II SAB/Po 36/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Spółki A z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 czerwca 2017 r. o sygn. akt II SAB/Po 36/17 w sprawie ze skargi Spółka A z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.T. na bezczynność Starosty w przedmiocie pozwolenia na budowę; postanawia odrzucić skargę kasacyjną. /-/ Elwira Brychcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 7 czerwca 2017 r. oddalił skargę Spółki A z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. T. na bezczynność Starosty w przedmiocie pozwolenia na budowę. Pełnomocnik strony skarżącej złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy. Następnie, pismem z 22 września 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył o cofnięciu skargi kasacyjnej. Postanowieniem z 2 listopada 2017 r. Referendarz sądowy umorzył postępowanie w przedmiocie prawa pomocy. Na podstawie zarządzenia z dnia 1 grudnia 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł., pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru ww. wezwania wynika, że zostało ono skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 grudnia 2017 r . Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy tut. Sądu wynika, iż mimo upływu terminu strona skarżąca nie uiściła należnego wpisu sądowego od skargi kasacyjnej (k. 77 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Do pism o jakich mowa wyżej zalicza się również skarga kasacyjna. Natomiast skutki nieuiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej reguluje art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowiąc, że w przypadku braku wpisu skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. W rozpoznawanej sprawie skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił w wyznaczonym terminie braków fiskalnych skargi kasacyjnej, tym samym uniemożliwiając nadanie jej dalszego biegu. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 grudnia 2017 r., zatem siedmiodniowy termin(przy uwzględnieniu dni ustawowo wolnych od pracy – 25 oraz 26 grudnia) do dokonania czynności upłynął bezskutecznie 27 grudnia 2017 r. Powyższe skutkuje koniecznością odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art 178 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Odnosząc się do oświadczenia pełnomocnika strony skarżącej o cofnięciu skargi kasacyjnej wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi kasacyjnej jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga kasacyjna jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. Wobec tego oświadczenie cofające skargę kasacyjną nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. /-/ Elwira Brychcy