II SAB/Po 37/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Edyta Podrazik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 09 maja 2024 r. sprawy ze skargi T. C. na bezczynność Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 3 lutego 2024 r., o udostępnienie informacji publicznej, II. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności, III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, IV. zasądza od Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w [...] na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu 3 lutego 2024 r. T. C. działając na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902 ze zm.; dalej: "u.d.i.p."), wniósł do Gminnego Ośrodka Kultury w S. za pośrednictwem platformy e-PUAP o udostępnienie informacji publicznej w zakresie wysokości budżetu przeznaczonego na Orkiestrę Dętą [...] w latach 2019-2023 i jak te pieniądze zostały rozdysponowane, a także o nadesłanie kserokopii faktur związanych z działalnością orkiestry. Jeśli w wyżej wymienionym okresie były zawierane umowy o dzieło i zlecenia powiązane z działalnością orkiestry, to wskazanie, na jakie kwoty były te umowy oraz na jakie osoby. W dniu 20 lutego 2024 r. T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem platformy e-PUAP skargę na bezczynność Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w dniu 3 lutego 2024 r. złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jednak w terminie ustawowym wynoszącym 14 dni, tj. do dnia 17 lutego 2024 r. nie uzyskał stosownej odpowiedzi. W dniu składania skargi ponowił wniosek. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy S. wniósł o wydanie orzeczenia według uznania Sądu. W uzasadnieniu Wójt wyjaśnił, że odpowiedź na przedmiotowy wniosek nie została udzielona w ustawowym 14-dniowym terminie. Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w S. wskazał, że wniosek omyłkowo nie został przez niego odebrany, co skutkowało brakiem możliwości udzielenia odpowiedzi. W dniu 20 lutego 2024 r. zastępca Wójta Gminy S. zobowiązał Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w S. do niezwłocznego udostępnienia żądanej przez wnioskodawcę informacji publicznej - w terminie nie dłuższym niż do dnia 23 lutego 2024 r. Z informacji uzyskanych od Dyrektora Gminnego Ośrodka Kultury w S. wynika, że w dniu 23 lutego 2024 r. udzielił on odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Ponadto Wójt Gminy S. w dniu 26 lutego 2024 r. udzielił odpowiedzi na wniosek o dostęp do informacji publicznej który wpłynął do Urzędu Gminy S. w dniu 20 lutego 2024 r. i którego treść była tożsama z treścią wniosku z dnia 3 lutego 2024. W wykonaniu wezwania Sądu Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w S. oświadczył, że przyjmuje za własną i w całości podtrzymuje złożoną przez Wójta Gminy S. odpowiedź na skargę. Podkreślił, że wniosek został rozpoznany po terminie z uwagi na fakt, że został on odebrany ze skrzynki dopiero w dniu 20 lutego 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634; dalej: "P.p.s.a."). W razie uwzględnienia skargi na bezczynność, sąd na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Poza tym sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc, czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą (por. wyrok NSA z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 3109/12, dostępny pod adresem https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p., każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 u.d.i.p., prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 u.d.i.p. od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 u.d.i.p., że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższych uwag nie ulega wątpliwości, że skarżący był zgodnie z art. 2 ust. 1 u.d.i.p. podmiotem legitymowanym do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Z kolei Dyrektor Gminnego Ośrodka Kultury w S. , który na mocy art. 17 z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 87; dalej: "u.d.k.") zarządza instytucją kultury i reprezentuje ją na zewnątrz, jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Poza sporem pozostaje również, że informacje, o których udzielenie zwrócił się skarżący, stanowią informację publiczną. Wniosek skarżącego dotyczy bowiem dysponowania środkami publicznymi. Środki niezbędne do rozpoczęcia i prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania Gminnego Ośrodka Kultury pochodzą bowiem od jednostki samorządu terytorialnego. Środki te mogą także pochodzić z dotacji celowych na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacji celowych na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (zob. art. 9 ust. 2 i 3, art. 10 i art. 12 u.d.k.). Dalej, stosownie do art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (które nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie). Przepisy ustawy nie przewidują żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, stąd jej udostępnienie realizowane jest w formie czynności materialno-technicznej. Ustawa przewiduje też załatwienie wniosku poprzez wydanie decyzji administracyjnej w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania (art. 16 ust. 1). W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącego został złożony za pośrednictwem platformy e-PUAP w dniu 3 lutego 2024 r. (sobota), co oznacza, że termin do załatwienia wniosku (licząc od najbliższego dnia urzędowania ośrodka, tj. poniedziałku 5 lutego 2024 r.) upływał z dniem 19 lutego 2024 r. Tymczasem wniosek skarżącego został ostatecznie załatwiony w dniu 23 lutego 2024 r. Z akt wynika, że organ udostępnił skarżącemu informację publiczną w zakresie wysokości budżetu przeznaczonego na Orkiestrę Dętą [...] w latach 2019-2023, kserokopii faktur związanych z działalności orkiestry, a także w zakresie rodzaju zawieranych umów związanych z działalnością orkiestry w latach 2019-2023 i kwot ich dotyczących, natomiast w zakresie podania imienia i nazwiska osoby, z którą zawierane były umowy o dzieło wydał decyzję z dnia 23 lutego 2024 r., nr [...] o odmowie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na prywatność osoby fizycznej. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w punkcie II wyroku stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, natomiast z uwagi na załatwienie przez organ wniosku skarżącego już po wniesieniu skargi, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącego z dnia 3 lutego 2024 r., o czym orzeczono w pkt I sentencji wyroku. Jednocześnie na mocy art. 149 § 1a P.p.s.a. Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, o czym orzeczono w punkcie III wyroku. Oceniając tę kwestę Sąd miał na uwadze, że rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków skarżącego i jawnego braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa, czy opóźnienia w podejmowanych czynnościach pozbawionego jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie sposób dopatrzyć się w działaniu organu rażącego naruszenia prawa. Odpowiedź organu na wniosek nastąpiła jedynie z 4-dniowy opóźnieniem i była wynikiem odebrania korespondencji ze skrzynki e-PUAP dopiero w dniu 20 lutego 2024 r., już po upływie terminu do udzielenia odpowiedzi. O kosztach postępowania, na które składa się kwota 100,00 zł tytułem wpisu od skargi, Sąd orzekł w punkcie IV wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a. Na mocy art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.