II SAB/Po 37/16

Dnia 3 czerwca 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędzia WSA Izabela Paluszyńska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 czerwca 2016 roku sprawy ze skargi K. G. na bezczynność Wójta Gminy C. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie, II. stwierdza, że bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, III. zasądza od organu na rzecz skarżącego kwotę ...,- (... złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z 14 czerwca 2012 r., znak L.dz.: ..., oznaczonym jako "wezwanie do podjęcia negocjacji" w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości składającej się z działek nr ... położonych w m. P. oraz ustanowienia na tej nieruchomości służebności przesyłu za wynagrodzeniem, radca prawny Ł. B., będący pełnomocnikiem K. G., zwrócił się do Wójta Gminy C. o udostępnienie w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej: u.d.i.p.) kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy sieci wodociągowych przebiegających przez należące do wnioskodawcy nieruchomości. W uzasadnieniu powyższego pisma, podniesiono, że na wyżej wskazanych działkach przebiega sieć wodociągowa, wchodząca w skład prowadzonego przez Gminę przedsiębiorstwa. Pismem z dnia 6 listopada 2012 r. znak: ...pełnomocnik K. G. ponowił swą prośbą skierowaną do Wójta Gminy C., żądając udzielenia odpowiedzi w terminie 14 dni, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postępowania sądowego. Pismem z dnia 19 czerwca 2013 r. r.pr. Ł. B. działając w imieniu K. G., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na bezczynność Wójta Gminy C. polegającą na: 1) nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 14 czerwca 2012 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przy jednoczesnym 2) niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania zgodnie z art. 17 ust. 1 u.d.i.p. Z powołaniem się na powyższe zarzuty wniesiono o stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy oraz zobowiązanie go do udzielenia informacji w żądanym zakresie i formie, jak też zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w przypadku skarg na bezczynność strona skarżąca nie jest związana jakimkolwiek terminem, lecz może ją skutecznie wnieść aż do ustania stanu bezczynności. Pełnomocnik skarżącego wskazał, że pomimo złożenia wniosku z dnia 14 czerwca 2012 r. o udostępnienia informacji publicznej Wójt Gminy do dnia sporządzenia skargi nie odpowiedział na wniosek, w związku z czym w świetle dyspozycji art. 13 i art. 17 u.d.i.p. skarga na bezczynność jest uzasadniona. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wskazał, iż uwzględnił skargę w całości stosownie do art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uznając przy tym, że bezczynność miała miejsce z naruszeniem prawa. Wyjaśnił, że żądane przez stronę dokumenty – kserokopie wydanej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz plan sytuacyjny projektowanej sieci wodociągowej z przyłączami w m. P. zostały udostępnione. Dlatego organ wniósł o umorzenie postępowania. Postanowieniem z dnia 19 lutego 2014 r. Sąd zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie, by następnie podjąć je postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Postępowanie sądowe należało umorzyć. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia niniejszej sprawy stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.). Ustawa ta określa obowiązki podmiotu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej oraz tryb, w jaki sposób wniosek taki powinien zostać rozpatrzony. Na wstępie należy zauważyć, że w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skarga na bezczynność przysługuje nie tylko w przypadku milczenia podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, ale również w przypadku, gdy podmiot ten uznaje, że żądana informacja nie stanowi w istocie informacji publicznej. W takiej sytuacji Sąd zobligowany jest do rozpoznania wniesionej skargi i rozstrzygnięcia, czy rzeczywiście wnioskodawca może domagać się udostępnienia interesujących go danych. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu cytowanej ustawy i podlega udostępnieniu oraz ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonych w tejże ustawie. Z kolei jak wynika z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, a zwłaszcza aktów administracyjnych oraz innych rozstrzygnięć. Należy przy tym zaznaczyć, że informacją publiczną są wiadomości dotyczące faktów, wytworzone zarówno przez władzę publiczną lub inny podmiot wykonujący funkcje publiczne, jak i jedynie odnoszone (skierowane) do tych podmiotów. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należy zatem uznać, że informacje żądane przez skarżącego posiadały status informacji publicznej. Dotyczyły one bowiem treści dokumentów urzędowych (decyzji administracyjnych), odnoszących się do budowy gminnej sieci wodociągowej. W ocenie Sądu żądanie skarżącego było dostatecznie precyzyjne, albowiem we wniosku z dnia 14 czerwca 2012 r. wskazał, iż wnosi o przekazanie mu kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji budowy sieci wodociągowych przechodzących przez działki nr ... położonych w m. P.. Trzeba przy tym zauważyć, że w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., obowiązane do udzielenia informacji publicznej są organy władzy publicznej, a takim organem jest Wójt Gminy C.. Odnosząc te uwagi do specyfiki przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że według art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p., udostępnieniu podlega między innymi informacja publiczna w szczególności o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Jak wynik z wniosku K. G., domagał się on udostępnienia decyzji administracyjnych stanowiących podstawę lokalizacji i budowy sieci wodociągowych, a więc takich aktów, o jakich mowa w przytoczonym przepisie. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy C. wskazał, iż dysponował żądanymi przez skarżącego informacjami publicznymi, lecz błędnie potraktował wniosek z dnia 14 czerwca 2012 r. jedynie jako wezwanie do podjęcia negocjacji w przedmiocie ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości oraz ustanowienia na tej nieruchomości służebności przesyłu za wynagrodzeniem. W konsekwencji należy zatem uznać, że żądane informacje miały charakter informacji publicznej, a Wójt Gminy C. był podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, co jednak nie miało miejsca w przedmiotowej sprawie. W aktach administracyjnych brak jest również jakiegokolwiek pisma powiadamiającego w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o późniejszym terminie udostępnienia żądanych dokumentów. Nadto, udostępnienie informacji publicznej powinno według art. 14 ust. 1 u.d.i.p. nastąpić w formie zgodnej z wnioskiem. Dopiero wtedy ustępuje stan bezczynności podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Gdyby jednak środki techniczne, jakimi dysponuje podmiot zobowiązany nie umożliwiały udostępnienia informacji w opisany wyżej sposób, podmiot ten powinien pisemnie poinformować o tym fakcie wnioskodawcę, wskazując przyczynę zaistniałego stanu rzeczy oraz możliwy sposób udostępnienia żądanych informacji. Ze względu na powyższe należy przyjąć, że Wójt Gminy C. pozostawał w stanie bezczynności. Niemniej należy organ stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględnił skargę w całości. Jak wyjaśnił i w odpowiedzi na skargę, i następnie w piśmie z dnia 31 października 2013 r. wraz z odpowiedzią na skargę do pełnomocnika skarżącego przesłano dokumentacje dotyczącą żądanej informacji publicznej, a mianowicie – decyzję udzielającą pozwolenia na budowę Nr ... z dnia ... 1997 r. wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w K. oraz plan sytuacyjny projektowanej sieci wodociągowej. W związku z powyższym należało uznać, że skoro stan bezczynności organu ustał po wniesieniu skargi postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Dlatego Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 119 pkt 4) i art. 120 p.p.s.a. umorzył postępowanie, o czym orzeczono w pkt I. sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że z uwagi na wątpliwości interpretacyjne dotyczące przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej w zakresie charakteru przedmiotowej informacji publicznej, zachowanie adresata wniosku nie miało cech lekceważącego traktowania obowiązków nakładanych na niego mocą ustawy, lecz było skutkiem błędnej wykładni obowiązujących przepisów. W konsekwencji Sąd w oparciu o przepis art. 149 § 1 zd. drugie p.p.s.a. stwierdził, że powyższy stan bezczynności nie miał charakteru rażącego (pkt II. sentencji wyroku). Sąd orzekł o kosztach postępowania na podstawie art. 201 p.p.s.a. w zw. § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. poz. 1804) oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zasądzając od organu na rzecz skarżącego kwotę 357 zł (240 zł – wynagrodzenie pełnomocnika, 100 zł – wpis od skargi, 17 zł – opłata skarbowa od pełnomocnictwa).