sprawę, należało w pierwszej kolejności ustalić stan faktyczny sprawy. I tak, niewątpliwie w dniu 24 sierpnia 2023 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu ustanowił adwokata G. S. pełnomocnikiem z urzędu w sprawie "wniesienia skargi na Decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w P. z dnia 13 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej" (sygn. akt II SPP/Po [...]). Sądowi wiadomym jest z urzędu, że Dyrektor [...] Służby Więziennej w P. decyzją nr [...] z dnia 28 marca 2023 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w P. z dnia 13 lutego 2023 r., nr [...], o odmowie udostępnienia informacji publicznej w postaci udostępnienia jadłospisów szczegółowych wszystkich norm (diet) żywieniowych wydanych w Areszcie Śledczym w P. od 2020 r. do chwili obecnej oraz sygnatur spraw cywilnych wytoczonych Skarbowi Państwa z powództwa cywilnego przez osoby pozbawione wolności, które zostały wniesione w latach 2010 - 2022 z uwzględnieniem kwot zasądzonych na rzecz powoda - powodów od pozwanego. Skarga na powyższą decyzję została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2023 r., sygn. akt II SA/Po [...]. Okoliczność powyższa niesie ze sobą dwie konsekwencje – po pierwsze, w dniu 24 sierpnia 2023 r., a więc w momencie ustanowienia adwokata G. S. pełnomocnikiem z urzędu w sprawie "wniesienia skargi na Decyzję Dyrektora Aresztu Śledczego w P. z dnia 13 lutego 2023 r. nr [...]" niemożliwym było dokonanie przez niego powyższej czynności procesowej, gdyż od decyzji powyższej wniesiono skutecznie odwołanie oraz skargę do sądu administracyjnego. Po drugie, niemożliwym było również wniesienie skargi na bezczynność, Dyrektora [...] Służby Więziennej w P. , gdyż w momencie wniesienia skargi organ odwoławczy wydał już decyzję. Zasadniczym celem skargi na bezczynność jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, a więc załatwienie sprawy. W związku z powyższym, nie jest możliwe merytoryczne rozpoznanie skargi na bezczynność w sytuacji, gdy została ona załatwiona. Pogląd taki przedstawił Naczelny Sąd Administracyjny w dwóch uchwałach składu siedmiu sędziów: z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 (w odniesieniu do bezczynności) oraz z 07 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 (w odniesieniu do przewlekłości). Sąd zauważa, że w przedmiotowej sprawie pełnomocnik dochował należytej staranności, słusznie uznając, że w przedmiotowej sprawie, nie mając pełnej wiedzy o prowadzonym postępowaniu, zasadnym było wywiedzenie skargi na bezczynność. Finalnie przyjąć jednak należało, że wniesienie przez niego skutecznej skargi było niemożliwe z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę. Równocześnie Sąd wskazuje, że sprawa dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego wyznaczonemu pełnomocnikowi zostanie rozpoznana przez Referendarza Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po prawomocnym zakończeniu postępowania.