II SAB/Po 39/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w P. na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargę. /-/ J. Zieliński Pismem z dnia 5 marca 2013 r. "A" Spółka z o.o. w P. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta P. w przedmiocie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. W wykonaniu zarządzenia Sądu z dnia 5 kwietnia 2013 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (oryginału lub odpisu pełnego z KRS skarżącej spółki, poświadczonego za zgodność z oryginałem w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami, aktualnego na dzień wniesienia skargi lub pobranego samodzielnie wydruku komputerowego na podstawie art. 4 ust. 4a ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym) oraz do wykazania, że przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Strona została poinformowana, iż niewykonanie wezwania spowoduje odrzucenie skargi. Wezwanie zostało doręczone na adres strony skarżącej w dniu 22 kwietnia 2013 r. i mimo upływu terminu pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Chodzi przy tym nie o jakiekolwiek braki formalne, lecz o braki istotne, tzn. takie, których nieusunięcie uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu. A contrario usunięcie tych braków jest warunkiem skutecznego złożenia skargi do Sądu. W niniejszej sprawie strona nie przedłożyła w określonym terminie (art. 49 § 1 P.p.s.a.) dokumentu wykazującego umocowanie osoby, która podpisała skargę do jej reprezentowania. Niedopełnienie powyższego obowiązku uniemożliwia Sądowi nadanie niniejszej sprawie biegu Ponadto strona nie wykazała, iż przed wniesieniem skargi wyczerpała tryb określony w art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z § 1 powołanego przepisu na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia (określonych w § 2), jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skarga wniesiona mimo niewyczerpania przysługujących środków zaskarżenia jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 i § 3 p.p.s.a. /-/ J. Zieliński