II SAB/Po 36/16

WyrokWSA w Poznaniu2016-07-14

Skład orzekający: Edyta Podrazik, Wiesława Batorowicz, Danuta Rzyminiak-Owczarczak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz dopuścił się bezczynności w postępowaniu rozgraniczeniowym nieruchomości, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie, stwierdzając jednocześnie, że Burmistrz dopuścił się bezczynności w dwóch okresach: od maja do października 2014 r. oraz od marca do listopada 2015 r. Bezczynność ta została uznana za rażące naruszenie prawa, co skutkowało wymierzeniem Burmistrzowi grzywny. Sąd uznał, że organ administracji publicznej nie podjął wystarczających działań w celu terminowego załatwienia sprawy, nie dokumentował rozmów z geodetą i nie wyznaczał nowych terminów załatwienia sprawy zgodnie z przepisami.
Stan faktyczny
Skarżący D. K. złożył wniosek o rozgraniczenie nieruchomości. Burmistrz wszczął postępowanie, ale następnie umorzył je decyzją, która została uchylona przez SKO. Po kolejnych czynnościach organu, skarżący złożył skargę na bezczynność Burmistrza, zarzucając mu ponad półtoraroczną zwłokę w załatwieniu sprawy. Burmistrz wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że opóźnienia wynikały z problemów z geodetami i postępem prac. Ostatecznie postępowanie rozgraniczeniowe zostało zakończone decyzją Burmistrza z maja 2016 r.
Rozstrzygnięcie
Umarza postępowanie sądowe, stwierdza bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta K. z rażącym naruszeniem prawa, wymierza Burmistrzowi grzywnę w wysokości 200 zł oraz zasądza od Burmistrza na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Protokolant st.sekr.sąd. Mariola Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2016 r. sprawy ze skargi D. K. na bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta K. w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości; I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że Burmistrz Gminy i Miasta K. dopuścił się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność Burmistrza Gminy i Miasta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. IV. wymierza Burmistrzowi Gminy i Miasta K. grzywnę w wysokości 200,- (dwieście) złotych, V. zasądza od Burmistrza Gminy i Miasta K. na rzecz skarżącego kwotę 100,- (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów sądowych. W piśmie z dnia [...] marca 2014 r. D. K. zwrócił się do Burmistrza [...] i Miasta K. o rozgraniczenie nieruchomości przez wyznaczenie granicy między nieruchomością oznaczoną jako działki nr [...] i [...] a nieruchomością oznaczoną jako działka nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...], Burmistrz [...] i Miasta K. na podstawie art. 29 i 30 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., nr 193, poz. 1287 z późn. zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") wszczął postępowanie w sprawie rozgraniczenia wymienionych nieruchomości oraz wyznaczył biegłego geodetę do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu rozważanej granicy. Decyzją z dnia [...] października 2014 r., nr [...], Burmistrz [...] i Miasta K. umorzył postępowanie w sprawie rozgraniczenia powyższych nieruchomości. W wyniku odwołania wniesionego przez skarżącego rozstrzygnięcie to zostało jednak uchylone decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], a sprawę przekazano do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], Burmistrz [...] i Miasta K. odmówił umorzenia omawianego postępowania rozgraniczeniowego oraz odmówił wyznaczenia innego geodety. Dnia [...] października 2015 r. D. K. wniósł do Samorządowego Kolegium Odwołwaczego w P. zażalenie na niezałatwienie sprawy przez organ I instancji w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. na podstawie art. 37 § 2 w zw. z art. 35 ś 1 i 3, art. 36 i art. 37 § 1 k.p.a. uznało zażalenie skarżącego za uzasadnione i wyznaczyło Burmistrzowi Gminy i Miasta K. 60-dniowy termin załatwienia sprawy, począwszy od dnia otrzymania postanowienia. Organ wyższego stopnia zarządził ponadto wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy w terminie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., [...], Burmistrz [...] i Miasta K. wyłączył dotychczasowego geodetę od udziału w postępowaniu i upoważnił nowego geodetę do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granicy między rozważanymi nieruchomościami. Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. D. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Burmistrza [...] i Miasta K. w przedmiocie rozgraniczenia opisanych wyżej nieruchomości. Skarżący wniósł przy tym o (1) zobowiązanie wymienionego organu administracji publicznej do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się orzeczenia Sądu, (2) stwierdzenie, że bezczynność organu administracji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, (3) wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny i (4) zwrot kosztów sądowych. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że od złożenia wniosku z dnia [...] marca 2014 r. upłynęło ponad półtora roku, a ostatnią czynnością podjętą przez organ administracji publicznej jest postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. o odmowie wyłączenie biegłego. Od tego momentu skarżący nie był informowany w ogóle o jakichkolwiek czynnościach procesowych zmierzających do zakończenia sprawy. D. K. zaznaczył poza tym, że brak dokumentacji geodezyjnej nie stanowi wystarczającego usprawiedliwienia dla zwłoki organu administracji publicznej, a w szczególności organ ten nie może jedynie biernie czekać na przesłanie dokumentów przez biegłego geodetę. Jednocześnie, mimo uwzględnienia w postanowieniu z dnia [...] listopada 2016 r. zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, organ administracji publicznej w chwili złożenia skargi nie wydał jeszcze żadnego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie. W odpowiedzi na skargę Burmistrz [...] i Miasta K. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ administracji publicznej omówił dotychczasowy przebieg postępowania, wyjaśniać, że przyczyną opóźnienia ze strony pierwszego geodety – jak wynika z prowadzonych z nim rozmów telefonicznych – były nieporozumienia ze skarżącym. Geodeta obawiał się bowiem, że nie otrzyma zapłaty od D. K.. Wobec tego Burmistrz [...] i Miasta K. wystawił w dniu [...] lipca 2015 r. zlecenie dla geodety na wykonanie czynności rozgraniczenia. Ponadto geodeta przedłożył protokół wznowienia znaków granicznych, sporządzony w związku z czynnościami podjętymi w dniu [...] listopada 2015 r. Dokument ten nie został podpisany przez skarżącego, mimo że był on zawiadomiony wcześniej o planowanych czynnościach. Następnie pismem z dnia [...] listopada 2015 r. organ administracji publicznej wezwał geodetę do oświadczenia, czy zakończy postępowanie zgodnie z przepisami, a następnie, z uwagi na brak odpowiedzi ze strony biegłego, wyznaczył w postanowieniu z dnia [...] grudnia 2015 r. nowego geodetę. W tym samym dniu wpłynęło również postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2015 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. Burmistrz [...] i Miasta K. wezwał biegłego do oświadczenia, czy sprawa zostanie załatwiona do dnia [...] stycznia 2016 r. Mając na uwadze odpowiedź geodety z dnia [...] stycznia 2016 r., organ administracji publicznej postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. przedłużył termin do załatwienia sprawy do dnia [...] kwietnia 2016 r. Burmistrz [...] i Miasta K. dodał zarazem, że w dniu [...] kwietnia 2016 r. strony zostały wezwane przez biegłego do uczestniczenia przy czynnościach na gruncie, a postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. przedłużono termin załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2016 r. Nie można zatem twierdzić, że organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności. Następnie w piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], Burmistrz [...] i Miasta K. wyjaśnił, że przedmiotowe postępowanie rozgraniczeniowe zostało zakończone przez wydanie decyzji z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Postępowanie podlegało umorzeniu. Podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowiły przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r., poz. 520 z późn. zm.). Zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 powołanej ustawy, rozgraniczenie nieruchomości ma na celu ustalenie przebiegu ich granic przez określenie położenia punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów. Rozgraniczeniu podlegają przy tym, w miarę potrzeby, wszystkie albo niektóre granice określonej nieruchomości z przyległymi nieruchomościami lub innymi gruntami. Jak wynika z art. 29 ust. 3 cytowanej ustawy, rozgraniczenia nieruchomości dokonuje co do zasady organ administracji publicznej, tj. wójt, burmistrz albo prezydent miasta, a w przypadkach określonych ustawie – sąd. Tym samym rozgraniczenie następuje modelowo w postępowaniu administracyjnym, choć należy zauważyć, że jest to postępowanie cechujące się pewnym odrębnościami. Ze względu bowiem na konieczność dysponowania wiedzą specjalistyczną ustawodawca wskazuje w art. 31 ust. 1 omawianej ustawy, że czynności ustalania przebiegu granic wykonuje geodeta upoważniony przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta. W razie sporu co do przebiegu granicy geodeta powinien dążyć do zawarcia ugody, która w świetle art. 31 ust. 4 wymienionej ustawy, ma moc ugody sądowej. Jeżeli natomiast takie porozumienie nie zostanie osiągnięte, wójt, burmistrz albo prezydent miasta wydaje na podstawie art. 33 ust. 1 powołanej ustawy decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron. Jeżeli natomiast nie ma podstaw do wydania decyzji administracyjnej w opisanym wyżej trybie bądź też strona odwoła się tego rozstrzygnięcia, rozgraniczenie nieruchomości następuje w postępowaniu sądowym. Ustawodawca nie wprowadza szczególnych terminów załatwienia wniosku o rozgraniczenie nieruchomości. Należy zatem w tym zakresie odwołać się do ogólnej regulacji. Zgodnie z art. 35 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: "k.p.a."), organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, przy czym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Jak wynika przy tym z art. 36 § 1 k.p.a., o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając zarazem przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Odnosząc powyższe uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy zauważyć, że postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości oznaczonej jako działki nr [...] i [...] oraz nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] zostało zainicjowane postanowieniem Burmistrz [...] i Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Tym samym miesięczny termin z art. 35 § 1 k.p.a. na załatwienie sprawy upływał w dniu [...] maja 2014 r. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych wynika, że w tym okresie organ administracji publicznej nie podjął żadnych działań zmierzających do załatwienia sprawy. Burmistrz [...] i Miasta K. ograniczył się bowiem wtedy jedynie do włączenia do materiału dowodowego pisma Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] Organ administracji publicznej nie wydał również postanowienia z art. 36 § 1 k.p.a. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy. Co więcej następną czynnością procesową organu była dopiero decyzja z dnia [...] października 2014 r., nr [...], umarzająca na wniosek skarżącego z dnia [...] września 2014 r. postępowanie rozgraniczeniowe. Nie ulega zatem wątpliwości, że pomiędzy dniem [...] maja 2014 r. i dniem [...] października 2014 r. Burmistrz [...] i Miasta K. pozostawał w bezczynności. Trzeba w tym miejscu od razu zaznaczyć, że specyfika postępowania rozgraniczeniowego, w którym kluczową rolę ogrywają ustalenia dokonane przez geodetę, nie zwalnia organu administracji publicznej z funkcji gospodarcza postępowania. Tym samym organ prowadzący postępowania rozgraniczeniowe zobowiązany jest do dbania o terminowe załatwienie sprawy. Zabiegi te polegają na doborze biegłego, który jest w stanie wykonać w odpowiednim czasie prace geodezyjne, jak i na monitorowaniu postępu tych prac. Wykonanie powyższych obowiązków przejawia się przykładowo na skierowaniu pytania do określonego geodety jeszcze przed wyznaczeniem go jako biegłego, czy w ogóle podejmie się on rozgraniczenia nieruchomości i czy jest on w stanie wykonać to zadanie w zakreślonym terminie. Organ administracji publicznej nie powinien wprawdzie ingerować w merytoryczne decyzji biegłego, niemniej może on wystąpić o przedłożenie harmonogramu planowanych prac lub podanie ich aktualnego stopnia zaawansowania. Powyższe stanowisko spotkało się także z aprobatą w orzecznictwie (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 kwietnia 2012 r., sygn. akt VIII SAB/Wa 37/11, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl; wyrok WSA w Białymstoku z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt II SAB/Bk 39/11, tamże). Warto przy tym podkreślić, że wskazane wyżej działania powinny być odpowiednio dokumentowane przez organ administracji publicznej, np. w postaci notatek urzędowych albo adnotacji na okoliczność odbytych rozmów i negocjacji, bądź też w postaci korespondencji prowadzonej z biegłym. Nie wystarczy w tej mierze poprzestanie, jak zdaje się to czynić Burmistrz [...] i Miasta K., na twierdzeniu, że prowadzone były rozmowy telefoniczne z biegłym. Taki fakt, bez udokumentowania w materiale dowodowym, pozostaje bowiem w istocie nieweryfikowalny, a zatem nie może również zwalniać z zarzutu pozostawania w stanie bezczynności. Należy ponadto wskazać, że w wyniku odwołania uczestnika postępowania rozgraniczeniowego J. P. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], uchyliło opisaną decyzję organu I instancji z dnia [...] października 2014 r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. Powyższe rozstrzygnięcie organu II instancji wpłynęło do Burmistrza [...] i Miasta K. w dniu [...] lutego 2015 r., a zatem termin z art. 35 § 1 k.p.a. upływał w dniu [...] marca 2015 r. W tym okresie organ administracji publicznej ograniczył się jednak tylko do przesłania pisma z dnia [...] lutego 2015 r., wzywającego strony do wypowiedzenia się w kwestii umorzenia postępowania administracyjnego, oraz do wydania postanowienia z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], odmawiającego umorzenia postępowania oraz odmawiającego powołania innego geodety. Burmistrz [...] i Miasta K. ponownie nie wyznaczył również na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. nowego terminu załatwienia sprawy. Po dniu [...] marca 2015 r. organ administracji publicznej (1) odpowiedział jeszcze w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], na wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2015 r. o wyłączenie biegłego od udziału w postępowaniu, (2) zlecił biegłemu wykonanie czynności związanych z rozgraniczeniem nieruchomości w piśmie z dnia [...] lipca 2015 r., nr [...], (3) sporządził pismo przewodnie z dnia [...] października 2015 r., nr [...], skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w związku z zażaleniem skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie, (4) włączył do akt zawiadomienie geodety z dnia [...] października 2015 r., nr [...], [...], wraz z częściowo nieczytelnym protokołem wznowienia znaków granicznych, i (4) wezwał geodetę w piśmie z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], do wskazania, czy zakończy czynności na omawianym gruncie. Mając na uwadze powyższe ustalenia, nie ulega zdaniem wątpliwości, że Burmistrz [...] i Miasta K. pozostawał w stanie bezczynności także w okresie od dnia [...] marca 2015 r. do dnia [...] listopada 2015 r. Dopiero bowiem skierowane do biegłego wezwanie z dnia [...] listopada 2015 r. można poczytywać za podjęcie czynności zmierzających do załatwienia wniosku skarżącego z dnia [...] marca 2014 r. Z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach administracyjnych wynika ponadto, że w dniu [...] grudnia 2015 r. Burmistrz [...] i Miasta K. odebrał postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...], uznające za uzasadnione zażalenie skarżącego na niezałatwienie sprawy w terminie i wyznaczające zarazem 60-dniowy termin załatwienia sprawy, począwszy od dnia otrzymania tego orzeczenia. Tym samym organ administracji publicznej powinien był zakończyć kontrolowane postępowanie w dniu [...] lutego 2016 r. W tym okresie Burmistrz [...] i Miasta K. wydał postanowienie z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...], na mocy którego wyłączono dotychczasowego geodetę od udziału w postępowaniu i upoważniono nowego biegłego do wykonania czynności związanych z rozgraniczeniem nieruchomości. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. wymieniony organ zwrócił się do geodety o informację o stopniu zaawansowania prac geodezyjnych, a po uzyskaniu odpowiedzi postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], wyznaczył na podstawie art. 36 § 1 i 2 k.p.a. nowy termin załatwienia sprawy na dzień [...] kwietnia 2016 r. W dniu 22 kwietnia geodeta przeprowadził czynności na gruncie, które zakończyłe się podpisaniem protokołu granicznego. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r. organ administracji publicznej ponownie przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2016 r., wskazując na konieczność dokonania oceny prawidłowości wykonania przez geodetę czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami, a także włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W tym zakresie nie doszło już zdaniem Sądu do bezczynności Burmistrza [...] i Miasta K. lub do przewlekłego prowadzenia postępowania. Działania podejmowane przez organ administracji publicznej zmierzały bowiem do merytorycznego zakończenia postępowania, a konieczność wyznaczenia nowego terminu załatwienia sprawy wynikała z okoliczności obiektywnych, tj. postępu pracy biegłego. Co więcej, z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że kontrolowane postępowanie zostało zakończone decyzją Burmistrza [...] i Miasta K. z dnia [...] maja 2016 r., nr [...], zatwierdzającej ustalone granice rozważanych nieruchomości. W tej sytuacji niniejsze postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe i jako takie podlegało umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 i 3 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Wydanie decyzji z dnia [...] maja 2016 r. usunęło bowiem ewentualny stan bezczynności organu administracji publicznego, wobec czego niemożliwe stało się wydanie na mocy art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wyroku zobowiązującego do załatwienia sprawy w określonym terminie. Niemniej Sąd na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. uznał, że Burmistrz [...] i Miasta K. dopuścił się bezczynności w okresie od dnia [...] maja 2014 r. do dnia [...] października 2014 r. oraz w okresie od dnia [...] marca 2015 r. do dnia [...] listopada 2015 r. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. stwierdził, że bezczynność organu administracji publicznej miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Taka konkluzja wynika zarówno z wielomiesięcznego braku aktywności organu administracji publicznej, jak i z naruszenia podstawowych reguł załatwienia spraw w terminie. Burmistrz [...] i Miasta K. nie dyscyplinował bowiem w żaden sposób geodety, godząc się tym samym z naruszeniem terminu z art. 35 § 3 k.p.a., a także nie wyznaczał nowego terminu załatwienia sprawy na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. W ocenie Sądu takie zachowanie organu administracji publicznej może wskazywać na lekceważący stosunek do przepisów, co z kolei uzasadnia wniosek o rażącym naruszeniu prawa. Ponadto Sąd na mocy art. 149 § 2 p.p.s.a. postanowił wymierzyć Burmistrzowi Gminy i Miasta K. grzywnę w wysokości [...] zł w związku pozostawaniem w bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy przy tym zauważyć, że zgodnie z art. 149 § 2 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., grzywna w rozważanym przypadku może maksymalnie wynosić 10-krotność przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r., które z kolei w świetle komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia [...] lutego 2016 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2015 r. (M.P. poz. 145) wynosi [...] zł. Tym samym wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości [...] zł nie jest rozwiązaniem nadmiernie represyjnym, a jednocześnie pozwala na osiągnięcie dyscyplinującego i korygującego celu tego środka prawnego. Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło