II SAB/Po 41/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 września 2011 r. sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w przedmiocie legalności wykonania instalacji wentylacyjnej; postanawia: odrzucić skargę. /-/ A Łaskarzewska W dniu 9 maja 2011 r. R. K. wniósł do Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w sprawie legalności wykonania instalacji wentylacyjnej zamontowanej na dachu budynku przy Placu C. R. w P. Sąd wezwał skarżącego do wykazania w terminie 7 dni, że przed wniesieniem skargi wyczerpał on przysługujące mu środki zaskarżenia, a mianowicie wniósł w trybie art. 37 § 1 kpa zażalenie do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 czerwca 2011 r. i w zakreślonym terminie skarżący nie udzielił na nie odpowiedzi. W związku z powyższym skargę R. K. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Wyjaśnić należy, iż obowiązkiem Sądu, przed dokonaniem merytorycznej oceny zasadności skargi, jest zbadanie, czy skarga spełnia wymogi formalne oraz czy przed jej wniesieniem skarżący wyczerpał środki zaskarżenia, które służyły mu w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Jeżeli skarżący przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego mu środka zaskarżenia skarga w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. podlega odrzuceniu. W przypadku bezczynności organu strona przed wniesieniem skargi zobowiązana jest wyczerpać środek zaskarżenia przewidziany przepisem art. 37 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Organem wyższego stopnia w stosunku do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. jest w myśl art. 17 pkt 3 kpa w związku art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.) Wielkopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Poznaniu. Z powołanych przepisów wynika zatem, że skarżący winien był przed złożeniem niniejszej skargi wnieść do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu zażalenie na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta P. w terminie określonym w art. 35 kpa sprawy dotyczącej legalności wykonania instalacji wentylacyjnej na budynku zlokalizowanym przy Pl. C. R. w P. Zważywszy zatem na fakt, że skarżący nie wykazał, by przed wniesieniem skargi wyczerpał przysługujący mu środek zaskarżenia - zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 37 § 1 kpa) jego skargę należało w oparciu o przepisy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. odrzucić. Stąd orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ A Łaskarzewska