II SAB/Po 40/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. L. na bezczynność Miejskiego Zarządu Dróg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 3 lutego 2026 r. J. L. (dalej jako: "skarżący"), wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na bezczynność Miejskiego Zarządu Dróg w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tutejszego Sądu wezwał skarżącego do uzupełnienia, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz podpisanie skargi na załączonej kopii, pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a."). Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2026 r. Przewodniczący Wydziału II tutejszego Sądu wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na bezczynność w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wyżej wymienione wezwania została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 2 marca 2026 r. (k. 24 akt sądowych). Pismem z dnia 2 marca 2026 r. wniesionym przez platformę ePUAP, skarżący poinformował o uiszczeniu stosownego wpisu od skargi, co potwierdza wydruk z Kasy Sądu (k. 15 akt sądowych) oraz uzupełnił brak formalny poprzez podanie numeru PESEL. Do pisma elektronicznego załączony został również skan odpisu skargi z odręcznym podpisem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym i fiskalnym. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wynika, że pismo strony powinno zawierać w przypadku gdy jest pierwszym pismem w sprawie numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Kolejnym z wymogów formalnych pisma procesowego jest też podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 46 § 2a P.p.s.a., w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (§ 2b). Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący na mocy art. 49 § 1 P.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Innymi słowy brak numeru PESEL oraz podpisu pod skargą, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, stanowią braki formalne, o których mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiające nadanie skardze prawidłowego biegu. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie zaś z art. 230 § 1 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). Natomiast w myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (§ 2). W przedmiotowej sprawie, wobec braków formalnych i fiskalnych złożonej skargi, skarżący wezwany został do ich usunięcia przez podanie numeru PESEL, podpisanie skargi na załączonej kopii, oraz uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwania do uzupełnienia wyżej wymienionych braków doręczona została skarżącemu w dniu 2 marca 2026 r. Termin na dokonanie stosownych uzupełnień minął więc z dniem 9 marca 2026 r. Z akt sprawy wynika, że w zakreślonym terminie braki zostały uzupełnione w części w jakiej wezwano o podanie numeru identyfikacyjnego PESEL oraz w zakresie uiszczenia wpisu od skargi. Nie uczyniono natomiast zadość wezwaniu o podpisanie skargi, ponieważ skarga załączona do pisma ogólnego z dnia 2 marca 2026 r., wysłanego za pośrednictwem platformy e-PUAP, nie spełnia wymogów wskazanych w art. 46 § 2a P.p.s.a., tj. nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Załącznik ten prezentuje skan podpisanego odręcznie odpisu, co nie mogło zostać uznane za usunięcie braku formalnego skargi z dnia 3 lutego 2025 r. W tym stanie rzeczy Sąd nie mógł nadać jej dalszego biegu i przystąpić do jej merytorycznego rozpoznania. Wobec powyższego należało uznać, że powyższa skarga, jako dotknięta brakami formalnymi, nie została skutecznie wniesiona i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 P.p.s.a. o czym Sąd orzekł w pkt 1 postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono w pkt 2 postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.